2838676
Vrouw

VROUW Magazine

Zussen Natasja en Mariëlle vluchtten uit een sekte: ’We leken wel robots’

Vanaf hun kindertijd waren de zussen Natasja (33) en Mariëlle Lucas (29) aangesloten bij de City Life Church. Totdat ze zich niet meer konden vinden in de strenge regels van de kerk en losbraken. Daar zijn ze nog elke dag blij om.

Natasja: “Toen ik acht was, raakten mijn ouders betrokken bij wat nu de City Life Church heet. Het begon destijds als een huiskamerinitiatief; een aantal stellen kwam op zondag bij elkaar. Inmiddels is de kerk door heel Nederland verspreid.”

Mariëlle: “Ik was drie en kan me niet herinneren dat de kerk niet in ons leven was.”

Lees ook: Alleenstaande moeder Maaike: ’Ik voel me best vaak eenzaam’

Hel

Natasja: “Als kind was het er vooral leuk: we hadden daar onze vriendjes en vriendinnetjes, het was er veilig. We kregen ook veel ruimte om bezig te zijn met onze talenten: ik zong in de band van de kerk, Mariëlle was onderdeel van de dansgroep.”

Mariëlle: “Alles wat mensen buiten de kerk zeiden of vroegen, was werelds. Dat raakte ons niet; zij zouden naar de hel gaan en wij niet. Dus waarom zouden we naar hen luisteren? Wij wisten het beter. We dachten echt dat we de wijsheid in pacht hadden.”

Lees ook: ’Haar bekering was voor mij geen verrassing’

Natasja: “Een andere regel was, dat je een tiende van je salaris aan de kerk moest afstaan. Als je financieel bijdroeg, zou je financieel gezegend worden. Officieel was niets verplicht, maar als je niet betaalde, mocht je ook geen functies bekleden.”

Mariëlle: “Zelfs van mijn krantenwijk ging een tiende naar de kerk.”

Lees ook: ’Ik zal toch niet de enige zijn die geen eten wil delen?’

Gierende hormonen

Natasja: “Op mijn zestiende kreeg ik een vriendje binnen de kerk. Ik had nog nooit met iemand gezoend; alles wat maar te maken had met seksuele gevoelens buiten het huwelijk, was fout. Maar ja, ik was een tiener, met gierende hormonen.

Uiteindelijk is het ‘verkeerd’ gegaan en hebben we seks gehad. Achteraf voelden we ons zó schuldig, dat we samen hebben gebeden. Alsof we iets heel slechts hadden gedaan. Toen later bekend werd wat er was gebeurd – mijn inmiddels ex-vriend besloot te biechten bij de kerkleider – kozen mijn ouders voor de kerk, niet voor mij. Dat was heftig. Het was alsof het fundament onder me vandaan werd geslagen. Mijn veiligheidsgevoel was weg; ik werd niet beschermd door mijn ouders. Zo snel mogelijk ben ik het huis uitgegaan.”

Lees ook: Nova is regisseur, maar bovenal moeder: ‘Ik zoek het gevaar niet meer op’

Mariëlle: “Mijn twijfels kwamen ook rond mijn achttiende. Ik ging steeds meer vragen stellen bij alle regels van de kerk en werd gezien als ‘moeilijk’. Dus werd ik regelmatig uit het dansteam gegooid; zo straften ze, door je passie af te pakken. Uiteindelijk hebben mijn ouders de kerk verlaten, nadat mijn broer onterecht van een inbraak werd beschuldigd. Dat was voor hen de druppel.”

Therapie

Natasja: “Door onze tijd binnen de kerk hebben we absoluut schade opgelopen. Bij mij ontstond een gebrek aan veiligheid en vertrouwen in mensen. Inmiddels gaat het weer goed, maar ik heb een lange weg afgelegd met coaching en therapie.”

Lees ook: Nathalies beste vriendin werd non: ‘Aan haar nieuwe look moest ik wennen’

Mariëlle: “Ook ik hield mensen op afstand. Ik liep vast toen ik een dansopleiding volgde en mezelf moest openstellen. Er kwam van alles naar boven, wat ik stapje voor stapje heb moeten verwerken.”

Mariëlle: “We hebben een boek geschreven, Zwemmen of verdrinken, om zo anderen te kunnen helpen. Er zijn meer mensen vertrokken, wellicht hebben zij er steun aan. Of iemand die al met één been in de kerk staat en zich hierdoor toch bedenkt. Als ik terugkijk waren we robots, je ging gewoon mee in wat werd gezegd. Dat straffen en belonen, bepaalde keuzes maken uit angst, alles binnen de gemeenschap houden: het zijn achteraf duidelijke tekenen van een sekte.”

Lees ook: ‘In een volgend leven word ik influencer!’

Lees het hele verhaal van Mariëlle en Natasja dit weekend in VROUW magazine (elke zaterdag bij de Telegraaf).