Nieuws/Vrouw
333217880
Vrouw

Een val zette het leven van Sandra's gezin volledig op z'n kop

Sandra en Jelmer en hun kinderen

Sandra en Jelmer en hun kinderen

Sandra (33) is net 8 weken zwanger als haar man Jelmer (33) tijdens het klussen uit het raam valt. In eerste instantie lijken de verwondingen mee te vallen, maar na een paar maanden krijgen ze slecht nieuws. VROUW sprak met Sandra en Jelmer. Jelmer: "Ik zit 'het liefst' de hele dag in een donkere, stille ruimte."

Sandra en Jelmer en hun kinderen

Sandra en Jelmer en hun kinderen

Het is een zonnige dag in april. Jelmer is boven aan het klussen als er een schroefje uit zijn handen glipt. Maar als hij het probeert te pakken, gaat het mis. Hij verliest zijn evenwicht en valt uit het raam. Met een klap belandt hij op het dak van de garage. Sandra: "Gelukkig was ik op dat moment thuis. Ik schrok me kapot toen ik Jelmer daar zo zag liggen. Bovendien verging hij van de pijn."

Mitella

Sandra helpt Jelmer naar binnen en rijdt direct naar het ziekenhuis. Na een aantal onderzoeken lijkt Jelmer er goed vanaf te zijn komen. Jelmer: "Mijn schouder was ontwricht, maar verder was er niets te zien. Mijn schouder werd weer op de plek gezet en met mijn arm in een mitella mocht ik diezelfde avond alweer naar huis. Zelf had ik ook niet het idee dat er iets mis was, dus ging ik de volgende dag gewoon naar mijn werk."

Maar binnen een paar dagen duiken de eerste, vage klachten op. Jelmer: "Ik kon op mijn werk de kleine letters niet meer lezen en als ik over straat liep dansten de straatstenen voor mijn ogen. Daarnaast kon ik fel licht niet verdragen en kreeg ik steeds meer last van mijn nek. Maar ik dacht dat ik nog moest herstellen van de val, dat het vanzelf wel weer zou overgaan."

Overprikkeld

Maar fysiotherapie, osteopathie en verschillende andere behandelingen ten spijt, nemen de klachten bij Jelmer alleen maar toe. Sandra: "Ik zag Jelmer veranderen. Hij had opeens geheugenproblemen, was vaak duizelig en snel moe en overprikkeld. Niet alleen werken viel hem steeds zwaarder, ook autorijden of een middagje op pad met de kinderen kon hij niet meer aan. Het was duidelijk dat het niet goed zat."

Na nieuwe onderzoeken krijgen ze een bericht dat hun leven voorgoed verandert: Jelmer heeft door de val blijvend hersenletsel opgelopen. Sandra: "Er werd ons verteld dat hij nooit meer de oude zou worden." Jelmer: "De hoop dat het nog zou goed komen, vervloog die middag in het ziekenhuis in een paar seconden."

Doneeractie

Er wordt geadviseerd om de diagnose te accepteren en ermee te leren leven, maar het jonge stel ziet dat anders. Sandra: "We waren allebei net 32, hadden twee jonge kinderen en stonden volop in het leven. Dan kun je je toch niet neerleggen bij zo’n diagnose?"

Na een lange zoektocht vinden ze een behandeling in Amerika die ervoor zou kunnen zorgen dat de klachten bij Jelmer afnemen. Aangezien de behandeling niet vergoed wordt door de zorgverzekeraar, besluiten ze een doneeractie op touw te zetten.

Amerika

En met succes: van de beoogde 10.000 euro is - op moment van schrijven - al 8.825 euro binnen en in oktober vliegen ze met z'n tweetjes voor twee weken naar Amerika. Jelmer: "Daar krijg ik een behandeling geheel op maat. Een soort bootcamp voor mijn hersenen. Alleen al als mijn extreme vermoeidheid en overgevoeligheid zouden afnemen, vind ik dat al fantastisch."

Wat Jelmer het meest mist is de tijd met zijn gezin. "Doordat ik maar heel weinig prikkels en licht kan verdragen, zit ik 'het liefst' de hele dag in een donkere, stille ruimte. Daardoor mis ik heel veel: werken, ravotten in de tuin met de kinderen, een middag zwemmen, lekker borrelen op het terras... Die dingen zijn voor mij niet meer te doen. Dát doet pijn. Want juist die dingen gaven mij zoveel energie."

Rouwproces

Sandra: "Het is eigenlijk een beetje een rouwproces: we moesten afscheid nemen van iemand die altijd vrolijk en actief in het leven stond en de nieuwe Jelmer leren kennen. Dat was voor mij en de kinderen lastig, maar voor Jelmer natuurlijk het meest." Jelmer: "Ik moest op zoek naar mijn nieuwe ik, naar een nieuwe manier van leven en dat kost tijd. Gelukkig hebben we veel lieve vrienden en familie die ons daarin enorm steunen."

Sandra: "Voor ons als stel was het afgelopen jaar ook zeker niet makkelijk. Je moet elkaar als partner opnieuw leren kennen en vooral Jelmer snapte niet wat ik nog met hem moet. Maar weet je wat het is? We zijn er voor elkaar in voor en tegenspoed. Jelmer en ik zijn al zo lang samen, we houden zo intens van elkaar, dat we ook hier doorheen komen. Daarvan ben ik overtuigd!"

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook een verhaal delen met de VROUW-redactie?

Stuur dan een berichtje...

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.