Nieuws/Vrouw
333474039
Vrouw

Kimberly's man werd na zijn dood 3 keer vader

Kimberly Wessels

Kimberly Wessels

Het verhaal van Wendy, die twee jaar na de dood van haar man beviel van hun zoontje, gaat het hele internet over. Tóch is Wendy niet de enige die deze bijzondere beslissing nam. Kimberly Wessels (28) kreeg na de dood van haar man Stephan nog drie kinderen van hem.

Kimberly Wessels

Kimberly Wessels

"Mijn buren dachten dat ik zwanger was geworden van een scharrel. Ik merkte dat ze over me roddelden. Toen iemand ernaar vroeg, zei ik dat Lyam (6 maanden) van mijn man was, net als Esmée (4) en Aimée (2). 'Maar jij hebt toch helemaal geen man?', was het antwoord."

Geen gemakkelijke jeugd

"'Natuurlijk wel', zei ik, 'ik ben gewoon getrouwd, alleen ligt mijn echtgenoot onder de grond.' Mensen staan raar te kijken als ik zo reageer, maar ik heb niet altijd zin om alles uit te leggen. Ik ben niemand verantwoording schuldig voor de manier waarop ik mijn leven leid."

"Ik heb geen gemakkelijke jeugd gehad. Mijn moeder overleed toen ik 9 was, met mijn vader had ik geen contact. Ik heb in pleeggezinnen en tehuizen gewoond, en werd steeds verliefd op de verkeerde jongen… tot ik Stephan ontmoette. Meteen wist ik dat hij mijn grote liefde was, met hem was ik voor het eerst echt gelukkig."

Hartinfarct

"We wilden heel graag kinderen, maar dat ging helaas niet vanzelf. Na talloze vruchtbaarheidsbehandelingen en drie miskramen werd ik eindelijk via ivf zwanger. Ik twijfelde nog, maar Stephan wist zeker dat het goed zou komen. Hij had het zelfs al over een tweede kindje, terwijl ik net 7 weken zwanger was!"

"Stephan heeft nog net het hartje zien kloppen op de echo. Tien dagen later was hij dood… De artsen denken dat hij het zwaarst mogelijke hartinfarct heeft gehad en binnen een paar seconden is overleden, naast mij in bed. Ik heb hem nog geprobeerd te reanimeren, maar het was te laat. Als verdoofd keek ik toe hoe de huisarts mijn man doodverklaarde. Hij was nog maar 28!"

Radio

"Mijn zwangerschap ging in een roes aan me voorbij. Mijn verdriet stopte ik weg, dacht dat de stress niet goed zou zijn voor de baby. Pas toen Esmée gezond ter wereld kwam, kon ik alles loslaten. Ik bleef maar huilen. Opeens besefte ik dat Stephan niet aan mijn ziekenhuisbed stond, maar mijn schoonmoeder en zusje."

"Op dat moment ging spontaan de radio aan! Net alsof Stephan wilde laten weten dat hij er toch bij was… Esmée leek ook precies op haar vader: dezelfde slanke handen, dezelfde blauwe ogen. Zelfs haar nageltjes hadden dezelfde vorm als die van hem."

Foto: Sasha Lambert

Foto: Sasha Lambert

Embryo's vernietigen? Ondraaglijke gedachte

"Ondertussen moest ik veel regelen rondom het overlijden van mijn man, moest op zoek naar andere woonruimte en kampte met de nasleep van een heftige bevalling. Ik moest zelfs meerdere keren onder het mes. Maar ondanks alles genoot ik enorm van Esmée. Steeds sterker verlangde ik naar een tweede kindje."

"Ik wist dat er nog zeven embryo’s van Stephan en mij waren en de gedachte dat die in het ziekenhuis zouden worden vernietigd, vond ik ondraaglijk. Dat is immers de gebruikelijke gang van zaken als de vader overlijdt."

Pathologische rouw

"Ik was dus stomverbaasd toen ik hoorde dat Stephan toestemming had gegeven om de embryo’s ook na zijn dood te gebruiken. Dat wist ik niet, maar zijn paraaf stond in het ivf-contract. Had hij soms iets aangevoeld?"

"Het was nog een heel gedoe om een embryo terug te laten plaatsen. Ik werd uitgebreid onderzocht door maatschappelijk werkers en psychologen, moest aantonen dat mijn wens niet voortkwam uit pathologische rouw."

Twee-eiige tweeling

"Ik vond dat erg overdreven. Of ik me wel realiseerde dat het zwaar zou zijn als alleenstaande moeder? Dat wist ik juist als geen ander, ik deed het al vanaf dag één alleen. Wachten op een nieuwe relatie vond ik al helemaal een belachelijk idee. Ik wilde geen andere man!"

"Uiteindelijk werd Aimée geboren. Ze lijkt sprekend op haar anderhalf jaar oudere zus; doordat ze uit dezelfde lichting embryo’s komen, zijn ze eigenlijk een twee-eiige tweeling."

Foto aan de muur

"Ik vertelde mijn dochters regelmatig over Stephan, zo was hij er toch een beetje bij. De oudste wilde ’s avonds niet eens gaan slapen voor ze een kusje had gegeven op de foto aan de muur."

"En toen wilde ik een derde embryo laten terugplaatsen. 'Ondoordacht', vonden veel mensen. Onzin, want het was geen bevlieging. Vrouwen die per ongeluk zwanger worden omdat ze het onveilig doen, dát is pas ondoordacht!"

Weer een heel traject

"Maar ik moest weer een heel traject afleggen om te bewijzen dat ik het aankon om als alleenstaande moeder nog een kind te krijgen. 'Is dat wel nodig, het is zo toch ook goed?' vroeg de maatschappelijk werker."

"Prima dat mensen hun zorgen uiten, maar ik weet wat ik doe. Ik heb altijd drie kinderen gewild. Als Stephan nog had geleefd, had niemand het raar gevonden, dus waarom nu wel?"

Gemis

"Of ze een vader missen? Ik denk het niet. Mijn kinderen weten niet beter, hij is er immers nooit geweest. Voor de mannendingen hebben ze een leuke opa, en mijn broer komt zo vaak mogelijk langs. Zelf krijg ik ook vaak de vraag of ik het zwaar vind. Pittig, ja, maar niet zwaar.

Mijn schoonouders helpen regelmatig – zij staan trouwens helemaal achter me – maar ik heb de kinderen het liefst hier thuis. Ik ben niets anders gewend, kan me juist geen voorstelling maken van hoe het moet zijn om het met z’n tweeën te doen."

Nieuwe liefde

"Voor mij is er maar één man, en dat is Stephan. Niemand begrijpt dat ik alleen met mijn kinderen ook gelukkig ben. Maar ik sluit niets uit, wie weet word ik ooit opnieuw verliefd. Al zal hij dan wel moeten accepteren dat ik drie kinderen heb en dat Stephan altijd hun vader blijft."

Jij op VROUW.nl

Heb jij, net als Kimberly, ook een bijzonder verhaal? En wil je dat vertellen?

Dan kan dat hier!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.