Vrouw/Verhalen achter het nieuws
405997023
Verhalen achter het nieuws

Blog - De weg naar alleenstaand moederschap

Deel 17: ’Ik ben bloedzenuwachtig en vind het eng en gaaf tegelijk’

Isabelle: „Nu zat ik ineens wel met mijn hoofd en hart op 1 lijn met IVF.”

Isabelle: „Nu zat ik ineens wel met mijn hoofd en hart op 1 lijn met IVF.”

Isabelle Don Griot (36) was er vroeger van overtuigd dat ze jong moeder zou worden, maar haar relatie strandde en het leven liep anders dan gedacht. Op haar 30e kreeg ze een maagverkleinende operatie. Dit zorgde er niet alleen voor dat Isabelle er anders uit ging zien, maar ook dat ze anders over zaken in het leven ging nadenken. Met deze blog neemt Isabelle je maandelijks mee in haar leven als (hopelijk) toekomstige BAM-mer: bewust alleenstaande moeder. Deze week Deel 17: ’Ik wil mezelf achteraf niets kunnen verwijten’.

Isabelle: „Nu zat ik ineens wel met mijn hoofd en hart op 1 lijn met IVF.”

Isabelle: „Nu zat ik ineens wel met mijn hoofd en hart op 1 lijn met IVF.”

Na een krappe maand moest ik even kijken waar ik was gebleven met mijn blogs, en vanaf welk moment ik mijn verhaal aan jullie weer zal oppakken. Zoals je van je eigen leven vast wel weet, gebeurt er een hoop in een maand. Dat is bij mij niet anders.

Ik las dat ik in de ’wachtweken’ zat na IUI nummer 9. Bizar dat de maanden voorbij zijn gevlogen. IUI op en af, en door. De weken hebben zich aaneen geregen van inseminaties, wachten en daarna de deceptie van de mislukkingen. Doordat de maanden zo in stukjes gehakt worden, besef je bijna niet dat je al 9 maanden in een achtbaan zit, en ik merk dat ik er klaar mee ben. Niet klaar met het mama willen worden, maar wel klaar met het - voor mijn gevoel - doelloze proberen zwanger te worden.

Verwijten

Ondanks dat ik natuurlijk nog wel licht hoopvol was bij IUI poging 9, ging ik er al vanuit dat het niet gelukt zou zijn. Want waarom nu wel, en de vorige 8 keer niet. In mijn hoofd wilde ik al door. Een gedachte die ik ontzettend lang van me heb afgeschoven. Want door willen, betekent IVF.

En zoals jullie al in eerdere artikelen van mij hebben kunnen lezen, was IVF voor mij in het begin absoluut geen optie, en begon ik er een aantal maanden geleden pas wat meer voor open te staan. Nu zat ik ineens wél met mijn hoofd en hart op een lijn met IVF. Als je namelijk al zo ver bent gekomen en bent gegaan, dan wil je door. Je wilt weten of de andere optie wel werkt. Je wilt niet achteraf denken ’had ik het maar geprobeerd’. Ik wil mezelf achteraf niets kunnen verwijten.

Vervolgafspraak

Dus toen ik in mijn tweede wachtweek van mijn laatste IUI al voelde dat mijn menstruatie eraan zat te komen, heb ik een mail naar de kliniek gestuurd met de boodschap dat ik mezelf wilde aanmelden voor IVF. Door COVID-19 is er op de IVF-behandelingen een kleine wachtlijst ontstaan, dus me vooraf aanmelden leek me verstandig. Ik zou tenslotte eerst enkele weken moeten wachten op het startgesprek met de arts en op de vervolgafspraken die daarna zouden komen. Daar had ik mij op ingesteld, want dat is wat ik om mij heen had vernomen.

Een paar dagen na het versturen van deze mail brak mijn menstruatie inderdaad door en heb ik ook deze nog even doorgegeven aan de kliniek en nogmaals doorgegeven dat ik wil starten met IVF. Je kan het nooit vaak genoeg zeggen, wellicht gaat alles dan wat sneller. Ik wil hier gewoon doorheen, ik wil doorpakken en niet weer maanden in de wachtstand staan. Nou dat heb ik geweten hoor, mijn gebeden zijn verhoord.

Doorpakken

Na het weekend, op maandag, terwijl ik op het werk zat, werd ik gebeld door Medisch Centrum Kinderwens. Terwijl ze mijn mail aan het lezen was, werd er op de andere lijn een afspraak bij mijn arts afgezegd. „Isabelle, heb je morgen tijd voor je startgesprek met de arts?” Ja natuurlijk heb ik dat!! „En heb je dan aanstaande donderdag tijd om naar de kliniek te komen voor de prikinstructie en het doornemen van je hormoonbehandeling bij de verpleegster?” Jeetje, over doorpakken gesproken. Ik moest er even van bijkomen. Van verwachten dat ik een aantal maanden moet wachten naar twee belangrijke afspraken in een week.

Dit is dus echt een vliegende start. Zal dat een voorteken zijn van hoe mijn IVF-behandeling gaat verlopen? Ik ben bloedzenuwachtig en vind het spannend, eng en gaaf tegelijk. Hoe mijn gesprekken zijn gegaan en wanneer ik daadwerkelijk start met het prikken van de hormonen vertel ik jullie volgende maand. Voor nu geniet ik enorm van een zomerse vakantie in Zeeland, even opladen voor ik de volgende achtbaan weer instap.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.