2867241
Vrouw

Maaike Olde Olthof

’De teller staat op zak vier en het heerlijke avondje moet nog komen...’

Maaike Olde Olthof is gescheiden en moeder van dochters Charlie (6) en Puck (9). Deze week is ze druk met de geheime voorbereidingen voor het sinterklaasfeest.

Ik had me nog zo voorgenomen het sinterklaasfeest anders aan te pakken. Maar toen ging de gezondheid van beide grootouders langzaam achteruit en kreeg Puck, die nu ook in het complot zit, de smaak te pakken. Zij voerde de spanning vroeg op: “Denk je dat de Sint nog in Spanje zit?” vroeg ze haar zusje ergens in september.

Lees ook: Toch nog pakjes door de Sinterklaasbank!

Rendieren leven in Afrika

Charlie houdt niet van sprookjes. Zo is de Kerstman nep, want ‘rendieren vliegen niet door de lucht maar leven in Afrika’. Sinterklaas is echter haar grote held. Aangemoedigd door gedachtes als ‘straks zijn de grootouders er niet meer bij’ en ‘volgend jaar is Charlie al zeven’, begon ik vroeg met hamsteren.

Van online bestellingen, muizen, kikkers tot chocoladesigaretten, ik schafte alles aan. Zelfs de adventskalender had ik in oktober al in huis. Daardoor ging ik met snoepen de mist in.

Lees ook: Jenny kreeg 240 uur taakstraf: ‘Ik had niets met die blokkade te maken’

Herfstvraatzucht

Het begon met een grote zak kruidnoten van de bakker, die ik zo hoog in een voorraadkast legde dat je er een kruk voor nodig hebt om erbij te kunnen. Die maatregel was speciaal tegen de grijpgrage kinderhanden, maar vooral tegen mijn mateloze herfstvraatzucht.

Inmiddels staat de teller op zak vier en het heerlijke avondje moet nog komen. Ik bedacht nieuwe verstopplekken voor de cadeaus, zette dozen van de koerier op zolder of in de kist met zomerdekbedden. Het was een wonder dat alles volledig aan Charlie voorbijging.

Lees ook: ‘Mam, jouw stem lijkt op Testpiet!’

Klikspanen

Af en toe gooide ik een balletje op, gewoon om te checken of ze wellicht aan het verhaal begon te twijfelen. Ze kijkt per slot van rekening naar het Jeugdjournaal, is slim en op school lopen genoeg klikspanen rond. Alle antwoorden bewezen dat ze een rotsvast vertrouwen in de goedheiligman had.

Puck genoot van de conspiracy-sfeer en keek me, in het bijzijn van haar zusje, gevaarlijk vaak met steelse blikken aan. “Nou, ik ben zo benieuwd. Komt-ie dit jaar aan huis of stuurt hij gewoon weer een van zijn pieten?” vroeg Puck gisteren overdreven aan niemand in het bijzonder. Zodra Charlie de andere kant op keek, gaf Puck me een vette knipoog. Er waren al ontelbare momenten geweest dat zoiets verkeerd had kunnen aflopen.

Lees ook: Gezonde pepernoten maak je zo!

Dankbaar

Elk jaar weer, hoe goed de voorbereiding ook is, moet er op het laatst nog van alles gebeuren. Zoals een buurvrouw inschakelen die de zak cadeaus op de stoep zet. Of ik besluit toch een stamppotbuffet te maken en moet het stoofvlees ‘even’ laten sudderen.

Snel stiekem de deur uitglippen, want het cadeaupapier is op. Gek, ik had toch vijf rollen gekocht? De gedachte dat de meisjes het in ieder geval samen met opa en oma kunnen vieren, maakt me dankbaar. Dat houdt me op de been, net als een stuk gevuld speculaas.

Lees ook: Margriet at een maand geen suiker: ‘Ik ben mooier en 4 kilo lichter’

Nerveus

Toen ik Charlie vanavond in bed legde, raffelde ik het voorleesritueel af, want ik moest nog een gedicht schrijven. Bovendien wilde ik dolgraag een comfortabele pyjama aantrekken want de rest van mijn kleding zit, gek genoeg, de laatste dagen net wat te strak.

“Mama?” vroeg Charlie toen ik het licht op het nachtkastje uitdeed. “Over Sinterklaas…”

“Ja schat?”

“Ik weet heus wel dat jij ook zenuwachtig bent dat hij komt. Je doet zo nerveus!”

Lees ook: ‘Was het maar bij het ter discussie stellen van die arme knecht gebleven’