Vrouw/Opgebiecht
289321704
Opgebiecht

'Ik haalde mijn rijexamen dankzij een tongzoen'

In deze rubriek kun je anoniem je geheim delen. Deze keer biecht een lezeres anoniem op hoe zij haar rijbewijs heeft gehaald.

"Als stadsmeisje deed ik alles met de fiets. Bovendien woonden mijn man en ik heel dicht bij het station. Dus ik voelde nooit de noodzaak tot het halen van mijn rijbewijs. Tot ik op mijn 35e ineens zwanger werd van een tweeling.

Geen geboren chauffeur

Hoe moest ik die baby’s ooit vervoeren? En hoe moest ik op tijd bij het kinderdagverblijf komen als ik elke dag anderhalf uur in de trein zou zitten? Ik zou mijn baan alleen kunnen behouden als ik een autootje zou kopen, zeker aangezien ons huis voor twee kinderen ook een beetje te klein was en we ons inschreven voor een woning in een nieuwbouwwijk.

De rijlessen waren geen succes. Ik was bepaald geen geboren chauffeur en het kostte me veel moeite om het autorijden onder de knie te krijgen. De tweeling was dan ook al geboren toen ik eindelijk rijexamen mocht doen. Ik was zo zenuwachtig dat ik de rotonde linksom nam toen de examinator zei dat ik links moest aanhouden. Dat had hij nog nooit meegemaakt…

Speciaal examen

Ik deed een tweede, derde en vierde keer rijexamen. Het leek elke keer slechter te gaan. Mijn rijinstructeur raakte zelfs een beetje geïrriteerd, want ik haalde zijn slagingspercentage omlaag. We gingen verhuizen en ik vond gelukkig een baan dichtbij huis, waardoor ik niet meer zo lang met de trein hoefde te reizen. Ook kocht ik een bakfiets. Mijn zoontjes waren inmiddels één jaar en konden allang zelf zitten.

Toch besloot ik door te zetten. Mijn man wilde ook weleens een drankje drinken op een feestje en ik wilde niet altijd afhankelijk zijn van anderen. Omdat ik vier keer was gezakt, kwam ik in aanmerking voor een speciaal examen, dat ze 'nader onderzoek rijvaardigheid' noemen. Dat duurt langer, je krijgt op verzoek een time-out en rijdt met een aardige examinator die ervaring heeft met kandidaten met faalangst.

Tongzoen

De examinator was een jaar of zestig en had een grote snor. Ik was doodzenuwachtig. Toen we net vijf minuten onderweg waren, zag ik een fietser van rechts over het hoofd en moest de examinator al op zijn rem trappen. Ik baalde enorm. Wéér gezakt…

'Rij maar door,' zei de examinator kalm en op een soort automatische piloot maakte ik de route foutloos af. Op de parkeerplaats van het CBR keek hij me aan. 'Zo stom dat ik een ingreep kreeg,' zei ik. 'Ja,' antwoordde hij. 'Maar als ik je nu toch laat slagen, wat is dan mijn beloning?'

'Een tongzoen,' antwoordde ik roekeloos. 'Oké,' zei hij en voordat ik het wist zaten we uitgebreid te tongen. Gelukkig nam hij daar genoegen mee. Na een paar minuten liet hij me los en feliciteerde hij me van harte. Ik was dolblij. Wat was nou een zoen? Desalniettemin vertelde ik niemand hoe ik aan mijn rijbewijs was gekomen. Want ik weet zeker dat mijn echtgenoot het een soort vreemdgaan zou vinden.

Blikschade

'En nou de weg op,' zei mijn man toen ik het felbegeerde roze papiertje had. Bibberend stapte ik in zijn auto, reed door mijn woonplaats en ging toen de snelweg op. En toen ging er iets mis. Ik zag de remlichten van mijn voorganger – die stopte voor een file – te laat en knalde er bovenop. Gelukkig was er alleen blikschade, maar ik was vreselijk geschrokken. Zie je wel, ik kón gewoon niet rijden.

Sinds die tijd ben ik niet meer achter het stuur gestapt, tot ongenoegen van mijn omgeving. Mijn man probeert me over te halen het weer te gaan proberen, maar ik durf niet meer. Wellicht heb ik toch nog wat meer lessen nodig..."

Heb je ook iets op te biechten? Stuur ons je verhaal.

JIJ OP VROUW

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.