Nieuws/Vrouw
433573
Vrouw

'Dat uur krijg ik nooit meer terug'

Afgelopen weekend ging de klok een uur terug. De meeste mensen staan daar niet zo bewust bij stil, maar zo'n uurtje kan heel erg veel verschil maken. Welk uur uit jouw leven zou je dolgraag overdoen?

Terwijl je zou denken dat we ons door dat uurtje extra uitgerust voelen, hebben vrouwen juist last van de wintertijd. Uit Nederlands onderzoek onder 590 mannen en vrouwen blijkt dat Iets minder dan de helft van de ondervraagden zich minder uitgerust voelt. Een op de drie wordt vroeger wakker en 25 procent valt ’s avonds moeilijker in slaap.

Wintertijd ongezond

De overgang tussen winter- en zomertijd zou ontzettend ongezond zijn, aldus chronobioloog Domien Beersma verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen (RuG). De wetenschappelijke bewijzen dat wij ons beroerder voelen door die tijdswisseling stapelen zich op, maar er wordt vrij weinig mee gedaan.

Zo zou er gemiddeld vijf procent meer hartaanvallen plaatsvinden tijdens de overgang tussen winter- en zomertijd dan gedurende de rest van het jaar. En: "Al langer is bekend dat kort na de overgang naar zomertijd extra veel auto-ongelukken gebeuren, door verhoogde stress", meldt de site van de RuG.

Ondanks de sombere wintergevoelens hebben we opeens wel een uurtje extra bij de overgang van zomer- naar wintertijd! Als je eens goed bij jezelf nagaat, welk uur in jouw leven zou je beslist nog een keer over willen doen? En welk uur wil je het liefst uit je geheugen bannen? Het VROUW panel gaf alvast haar mening. Praat ook met ons mee!

"Een extra uurtje met mijn aparte geweldige goede lieve vriend die is doodgeschoten"   Marijke Kamper is 53 jaar en net oma geworden. Ze is opgegroeid in een mannenwereld en is een verzorgend type. Zestien jaar lang had ze haar eigen antiekzaak.

Elk half jaar voel ik mij veertien dagen van slag, vooral toen de kinderen klein waren liep je voor of achteruit met de voedingen en het slapen, ook voor de boeren en het vee is het geen pretje. Een extra uurtje met mijn aparte geweldige goede lieve vriend die helaas in een extra uurtje afgelopen februari doodgeschoten is in Amsterdam. Tevens het uur dat ik bijkwam van mijn rugoperatie ik vanaf mijn knieën tot en met mijn nek in het gips lag en geen gevoel meer had in mijn linkerbeen. Als ik dit zo lees kunnen we de tijd gewoon afschaffen en heeft het allemaal niet bestaan, alles wat telt is enkel en geheel nu, dit moment, geef mij maar LEEFMOMENTEN... 

"Ik ben blij met deze ellende"   Michelle van Daalhoff is 24 jaar en sinds kort single. Ze werkt als freelance theaterdocent en theatermaker. In haar vrije tijd leest en schrijft ze graag.

Die keer dat ik de staf van Sinterklaas liet vallen en er daarna wekenlang wakker van heb gelegen, uit angst dat Piet me naar Spanje zou brengen. Die keer dat ik geen rol in de groep acht musical kreeg en tot het koor behoorde. Die keer dat ik een drie voor wiskunde terugkreeg nadat ik dagenlang geleerd had. Die keer dat de hele klas me uitlachte omdat de leraar vroeg wat ik met mijn handen onder de tafel deed. Die keer dat de jongen waar ik jarenlang verliefd op was zei dat hij mij niet knap genoeg vond. Die keer dat ik met de grond gelijk werd gemaakt toen ik auditie deed voor de Amsterdamse toneelschool. Momenten waarvan je zou denken dat ik ze liever niet had meegemaakt. En toch. Ik ben blij met deze ellende. Het heeft me gebracht waar ik nu ben. Alles levert iets op. Net als dat ik niet terug wil naar een bepaald moment. Ik wil vooruit kijken. Het mooiste moet nog komen. Tenzij ik dan misschien nog één keer terug kan naar Malaga, met die ene jongen. In dat ene hotel, met een zwembad op het dak. En dat er niemand anders was. Alleen wij samen.

"Het eerste uur dat ik hem vasthad, dat mag wel nog een keer"   Andrea Treffers is 30 jaar en al drie jaar gelukkig getrouwd met Linda. Samen hebben ze een zoontje van 1 jaar.

Ik kan nou wel heel cliché doen en zeggen dat ik mijn trouwdag en/of de geboorte van mijn zoon over zou willen doen. Maar niets is minder waar. De geboorte van mijn zoon is juist 1 uur (of liever gezegd, 14 uur weeënzee) die ik zou willen vergeten. Daarentegen, het eerste uur dat ik hem vast had, dat mag wel nog een keer. Of het eerste uur dat hij thuis was. Mijn trouwdag mag ook wel vergeten worden. Er gebeurt zoveel, en de zenuwen.. Geef mij maar de volgende ochtend de eerste uur in bed met mijn vrouw. Een paar jaar geleden zaten Linda en ik buiten naar een komeetregen te kijken, zó mooi, die mag ook heus wel weer. Mijn 'eerste keer' mag ook wel gewist worden, Maar mijn laatste keer, vergeet ik liever nooit meer. Maar, nu dat ik er zo over na denk, laat mij al mijn herinneringen maar houden. Het heeft me toch gemaakt tot wat ik ben!

"Dat moment waarop ik die aardige meneer ontmoette"   Saskia Bijker is 18 jaar geleden uit Nederland vertrokken voor haar grote liefde die in Madrid woonde. Inmiddels zijn ze getrouwd en wonen ze nog steeds in Spanje.

Op mij persoonlijk heeft het nooit zo’n indruk gemaakt, dat uur méér of minder. Wel hoor ik het vaak om me heen, dat mensen er last van hebben en dat ze zich ontregeld voelen door die verandering van zomer- naar wintertijd. Natuurlijk is het wel prettig om zomers van de lange dagen te genieten en nu valt het behoorlijk tegen om in het donker op te moeten staan en ook alweer in het donker uit je werk te komen. Het uur in m’n leven dat ik beslist nog wel een keer over zou willen doen: dat moment waarop ik die aardige meneer ontmoette waar ik nu al meer dan 18 jaar mee getrouwd ben! Ook kan ik veel uren bedenken die ik liever niet mee had gemaakt: misschien wel het meest het uur waarin ik de verkeerde beslissing nam om te gaan roken. Ik rook al jaren niet meer, maar bij iedere discussie over roken herinner ik me weer hoe moeilijk het was om er mee op te houden en hoe vreselijk lang het geduurd heeft voordat ik er definitief vanaf was.

"Het komt zoals het komt"   Debbie Maat is 44 jaar en is al 21 jaar getrouwd. Ze heeft twee leuke puberdochters van bijna 15 en 19 jaar. Ze werkt onder andere als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand.

Een uurtje minder of meer en een heel ander leven... Ik kan me er geen voorstelling bij maken. Je weet namelijk nooit hoe het anders gelopen zou zijn. Als 'hadden' komt, is 'hebben' te laat, om er maar eens een ouderwets gezegde tegenaan te gooien. Het is zoals het is en zo is het goed. Natuurlijk heb ik ook mindere uurtjes meegemaakt maar ook geweldige uurtjes en het meemaken van al die uurtjes hebben me gemaakt tot wie ik nu ben en hoe ik nu denk. Ik had ze nodig blijkbaar. Daar geloof ik in. Het komt zoals het komt. Wat er voor je weggelegd is, kom je wel tegen in je leven. Ik ben blij met hoe mijn leven is gelopen en denken 'had ik maar' maakt je niet gelukkig. Ik denk ook dat je de simpele mooie dingen van het leven meer waardeert als je geleerd hebt dat niet alles vanzelfsprekend is. Het enige waarbij ik me voor kan stellen dat je klok heel graag een uur terug wilt draaien is als door jou toedoen iemand anders het slachtoffer is geworden. Als je iemand hebt aangereden bijvoorbeeld. Dat lijkt me verschrikkelijk. Dan ontkom je bijna niet aan de gedachte 'kon ik de klok maar een uurtje of desnoods een minuut terugzetten'…. Ik ga wel genieten van het uurtje extra deze week, een klein cadeautje dat voelt alsof ik ’s morgens langer in bed mag liggen en ‘s avonds eerder de kaarsjes kan aansteken en kan genieten van mijn (meestal) halfvolle glaasje ; )

"Wat tijd niet oplost is geen probleem"   Suzanne de Jong is 29 jaar, getrouwd en moeder van een dochtertje van bijna 1. Ze zit momenteel in de ziektewet omdat ze tijdens haar zwangerschap een hersenbloeding kreeg.

Tijd: 30 oktober 2011, zondagmorgen 07.04 nieuwe tijd. Ik heb deze week even goed de tijd kunnen nemen om over het onderwerp na te denken. Afgelopen weekend zaten mijn man en ik een nachtje in Brugge met z'n tweeën. Heerlijk even tijd voor elkaar! Via internet op mijn mobiel kon ik al wel het onderwerp zien, waarover ik mocht schrijven deze week. Ik zei direct tegen Tjerk dat ik niets zou willen veranderen aan mijn situatie als ik de tijd kon terugdraaien. Ik verhuisde tijdens een moeilijke periode in mijn leven op kamers naar een huis met op de gevel een zonnewijzer. Daarop stond de tekst; 'Wat tijd niet oplost is geen probleem'. Ik moet nog erg vaak denken aan die wijze spreuk. Het voelde alsof het daar stond voor mij. Het is zoals het is in het leven en daar moeten we het beste van maken en uiteindelijk is alles relatief. Ik geloof niet dat wij het pad kunnen uitstippelen dat we moeten bewandelen, maar we hebben wel invloed op de weg ernaartoe. Op hoe de reis gaat verlopen en wat we achterlaten. Positief blijven is zo belangrijk, juist wanneer er nare dingen gebeuren. Het leven gaat vandaag de dag zo vreselijk snel, mede door alle nieuwe media, hoge werkdruk, dat we maar weinig de tijd nemen om bewust te leven, in het hier en nu. Volgens de Maya's (zeer accuraat in hun tijdsverklaringen, in nauwkeurigheid zelfs superieur aan onze eigen kalender) sluiten wij volgend jaar op 21 december 2012 weer een tijdperk van 26.000 jaren af. Dan komen de aarde en de zon op één lijn met elkaar te staan in het hart van de Melkweg. Technisch kun je dan een soort nultoestand krijgen in de draaiingen van de elektromagnetische velden van ons zonnestelsel. Dit betekent niet het einde van de wereld, maar het begin van een nieuw bewustzijn. Hoe mooi zou het zijn dat we dat bijzondere moment met z'n allen aangrijpen om eens wat minder te oordelen, meer je hart te openen voor elkaar en wat minder gehaast te zijn met z'n allen en wat meer te genieten van het leven, puur in het hier en nu.

"Dat je elkaar aankijkt en zo intens gelukkig bent"   Mireille Luijkx (41) is een single moeder van twee dochters van 12 en 15 jaar. Ze werkt in de zorgsector en geeft Reiki. Spiritualiteit maakt op een gezonde manier deel uit van haar leven.

Goh, er zijn wel een aantal uren in mijn leven die ik opnieuw zou willen beleven. Maar met stip op 1 staat toch wel de geboorte van mijn dochters, dat was wel zo'n bijzondere ervaring in mijn leven, dat vergeet ik nooit meer. Zo'n lief klein mensje in je armen dat 9 maanden in je buik heeft gezeten, waar je al zo'n band mee op hebt gebouwd en dan in het echt ziet, ongelooflijk! Dat er alles op en aan zit, en dat je elkaar aankijkt en zo intens gelukkig bent. Maar ook dat ik ten huwelijk werd gevraagd, ook zo'n bijzonder moment, dat degene waar je zoveel van houdt heel zijn leven met je wilt delen.Maar ook de uren van nieuwe mensen ontmoeten, nieuwe vriendschappen, nieuwe dingen ontdekken. Jee, nu ik zo aan het nadenken ben, wil ik eigenlijk wel heel veel uren opnieuw beleven, vooral met de kinderen, want dat gaat zo vreselijk snel! De uren die ik niet meer over zou willen doen zijn de uren van verdrietige momenten, frustratie, onmacht, pijn en verlies. Niemand wil die uren nog een keer opnieuw beleven denk ik zo. Kortom, dat extra uur is prima, zolang het positief beleefd mag worden voor iedereen!