Nieuws/Vrouw
301437023
Vrouw

Lezerscolumn

’Het leven draait om meer dan zoeken naar een levensgezel’

Liefde laat zich niet dwingen.

Liefde laat zich niet dwingen.

Woensdagavond, 20.00 uur. Ik speel met een bierviltje terwijl ik mijn date aan de andere kant van de tafel bestudeer. Vriendelijke ogen, warme glimlach en een fijne stem. Zijn lichaamstaal is duidelijk: meneer is in mij geïnteresseerd. Toch zou ik nu het liefst naar huis gaan. Ik ben namelijk niet geïnteresseerd in hem.

Liefde laat zich niet dwingen.

Liefde laat zich niet dwingen.

Er wordt me regelmatig gevraagd hoe het singleleven me bevalt. Nog vaker hoor ik: „En?! Hoe is het met de kerels in je leven? Nog wat leuks gescoord de laatste tijd?” Meestal glimlach ik beleefd en roep ik iets als: „Kerels genoeg!” Andere keren haal ik mijn schouders op. „Niets bijzonders, vind het allemaal wel prima in mijn eentje”, is dan het antwoord.

Tindermoe

In de afgelopen drie jaar heb ik wel duizenden fotootjes van mannen voorbij zien komen. In allerlei gedaanten en met allerlei verschillende foto’s. Van leuke spontane foto’s tot geposeerde badkamerselfies, van enge ’ik speel de seriemoordenaar’-foto’s tot mannen die trots hun opgepompte spierballen showen en/of een joekel van een vis vasthouden (why?!).

En hoewel er in de wereld genoeg Tinder-succesverhalen zijn, is het mij tot nu toe niet gelukt om via een app de liefde te vinden. Er zijn genoeg leuke dates geweest, maar ook veel dates waarbij ik binnen vijf minuten al wilde wegrennen. Het ultieme hoogtepunt was dit jaar een jongen die drie kwartier over wielrennen praatte. Hij vroeg niets aan mij, dus liet ik maar expres een stilte vallen. Toen ging het licht aan bij ’m: „Zeg, ben jij ook sportief?”

Blij dat hij mij ein-de-lijk iets vroeg, vertelde ik ’m over mijn sportperikelen. Date gered denk je nu? Nee, hoor. Meneer keek binnen vijf seconden ongeïnteresseerd naar zijn nagels en wachtte tot ik was uitgesproken zodat hij weer verder kon vertellen over dat gewéldige wielrennen. Misschien verwarde hij een date met een spreekbeurt, ik weet het niet.

Geen mwah avondjes

Tja. De meeste (Tinder)dates zijn niet uitgesproken geweldig. Negen van de tien keer zit ik tegenover een aardig persoon, maar knallen de vonken er niet vanaf en voelt het meer als een sollicitatiegesprek. „Wat zijn je goede kwaliteiten?” Terwijl je antwoord geeft, zie je ze al denken: ’Past dit wijn drinkende, leesgrage en rustige meisje in mijn leven?’ Vaak komt het er tijdens zo’n gaat-wel-date op neer dat ik na twee drankjes om de rekening vraag, omdat ik inderdaad liever thuis op de bank plof voor een avondje Netflix.

Want iemand beoordelen op zijn foto’s… het past niet zo bij mij. Ik ontmoet liever ongedwongen iemand. In situaties waar je niet ongemakkelijk tegenover elkaar zit „omdat je elkaar móét leren kennen binnen twee drankjes.” Dat het daarom wat langer duurt, maakt mij niet uit. Ik ben niet één of andere eenzame, zielige single die niet van het leven geniet. Ik beleef juist veel leuke dingen!

Ik houd ervan om er in mijn eentje op uit te trekken, met vrienden naar de kroeg te gaan en een goed boek te lezen op de bank. Maar wat voor mij niet in de categorie ’leuk’ valt, is daten. Ik wil mijn vrije avonden niet opofferen voor een ’mwah’-avondje met Hans, Bart of Jorge met wie ik via de chat een paar woorden heb gewisseld. Wie dat gevoel soms niet begrijpt, is de buitenwereld. „Zo wordt het toch nooit wat?” of: „Hoe lang ben je single? Is het dan nu niet weer eens tijd?” Ja, hoor, alsof ik die vriend gewoon uit de Ikea-catalogus kan halen.

Verliefd glimlachje

Voor nu heb ik besloten om mijn drie (je kunt niet zeggen dat ik het niet geprobeerd heb!) datingapps van mijn telefoon te verwijderen en voor de liefde geen deadline te hanteren. Ik concentreer me liever voorlopig op mezelf. Ik boks twee keer in de week, hardloop af en toe (met extreem veel pijn en moeite), schrijf verhalen, zorg voor mijn (vet)planten en boek reisjes naar mooie landen.

Het leven draait om meer dan zoeken naar een levensgezel. Volgens mij is het veel belangrijker om al het andere op een rijtje te hebben en lekker in je vel te zitten. En voel ik mij goed, natúúrlijk knipoog ik dan heus weleens naar een leuke vent op straat, bekijk ik iemand in de kroeg misschien weleens van dicht(er)bij of glimlach ik verliefd naar een crush. En wie weet struikelt de liefde dan ineens over mijn voeten.

Kijk hier voor meer blogs van Maaike Schaap.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.