Vrouw/Columns & Opinie
412149285
Columns & Opinie

Columns & Opinie

’Van laten winnen, leren kinderen niks’

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers (51) schrijft deze keer over het mooie en leerzame van ouderwetse spelletjes.

Ik ga geregeld naar mijn moeder in Zuid-Limburg en mijn zoon gaat graag mee. Hij is dol op oma’s kookkunsten (over die van mij kan hij kort zijn - en ik ook) maar er is nog een reden: spelletjes.

Alec is gek op online spelletjes maar hij houdt ook heel erg van ouderwetse bordspelletjes. Dan heeft-ie aan mijn moeder een goeie. Zo ouderwets zijn die spellen overigens niet, maar voor jongeren is alles van vóór het jaar 2000 onderdeel van de klassieke oudheid.

Ik ben opgegroeid te midden van spelletjes: mijn moeder en háár moeder zaten altijd te kaarten en te yahtzeeën aan de keukentafel, en ze gingen ook vaak samen kienen. Thuis speelden mijn moeder, mijn broer en ik spellen als Monopoly, Mens Erger Je Niet, Scrabble en Zeeslagje. Van dat laatste hebben we het speelveld jarenlang op een papiertje getekend voordat het als een ’echt’ spel werd gelanceerd.

Winnen

Mijn vader deed zelden mee met de familiespelletjes, die had daar het geduld niet voor. Hij kon eerlijk gezegd ook niet zo goed tegen zijn verlies. En verliezen, dat deden we allemaal want mijn moeder veegde iedereen van het bord af. Ze was overal even goed in. Zelfs in Yahtzee, een dobbelspel waarvan ik - simpele ziel - altijd dacht dat het een kansspel was, maar waarvan je het formulier ook tactisch blijkt te moeten invullen om maximale punten bij elkaar te schrapen.

Mijn moeder had één stelregel: kinderen laat je níet winnen, daar leren ze namelijk niks van. En dus vlogen de pionnen geregeld door de keuken, want als kind heb je niet altijd zin in het leermoment van een verliespartij. En toch was het leuk. Heel leuk zelfs. Ik koester de herinneringen aan onze spelletjesavonden: lekker in mijn pyjama met warme chocolademelk en lange vingers.

Spanning

Online gamen is heel solistisch. Dat speel je soms ook in een team, maar de leden kunnen door het hele land zitten. De dynamiek van een gezelschapsspel is veel directer: de spanning is voelbaar, de ontlading ter plekke. Door de jaren heen hebben Richard en ik veel bordspelletjes met onze kinderen gedaan. Richard en Emma spelen clean en zakelijk: wat moet hier gebeuren en hoe los ik dat zo gunstig mogelijk op?

Ik ben best goed in woordspelletjes maar Richard verslaat mij steevast met Scrabble omdat hij geen mooie woorden wil leggen, maar combinaties die keiharde punten opleveren. Alec is ook een calculerende speler, maar bovenal is hij een echte liefhebber. En dus wil hij graag zijn oma verslaan, de grootste winnaar uit de familie.

„Eén ding moet je weten, oma”, zei hij laatst. „Ik laat senioren níet winnen. Daar leren ze niks van.” Als we aankomen bij mijn moeder thuis, staat alles al klaar: het Yahtzee-bord uit het jaar kruik, de vergeelde spelletjesdozen van enige decennia oud en een pan met haar heerlijke tomatensoep. Gelukkiger kan een mens toch niet worden?

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.