Vrouw/Seks & Relaties
353814253
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 85: ’Over een week sla ik mijn benen om je heen’

„Om hem te troosten stuur ik een foto van een van mijn bruine benen.”

„Om hem te troosten stuur ik een foto van een van mijn bruine benen.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

„Om hem te troosten stuur ik een foto van een van mijn bruine benen.”

„Om hem te troosten stuur ik een foto van een van mijn bruine benen.”

Mijn voornemen om de dj ná mijn vakantie te vertellen dat ik hem niet meer wil zien, moet ik door zijn tentenfoto vervroegen. Midden in de nacht bel ik hem om het uit te maken. Hij reageert lacherig, dan boos en uiteindelijk huilt hij als een klein kind: „Je bent de liefde van mijn leven.”

„Je komt er echt wel overheen”, zeg ik troostend. Hij snikt nog zachtjes als ik ophang. Daarna stuurt hij 24/7 ellenlange appjes die ik negeer. Gelukkig blijft hij wel weg van de camping, zodat ik me na een dag of vijf weer kan ontspannen.

Bruine benen

Ik lig op een fatboy voor onze tent. Het zonnetje schijnt. Ik heb een nieuw boek op mijn e-reader en verse latte amandelmelk. Over een uurtje begint de yogales met alpaca’s. Het leven op de camping bevalt me prima. Ik zoek Louis Armstrong op YouTube op en stuur ’What a wonderful world’ naar Samuel. Hij reageert meteen. „Heb je lekker geslapen, prinses?” „Ja prima. En jij?” „Het is eenzaam in mijn bed.” Om hem te troosten stuur ik een foto van een van mijn bruine benen. „Wat een prachtig been.” „Ja, camping-bruin.” „Heb je er nog een?”

Als antwoord fotografeer ik mijn andere been en typ daaronder: „Over een week sla ik ze allebei om je heen zodat je geen kant op kan. Twee weken lang.” Maar dan hoor ik de kinderen opgewonden praten. Een toon die ik herken. Er is iets aan de hand. Ik druk snel op zend en hijs me overeind.

Thuisblijven

„Wat zei ie,” hoor ik Storm aan Lente vragen. „Hij zei: dat accepteer ik niet,” antwoordt Lente. „O en toen?” „Toen zei ik: ’Fijn voor je’ en daarna hing ik op.” Storm proest het uit.

„Wat is er aan de hand”, vraag ik. „Lente heeft net tegen papa gezegd dat ze niet meegaat op vakantie.” „Sorry,” vraag ik ontdaan. „Wat heb je gedaan?” „Ik wil niet mee met papa. Hij neemt Sara mee.”

Slik. Hij wil vakantie vieren met haar en mijn kinderen. Waarom moet dat mens mee? „Dat is toch gezellig,” begin ik voorzichtig. „Nee mam, het is een trut en dat vind jij ook.” Shit, mijn weken met Samuel gaan in rook op. „Nou...” doe ik weifelend. Sinds ik Samuel weer spreek is mijn behoefte om zuur te doen over Sara een stuk minder. „Daar gaat het niet om. Het gaat erom dat jullie met papa op vakantie gaan. En het leuk hebben,” voeg ik eraan toe.

„Ik vind het best,” bromt Storm. „We gaan naar een park met een golfslagbaan.” „Ik wil niet,” zegt Lente. „Ik vind Sara stom. Ik vind papa stom. Ik vind alles stom.” Ze barst in tranen uit en duikt de tent in. Ik voel me meteen schuldig over mijn egoïstische gedachten. Wat gaat er allemaal in dat koppie om?

Ik vind haar snikkend op haar campingbed. Ze ligt op haar buik en snikt hartverscheurend. Ik ga naast haar zitten en strijk over haar rug. „Ach liefje toch.” Ze begint nog harder te brullen, komt overeind en werpt zich in mijn armen. „Ze doet zo gemeen mama… Ze wil altijd naast papa zitten. Ook als ik er al zit. En ze snauwt tegen ons als we papa bellen.”

Ik hou het schokkende lijfje vast. Ik heb niet goed opgelet. Mijn kind is in de verdrukking gekomen en ik maakte me druk over dj’s en Samuel. En Bas heeft het ook niet gezien. „Mag ik bij jou blijven, mama?” Wie kan er nee zeggen tegen zo’n betraand snoetje? Ik kus haar tranen weg en beloof haar dat ik het op ga lossen.

Afzeggen

Als eerste bel ik Bas. Die klinkt behoorlijk aangedaan: „Ik dacht dat ze het gezellig vinden als Sara erbij is. De eerste keer dat ze bij ons waren klikte het meteen. Zeker tussen Lente en Sara.”

„Dat is bijna een jaar geleden. Ze wilden haar ook niet op hun verjaardag. Wat is er nog meer gebeurd,” vraag ik. „Nou niets.”

„Lente zegt niet voor niets een vakantie af, Bas. Wat is er gebeurd?” Bas blijft zwijgen. „Prima,” zeg ik dan. „Je hoeft het mij niet te vertellen, als je het maar oplost. Je zegt Sara af zodat de kinderen gewoon met jou mee kunnen.” Bas begint te sputteren, maar ik duld geen tegenspraak. „Regel het, Bas.” En dan hang ik op en bel Samuel.

„Sorry schat, ik vrees dat ik onze weken samen niet doorgaan.” „Hoe bedoel je?” „Nou, Bas werkt tegen.” En ik vertel het verhaal van de snikkende dochter.

„Arme kleine Lente. Wat ga je nu doen?” „Ik heb Bas gezegd dat hij dan maar alleen met de kinderen moet gaan.” „Doet hij dat?” „Ik hoop het.” „Ik ook. Mag ik alvast het andere been?” „Dat heb ik je toch net gestuurd?” „Nee, Ik heb niets gekregen.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.