Vrouw/Seks & Relaties
355178368
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 87: ’Zodra mijn slipje uit is, verstopt hij zijn hoofd tussen mijn dijen’

„Ik leun achterover en vanaf dat moment ben ik helemaal weg.”

„Ik leun achterover en vanaf dat moment ben ik helemaal weg.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

„Ik leun achterover en vanaf dat moment ben ik helemaal weg.”

„Ik leun achterover en vanaf dat moment ben ik helemaal weg.”

Vreemdgaan

Terug van vakantie betekent ook terug naar de realiteit. Ten eerste is daar de dj die ik per ongeluk de verkeerde foto heb gestuurd. Hij staat mij al op te wachten om mijn belofte (’Over een week sla ik mijn benen allebei om je heen zodat je geen kant op kan. Twee weken lang.’) in te lossen. „Je begrijpt toch wel dat dat niet voor jou was bedoeld?”

Hij kijkt me gekwetst aan: „Niet voor mij? Voor wie was het dan wel? Zie je wel, je gaat vreemd. Trut.” „Ik kan niet vreemdgaan, want wij hebben niets en hebben nooit iets met elkaar gehad. Het spijt me dat ik je de verkeerde indruk heb gegeven.” „Je ontkent het gewoon. Je bent bang voor je eigen gevoelens.”

Ik zucht: „Maak het nou niet zo moeilijk. Ik heb nooit gevoelens voor je gehad. We hadden gewoon een leuke tijd. Meer niet.” Ik wil de deur dichtgooien, maar hij zet snel zijn voet ertussen. „Als je maar weet dat je nog niet van mij af bent. Ik hou je in de gaten”, sist hij. Dan draait hij zich om en gaat weg.

Leuke dingen

Gelukkig zijn er ook leuke dingen. De kinderen sturen grappige foto’s van hun vakantie met Bas. Op waterglijbanen met de kinderen van hun vakantiebuurvrouw, aan de barbecue samen met de vakantiebuurvrouw en kinderen en van een nachtelijke speurtocht samen met… weer die buurvrouw. Kortom, het is wel duidelijk dat Bas Sara niet echt mist.

Maar het allerleukste van terug zijn is Samuel. Zodra de vakantiespullen zijn opgeborgen, bel ik hem voor een afspraak. Hij ontvangt me met een gedekte tafel. Er branden kaarsen en naast een bord ligt een roos. Samuel houdt glimlachend de stoel naar achter. Ik ga zitten. „Wat fijn dat je er bent”, fluistert hij in mijn nek en drukt er een kus op terwijl hij de stoel weer aanschuift. Samuel ontkurkt een Grüner Veltliner. We proosten: „Op een paar heerlijke dagen.” Ik nip aan de wijn, want ik wil niet dronken worden. Ik wil van ieder moment genieten.

Stevige vrijpartij

„Klaar voor de eerste gang”, vraagt hij. Ik knik. Samuel verdwijnt in de keuken en komt terug met een schaal vol oesters. Hij pakt er een op, buigt zich over de tafel en houdt een schelp uitnodigend voor mijn mond. Ik lik verlekkerd langs mijn lippen en open mijn mond. De oester valt erin. Behoedzaam laat ik de glibberige substantie naar mijn keel glijden. Een golf van het zilte genot laat een spoor achter in mijn mond. Dan pak ik een oester op en hel over de tafel. Samuel houdt zijn mond open. Ik giet de schelp leeg. En zo gaan we door tot de schaal leeg is en ik klaar ben voor een stevige vrijpartij.

Bij de laatste schelp wil ik opstaan, maar Samuel duwt me terug: „Er is nog meer.” Hij verdwijnt weer in de keuken en komt terug met een schaal gestoomde pasteitjes. Hij giet er chilisaus op en pakt een paar Chinese eetstokjes. Geroutineerd voert hij me daarmee de kleine smaakbommetjes die één voor één ontploffen in mijn mond. Ik wil hem meer dan ooit: „Mogen we dan nu….?”

Samuel schudt lachend zijn hoofd en tovert een schaal vers fruit met chocoladesaus uit de keuken. Terwijl hij me strak aankijkt pakt hij een stuk mango en doopt hem in de saus. Hij wrijft ermee langs mijn lippen. Ik voel het sap en de chocolade over mijn kin lopen. Terwijl ik strak terugkijk zet ik mijn tanden in het malse vruchtvlees. En nog een hap en nog een. Zo hap ik de mango langzaam op.

Als zijn hand leeg is, kus ik met mijn chocolade-mango-mond de lege handpalm, zijn pols en onderarm. Samuel glijdt van zijn stoel en zakt voor mij op zijn knieën. Hij doet mijn rokje omhoog en vraagt: „Mag ik?” Ik knik gretig. Zodra mijn slipje uit is, verstopt hij zijn hoofd tussen mijn dijen. Eindelijk. Ik leun achterover en vanaf dat moment ben ik helemaal weg.

Aangetekende brief

Nog halfdronken van een hele nacht vrijen kom ik de volgende ochtend thuis. Vanavond komt Samuel bij mij. Wat zal ik eens gaan koken? Gevulde aubergines? Iets dat je met je handen kan eten of sushi’s gedrapeerd op mijn blote lijf? Ik blader door mijn kookboeken. Wat kan gisteravond overtreffen?

Dan belt de postbode aan: een aangetekende brief. Ik zet mijn handtekening en scheur hem open. Via zijn advocaat stelt Bas voor dat ik in het huis blijf en hem dus uitkoop. Of mijn advocaat wil laten weten wanneer de taxatie plaats kan vinden. Ik heb geen advocaat. Ik wil geen advocaat. Niet hiervoor en ook niet om mijn ontslag goed te regelen. Ik heb wel wat beters te doen dan me daarmee bezig te houden. Ik verfrommel de brief en mik hem in de papierbak.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.