Vrouw/Columns & Opinie
372236813
Columns & Opinie

Opinie

Lege energyblikjes in de berm? Zoiets doet mijn puber niet!

Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws en de media én in het dagelijks leven. Dit keer, in het kader van #worldcleanupday (19 september) over de grote hoeveelheid afval die er op straat ligt. ’Wat gebeurt er precies in iemands hoofd als-ie een blik bier leegdrinkt en dat in de berm gooit? En dan ál die lege energyblikjes overal. Pubers; het is jullie wereld hè?’

Corona

Nu we door corona al een half jaar leven in een wereld waarin het vermaak in musea, pretparken en andere massale get togethers aan banden is gelegd, hebben we de natuur herontdekt. En dat is niet zonder gevolgen. Waar je ooit vooral hondenbezitters in het bos tegenkwam, zie je nu complete gezinnen en vriendengroepen hikes maken en picknicken op plekken het liefst zo ver mogelijk van de daarvoor aangewezen plaatsen.

Treurig

Afvalbakken zitten in no time ramvol of ze staan simpelweg niet op het pittoreske offroad-plekje dat er gevonden is. En dus laten ze als tegenprestatie voor de gastvrijheid van de natuur de rommel gewoon achter.

We hebben de beelden allemaal wel voorbij zien komen van het Vondelpark, waar je geen forensisch specialist voor hoeft te zijn om te weten wat er allemaal verorberd is. En we kennen ook allemaal de treurige plaatjes van het spoor van vullis-ellende langs de Nederlandse stranden wel.

Vleugels

Het zijn echt niet alleen de dagjesmensen en toeristen die zich compleet misdragen. Het zijn ook gewoon de fietsers en passanten in mijn eigen dorp hier. Ik laat meerdere keren per dag onze twee honden uit en kom vrijwel altijd wel met wat lege bierblikken thuis. Of er ligt weer een wijnfles in de berm.

Of – razendpopulair – blikjes energydrank. De inhoud zou je vleugels moeten geven, maar vooralsnog geeft het de consument niet eens voldoende energie om het weg te gooien.

Luier

Een tijdje terug zag ik een moeder op een parkeerplaats op de achterbank van haar auto een baby verschonen. Ze legde de luier op het dak, zette het kind in de maxi-cosi, pakte de luier op, stapte in haar auto en smeet zo de luier in de bosjes.

Alles in mij stond op het punt om deze vreselijke vrouw achterna te rijden en haar de volle luier terug te geven (in haar gezicht, welteverstaan), maar ze was al uit het zicht. Ik heb me er nog de hele week over op lopen vreten. Hoe komt een mens zo?

Adembenemend

Eerder deze week maakten mijn vriend en ik een tochtje met de boot over de Vinkeveense Plassen. Er is een prachtige route, waar het heel stil is en je heel langzaam moet varen. Daar hang ik graag over de rand van de boot om naar het glasheldere water te staren.

Je kunt tot de bodem kijken. Een bodem vol waterplanten, wortels van bomen en chipszakken, blikjes sinas en pringlebussen. Het is adembenemend triest.

Aso

Dit probleem los je niet op met boetes, vrees ik. Die ene keer dat je al toevallig ziet dat iemand zijn afval loost in de natuur, een bekeuring uitdelen; daar ga je het gedrag niet mee veranderen. Ik los het ook niet op met deze tekst.

Ik geloof niet dat er iemand is die er tot nu toe altijd schijt aan heeft gehad, morgen denkt: ’Ik hou het vanaf nu bij me! Ik gooi het thuis weg.’ Aso-zijn zit in je DNA, denk ik. Want dat mag ik toch wel stellen, dat je een enorme aso bent als je je afval gewoon uit je autoraam smijt?

Jahaa

Toen ik onlangs na het uitlaten van de hond weer eens thuiskwam met drie lege energy-blikjes in mijn hand, ben ik ook het gesprek met mijn kinderen maar weer eens aangegaan. Ik heb geen roze bril op, ik weet ook wel dat mijn pubers niet heilig zijn.

Ze waren er heel stellig in: dat deden zij écht niet. Ik heb ze tóch een preventieve preek gegeven. Iets pathetisch als: ’Het is jullie wereld hè? Jullie moeten op een afvalberg leven!’ Ze zuchtten en riepen: ’Jahaa.’

Scoren

Bij drie stukken afval uit de natuur halen, krijg je een karmapunt, hoorde ik laatst tijdens mijn yoga-weekend. Laat dát dan de drijfveer zijn. Ruim op. Met z’n allen. Laat niet liggen wat je ziet. En neem het mee naar je kinderen die thuis achter de PlayStation zitten.

Wrijf het ze onder de neus. Maak rotzooi opruimen hip. Maak er een uitje van met de kleintjes. Influence op dit gebied, het is gratis, eenvoudig en de impact is enorm. Kom op mensen, één karmapunt voor drie stukken afval. Scoren was nog nooit zo eenvoudig…

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.