Vrouw/Mama
409165937
Mama

Opvoeddilemma

’Hoe maak ik mijn kind duidelijk dat ik het óók moeilijk heb?’

VROUW-lezeres Tonia (39) voelt dat er tijdens de thuisquarantaine aan alle kanten aan haar wordt getrokken. Haar kinderen vragen veel van haar, maar soms wordt het haar gewoon even te veel en wil ze een moment voor zichzelf. Ze vraagt zich af: ’Hoe geef ik mijn grenzen aan?’

Tonia: „Soms vlieg ik echt tegen de muren op. Aan de ene kant ben ik bang dat als mijn kinderen me van mijn ’zwakke kant’ zien, dat effect op hen heeft. Tegelijkertijd wil ik mijn grenzen kunnen stellen en me af en toe kunnen afzonderen van mijn kinderen. Wat moet ik doen?”

Behoeften

We legden Tonia’s vraag voor aan Sonja van der Meulen. Zij verzorgt trainingen in ’verbindende communicatie’ tussen ouders en kinderen. „Onderschat je kinderen vooral niet. Ze zijn zó wijs”, begint Sonja. „Iedereen heeft behoeften. Zij, maar jij als moeder ook. Dat begrijpen ze echt.”

„Vraag het ze bij wijze van experiment gewoon eens: ’Wat denk je dat mama nodig heeft?’ Het zal je verbazen wat hun antwoord zal zijn. We zijn, zeker in deze periode, allemaal op zoek naar manieren om te voorzien in onze behoeften. Dat kan van alles zijn: vertrouwen, veiligheid, autonomie, vrijheid… Door je daarvan bewust te zijn en ook te benoemen dat je daarmee bezig bent, wordt het voor zowel jouzelf als voor je omgeving makkelijker. Waar de één rustig wordt van het wandelen met de hond, slaat een ander aan het koken en weer een ander gaat twee uur lang klassieke muziek luisteren op de slaapkamer. Praat daarover, stem dat af met je kinderen en partner.”

Kwetsbaar opstellen

„Wacht niet met dat gesprek tot het moment dat het water je aan de lippen staat. Wees open en eerlijk, juíst op het moment dat je rustig bent. Stel je gerust kwetsbaar op, en geef aan dat er misschien een moment zal komen waarop het je even te veel wordt. Dat je dan misschien uit je slof zal schieten, ook al is dat niet wat je wilt. Soms ontglipt het je nu eenmaal even, en daar zullen je kinderen begrip voor hebben.”

„Opgroeien doe je samen: je leert van je kind, je kind leert van jou. Door je op deze manier open te stellen, maak je je kinderen ook duidelijk dat zij niet verantwoordelijk zijn voor wat in jou leeft. Natuurlijk kan een woordenwisseling soms een trigger zijn, maar jouw reactie blijft jouw verantwoordelijkheid, en dus ook de manier waarop je daarmee omgaat. Als jullie je daar allemaal van bewust zijn, ben je al heel ver.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.