Vrouw/Columns & Opinie
28621755
Columns & Opinie

Marjolein Hurkmans

Dit mag van Marjolein Hurkmans meteen de kliko in: ’Weg, ksssst!’

Culi-expert Marjolein Hurkmans lust een hoop, maar is écht geen alleseter. Welke voedingsproducten mogen van haar zo de kliko in?

Er is een krant die iedere week een rubriek heeft waarin iemand vertelt wat echt moet verdwijnen. Ik slurp die rubriek als gare spaghetti naar binnen. En dan bedenk ik wat van mij onmiddellijk in de kliko, op de composthoop of ongeopend in de glasbak mag.

Zoete aardappel

Nou, om te beginnen de zoete aardappel. Ik heb dat al ooit eerder gezegd: de zoete aardappel is een wanproduct dat onterecht de hemel in wordt geprezen, een weeïge smaak heeft en werkelijk niks toevoegt aan welk gerecht dan ook. Verder: jackfruit uit blik. Je schijnt het te kunnen gebruiken als alternatief voor pulled pork, maar ik kan er niet warm voor lopen. Over fruit gesproken: alle fruitsoorten die van ver komen en waarbij het gezegde ‘wat je van ver haalt, is lekker’, echt helemaal nergens op slaat. Kakifruit bijvoorbeeld, de stervrucht en de carambola; het ziet er fraai uit en smaakt naar niks. Zonde van al die vlieguren die ervoor zijn gemaakt. Ik loop ook absoluut niet warm voor granen als quinoa en bulgur. Ze doen me veel te veel denken aan de bruine rijst die ik als kind ineens moest eten, omdat mijn ouders de reform-business hadden ontdekt. Ik heb er een trauma aan overgehouden.

Om geheel andere redenen, want wel lekker: ganzenlever, kaviaar en tonijn. In het laatste geval is het natuurlijk een kwestie van de juiste soort kopen. Er wordt ook tonijn gevangen die wel oké is om te eten. Maar de lever van een volgestopte gans, die kan natuurlijk echt niet meer. En de steur is een beschermde vissoort. Je mag wel de eitjes eten van de in gevangenschap levende vissen, maar niet die van de vrije zwemmers. En dat vind ik toch moeilijk. Ter troost: haring is ook lekker en er zijn allerlei soorten viseitjes die prima zijn als alternatief voor kaviaar. Ik heb zelfs ooit een variant van zeewier gegeten en dat was ook echt heel lekker.

Avocado

Avocado, dat is ook nog een dingetje. Heel prima als onderdeel van de guacamole, in stukjes gesneden door de sla of ontpit en gevuld met Hollandse garnalen, maar nooit, ik herhaal nooit, als alternatief voor boter en room in de chocolademousse. Nooit dus! Weg, ksssst!

Nu we het toch over chocolade hebben: cacaofantasie. In de ban ermee. Ik krijg er een jeukend gehemelte van. Minstens zo treurig word ik van spijs en gevulde koeken waar geen amandelen aan te pas gekomen zijn, maar witte bonen. Hè, bah. Ik heb niks tegen bonen, maar die witte vind ik melige ondingen. Mijn zoon eet ze graag in tomatensaus op toast. Ik zou er bijna een DNA-test op loslaten.

Een gruwelijke hekel heb ik ook nog aan van die smaakmakers voor in de soep. In mijn jeugd knalde iedereen overal een scheut Maggi doorheen. Ook daar heb ik een trauma aan overgehouden. Net als aan elleboogjesmacaroni met geraspte kaas, die zo heet is gebakken dat alles aan elkaar klontert. Ik heb niks tegen andere pasta’s trouwens, maar wel weer een enorme aversie tegen vlees uit blik, zoals cornedbeef en smeerpaté, terwijl ik gek genoeg dol ben op mini-knakworstjes.

Ik ben nauwelijks begonnen en dan is ineens de pagina alweer vol. Volgende keer verder, want ik heb de melige vette donut nog niet eens gehad. Ik denk dat ik maar eens een omelet ga bakken. Die eet ik met suiker. Dus wat dat betreft: mocht je dol zijn op cornedbeef met witte bonen in tomatensaus, trek je van mij dan vooral niks aan. Je weet wie het zegt.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.