Nieuws/Vrouw
406800311
Vrouw

'Heel speciaal om dit met andere moeders te delen'

Na een paar relaxdagjes was het tijd voor de aanloop naar de finale van de 100 meter vrij. Vooral het verloop van de halve finales was enorm spannend. Maar Ranomi is door naar de finale! En wie weet staan we straks, net als in 2008 en 2012, weer bij een huldiging in het Holland Huis…

Als toeristisch uitstapje zijn we Cristo Redentor, het iconische Christusbeeld dat van hoog boven Rio toeziet op de Spelen, gaan bezoeken. We werden naar boven gebracht met een treintje dat langzaam en met veel tussenstops de steile berg beklimt. Toen we beneden instapten was het heerlijk zomers weer. Maar boven was dat niet het geval.

Enorm harde wind

Er stond een enorm harde wind. Zó hard, dat we ons af en toe gewoon moesten vasthouden. Op alle foto's staat ons haar dan ook alle kanten op. Maar wát een imposant beeld! Ik kende dit Christusbeeld natuurlijk van de plaatjes, maar het is enorm indrukwekkend om dit icoon van de stad van zo dichtbij te bewonderen.

Het uitzicht naar beneden is net zo spectaculair. De stad, de bergen, de zee… alles ligt er prachtig bij. Gelukkig waren we net op tijd boven om van het uitzicht te kunnen genieten. Want terwijl we naar beneden liepen, zagen we de bewolking optrekken en werd het uitzicht ons langzaam ontnomen.

Mooie herinneringen

De dag erna laste ik een relaxdagje in, want het was prachtig weer. Lekker aan het zwembad gezeten in de zon. Daarna gegeten in het P&G Family Home, waar Vinicius, één van de mascottes van Rio 2016, langs kwam.

Natuurlijk ging ik even met deze grote mascotte op de foto. Na deze ontspannen dag gingen we 's avonds naar het Holland Huis, waar we de bronzen huldiging van judoka Anicka van Emden bijwoonden. Het bracht mooie herinneringen bij mij boven: Peking in 2008 en Londen in 2012. Hopelijk staat Ranomi hier straks ook!

Een beheerste en relaxte race

De dag van de series en halve finales voor de 100 meter vrij begon jammer genoeg met herfstweer. Grijs, bewolkt en regen - het leek verdacht veel op het weer dat jullie nu in Nederland hebben. Tijdens de series zwom Ranomi een beheerste en relaxte race.

Ze was zichtbaar tevreden. Daarna zijn we op het park gebleven, waar we in onze regenponcho's en gewapend met paraplu’s keken naar de finale van het synchroon schoonspringen voor mannen. Dat is echt een hele andere tak van watersport. Het zag er kunstig uit.

'Gouden moeders' onder elkaar

’s Avonds was het dan tijd voor de halve finales. Ranomi was in de eerste race meteen aan de beurt. Het werd een enorm spannende race waarin ze als vierde eindigde. Daarna kwamen de andere dames in actie in de strijd om een finaleplaats.

Alleen de acht beste zwemsters mogen door. Het was superspannend, maar gelukkig is ze - als zevende - door naar de finale! Zoals Ranomi het na de halve finale verwoordde: "Ik ben blij dat ik er bij zit, al was deze race niet goed. Maar ik heb kans. Dit zijn de Olympische Spelen, daar gebeuren rare dingen."

Diezelfde avond won Mireia Belmonte uit Spanje goud op de 200 meter vlinderslag. Haar moeder is ook onderdeel van de Bedankt, Mam-campagne. We zaten samen in de bus terug naar ons hotel en bij aankomst proostten we met de ouders van Mireia op de gouden plak van hun dochter. Heel speciaal om dit met andere moeders te delen. Hopelijk kunnen we binnenkort ook met elkaar proosten op een medaille van Ranomi!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.