Vrouw/Seks & Relaties
295006770
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding 156: ’Als een hondje loop ik achter haar aan’

„Sara blijft doorschreeuwen over mijn vruchtbaarheid, het huis, onze drankavondjes en alle manieren waarop we Anouk hebben bedrogen.”

„Sara blijft doorschreeuwen over mijn vruchtbaarheid, het huis, onze drankavondjes en alle manieren waarop we Anouk hebben bedrogen.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (16). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Bas.

„Sara blijft doorschreeuwen over mijn vruchtbaarheid, het huis, onze drankavondjes en alle manieren waarop we Anouk hebben bedrogen.”

„Sara blijft doorschreeuwen over mijn vruchtbaarheid, het huis, onze drankavondjes en alle manieren waarop we Anouk hebben bedrogen.”

„Knokpartij in het damestoilet.” Ik schiet in de lach. Ze zijn vroeg dit jaar. Voorgaande jaren liep het pas na 11 uur uit de hand. De brenger van het nieuws, mijn secretaresse Roxy , kijkt echter nog steeds bloedserieus. „Het zijn jouw vrouwen”, snibt ze. Mijn vrouwen? Ik kan me niet voorstellen dat Anouk zich laat verleiden tot zoiets ordinairs als een vechtpartij. Iets minder geamuseerd kijk ik rond in de hoop een glimp van haar bij de bar op te vangen. Niets. Bij de dj? Ook niet. Ongerust loop ik uiteindelijk de gang op. Het lawaai vanuit het damestoilet komt me tegemoet. Dit is onmiskenbaar een knokpartij. Een paar collega’s staan er lachend naar te kijken in de deuropening. Waarom grijpt niemand in?

Bloed

Ik duw ze ruw opzij en beland meteen in een kluwen krijsende vrouwen. Sara’s kerstdiadeem hangt half over haar hoofd. Dat maakt het nog duivelser. Haar engeltjesvleugels zijn gescheurd. Anouk is haar pumps kwijtgeraakt en haar bovenlip bloedt. Allebei gillen ze onverstaanbare teksten naar elkaar. Het enige wat ik duidelijk hoor zijn scheldwoorden en ’Bas’. Op een vreemde manier vind ik dat vleiend.

Sara houdt een hand onder de stromende kraan zodat het water alle kanten op spettert. Met haar andere hand probeert ze Anouk eronder te duwen. Die spartelt flink tegen. Om meer grip te krijgen slaat Sara een arm om Anouk heen en knelt haar vast tussen bovenarm en onderarm. Ik doe een stap naar voren om Anouk te bevrijden. Maar dat laat Sara niet gebeuren. Ze zwiept de naar adem happende Anouk om zich heen om mij op afstand te houden. Door die zwaai, schiet Anouk los. Die pakt meteen haar rivale terug. Letterlijk. Van achter grijpt ze Sara bij haar haren en trekt haar achterover. Nu is het Sara’s beurt om te spartelen. Ze krijst van de pijn. Knokkende vrouwen. Waarschijnlijk om mij! Is het vies dat ik hier een beetje opgewonden van raak?

Eergevoel

Omdat ik ook wel begrijp dat mijn persoonlijke genot hier ondergeschikt is aan het bedrijfsbelang grijp ik Anouk beet: „Laat los”, zeg ik terwijl ik haar knuisten uit het haar van Sara probeer los te maken. „Kom op Anouk. Hier sta je boven”, ik voel de greep van Anouk minder worden. Sara voelt dat ook en draait zich bruusk om. „Anoukje staat nergens boven”, sneert Sara en probeert weer uit te halen. Ik hou Anouk bij haar weg. De tranen stromen over haar wangen. „Niet meer doen, liefje”, fluister ik: „Laat het gaan.” „Ja, Anouk…”, tettert Sara verder: „Laat het gaan. Net zoals je alles laat gaan.” Dat is het sein voor Anouk om zich weer uit mijn greep te worstelen. Sara praat ondertussen door: „Zoals je eergevoel. Iedereen weet dat Bas het huis wil en jou er op de koop toe bij neemt.”

Show is over

Anouk doet weer een graai naar Sara. Die duikt handig weg. „Zeg iets”, commandeert Anouk mij. Ik zou niet weten wat. Koortsachtig probeer ik teksten te verzinnen die beide dames rustig maken. Helaas lijkt alles wat ik verzin voor de één een troost en voor de ander een belediging. Anouk heeft inmiddels weer het haar van Sara te pakken. „Je bent gewoon jaloers omdat Bas voor mij heeft gekozen en niet voor jou”, snoeft Anouk. Sara lacht schril. „Aha, en daarom komt hij nog regelmatig een borrel bij me drinken. Of heet dat ’overwerk?” Ik zie Anouk verkrampen. „Neem maar van mij aan dat Bas na vanavond niet meer langs komt. Kom Bas. We gaan”, zegt ze opeens rustig. Ze laat Sara los en loopt het toilet uit: „Show is over people”.

Als een hondje loop ik achter haar aan. Als ik omkijk naar Sara zie ik haar met dichtgeknepen ogen naar ons kijken. Alsof ze zich nu pas realiseert dat ik voor Anouk heb gekozen. Ik zie de pijn in haar ogen als ze smaalt. „Ja, naar huis. Dat huis waar je koste wat kost geen afstand van wil doen. Zelfs niet als je moet samenwonen met die preutse Zonnegroet en met kinderen die niet van jou kunnen zijn.” Sara ratelt door. Ik sla mijn arm om Anouk heen en leid haar de deur uit. Sara blijft doorschreeuwen over mijn vruchtbaarheid, het huis, onze drankavondjes en alle manieren waarop we Anouk hebben bedrogen. Ik hoop dat Anouk het niet hoort. „Zorg jij voor haar?” vraag ik aan een collega, wijzend op Sara. Die knikt en wij verlaten het pand.

Schade

In de auto probeer ik de schade die Sara heeft aangericht weer goed te praten, maar daarvoor is het duidelijk te laat. Anouk geeft nauwelijks antwoord. „Over dat huis is natuurlijk onzin. Ik wil boven alles bij jou zijn.” „Hmmm.” „En ik ben echt niet vaak meer bij haar geweest. Dat overdrijft ze.” „Oké.” Eenmaal thuis glipt ze de auto uit, rent naar binnen en vergrendelt de deur.

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.