Vrouw/Praat Mee
315952630
Praat Mee

Sta jij achter jouw naam?

bruidstaart

bruidstaart

Vroeger was het vanzelfsprekend: je ging trouwen, je nam zijn achternaam aan en ging verder door het leven als Zijn Vrouw. Tegenwoordig behouden steeds meer echtgenotes hun meisjesnaam. Doen ze dat niet, dan krijgen ze te horen dat ze ouderwets en/of ongeëmancipeerd zijn. Maar is dat ook zo?

bruidstaart

bruidstaart

Loes Singeling-Van der Voort (28) ging voor de Volkskrant op onderzoek uit. De Nederlandse feministe trouwde recent en nam de achternaam van haar echtgenoot aan. Reden: ze vindt die achternaam mooier en hij wordt bedreigd met uitsterven. Het voelde geen moment alsof ze haar eigen identiteit kwijtraakte. Haar moeder, niet het type dat in de jaren 50 haar bh in de fik stak, was niet blij met haar keus: "Hebben 'wij' daar dan zolang voor gevochten?"

Volgens een Australische schrijfster is het aannemen van je mans achternaam een manier om jezelf als een soort ‘bezit’ over te dragen aan je partner. Anderen vinden het vooral ouderwets, zijn trots op hun eigen naam en vragen zich af waarom hun partner er niet voor openstaat om de achternaam van hun vrouw aan te nemen.

Bij elkaar horen

Hoe dan ook, er is nooit een wet geweest die zei wie van wie de achternaam moet overnemen. Tegenwoordig kiezen veel vrouwen voor hun mans achternaam, omdat het een gevoel van verbondenheid geeft; je laat op die manier zien dat je bij elkaar hoort. Maar om die reden zou ook de man zijn achternaam kunnen 'inleveren'.

Praat mee

Hoe is dat bij jou? Ben je getrouwd en heb je je meisjesnaam ingeruild? Of vind je het aannemen van je partners achternaam ouderwets en ongeëmancipeerd? Vond jij het moeilijk om deze keuze te maken, of was je er meteen over uit? Of heeft jouw partner jouw achternaam aangenomen? Wij zijn benieuwd!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.