Vrouw/Columns & Opinie
422487311
Columns & Opinie

Columns & Opinie

’Onder werktijd mag je alles doen, mits je werk er maar niet onder lijdt’

Appen onder werktijd mag. Privézaken regelen onder werktijd? Mag ook, zegt arbeidsrechtadvocaat Gerard Berghuis in het AD. Niet te veel. Niet te vaak. Mits je werk er maar niet onder lijdt en je je collega even op de hoogte stelt van hetgeen dat jij privé even aan het regelen bent. Goedkoop vakanties boeken bijvoorbeeld. Wat nou privé en zakelijk gescheiden houden?

Jaren geleden besloot ik om nooit meer voor een baas te werken om twee redenen. Ten eerste vind ik het niet erg als er sprake is van hiërarchie, maar mijn ervaring met bazen is dat de meesten zich dan ook meteen autoritair gedragen. Opzouten jij. Of in mijn geval: wegwezen hier. Ten tweede? Privé en zakelijk scheiden vind ik gewoon heel erg moeilijk.

Wrevel

Het lijkt erop dat er in het afgelopen decennium iets structureel is veranderd. Dat je onder werktijd alles mag doen, mits je werk er maar niet onder lijdt. Dat verklaart misschien waarom ik af en toe onder werktijd ellenlange appjes ontvang van een bevriende ambtenaar. Als ik hem dan vraag of hij vrij is, antwoordt hij verbaasd dat hij gewoon aan het werk is.

Ik voelde dan altijd een soort van wrevel. Dus in de baas zijn tijd kan jij gewoon privéberichten sturen? Op kosten van de gemeenschap? Ik dacht écht dat die vriend dat stiekem deed. Voelde me zelfs verplicht om tijdens mijn kostbare uren te reageren. Ik kon immers ’s avonds verder met mijn werk.

Dat verklaart misschien ook hoe het kan dat ik regelmatig overdag vriendinnen tegenkom in de supermarkt of boekhandel, waarvan ik zeker weet dat ze eigenlijk aan het werk zijn. Boodschappen doen in de baas zijn tijd? Kan gewoon. Je nagels laten doen tijdens kantooruren? Waarom niet? Naar een yogaklasje rond 15:00 uur? Zolang jij je werk maar gewoon af hebt.

Uren verkwanselen

Dat wil ik ook. Ik wil ook een vaste baan van minstens zesendertig uur met een pensioenregeling, atv-dagen (heten die nog zo?) én een dertiende maand. Vakantiegeld en elke maand een vast salaris op mijn bankrekening gestort krijgen. Terwijl ik dan urenlang, maar net niet te lang dat het opvalt, kan appen over privéshit. Een Netflixserie kijken. Alles onder de noemer ‘privézaken’.

Dan vraag ik mij alleen nog één ding af. Een minor detail zeg maar. Als jij je werk ook af kan krijgen in twintig uur en de rest besteedt aan allerlei bijzaken... waarom werk je dan zesendertig uur? Waarom zit je dan die uren op kantoor te verkwanselen?

Over de auteur

Miriam (51) is moeder van twee volwassen kinderen (30 en 23) en woont met JP in Brabant. Ze heeft een obsessie voor bruiden, bruidsjurken en trouwprogramma’s, is dol op baby,- en kattenfilmpjes èn houdt van mensen met zelfspot.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.