Vrouw/Columns & Opinie
439701474
Columns & Opinie

Columns & opinie

’Ik ben getrouwd met mijn beste vriendin’

Esther (49) woont samen met Paul, maar is ‘getrouwd’ met haar beste vriendin (want je moet toch wat). Ze heeft naast groene vingers vaak vooral blauwe plekken vanwege haar gebrek aan coördinatie. Gebruikt botox, maar houdt dat stil en verwerkt momenteel dat dochter twee (17) binnenkort het huis uitgaat. In deze wekelijkse column telt ze af naar de 50. Want hé, daar begint het leven toch?

Stats: Nog 50 weken tot V-day. Say yes to the dress, vriendinnenvows en... échte liefde.

Om te trouwen heb ik geen man nodig. Sterker nog, ik heb de mijne lekker thuisgelaten. Ik heb de stoute (trouw)schoenen aangetrokken en ben met mijn beste vriendin getrouwd. En het is... een aanrader!

Huwelijk ‘voor de echt’

Ik heb niet zoveel met het huwelijk ‘voor de echt’. Niet alleen omdat ik de meerwaarde voor mijn relatie (met man) niet zie; ik vind dat er ook altijd nogal veel gezeik om zo’n ‘blije’ dag hangt. Gedoe met gasten die elkaar niet kunnen luchten, vrijgezellenfeestjes waar de pleuris uitbreekt, nee, niks voor mij. Bovendien is 80% van de huwelijken waar ik een rol had - fotograferen, speechen, getuige, ceremoniemeesterEs - niet goed afgelopen (denk hieraan als je overweegt mij uit te nodigen!). Dus stel je voor wat er zou gebeuren als ik zélf voor het altaar zou staan?! De ramp zou niet te overzien zijn.

Verblind door de glitter

O, ik heb wel eens een balletje opgegooid hoor. Want die jurk hè? Ik zag eens een korte bruidsjurk met bijpassende witte laarzen, glitterend van de strass en pailletten. Die outfit werkte dusdanig verblindend dat ik mijn verstand tijdelijk verloor en mijn man ten huwelijk vroeg. Hij (verbaasd): ‘Waar komt dit ineens vandaan?’ Ik: ‘Ik heb zo’n mooie jurk gezien!’ Waarna hij natuurlijk zei dat hij niet met me ging trouwen alleen omdat ik een mooie jurk had gezien. Afijn, huwelijk van de baan, verder in eindeloze verkering. Ook gezellig, maar nog steeds geen jurk met bijpassende foto’s. Toch een gemis.

Met mijn bestie in New York

Tot ik een artikel las over trouwen en trouwjurken passen ‘voor de lol’. Toen ging er opeens ergens in mijn hoofd een luikje open. Ineens was ik weer terug in New York in 1999, met mijn bestie die net d’r verkering de laan uit gestuurd had. Wij, eindigend in Macy’s waar je in die tijd allerhande jurken kon passen en kopen. Geweldige sessie gedaan daar, in het pashokje (‘wij hebben geen man nodig!’). Waarom zouden we dat niet gewoon nog een keer doen? Na dertig jaar vriendschap de ‘vows’ herhalen? Was ik toch nog voor mijn vijftigste ‘getrouwd’ (lees: in trouwjurk gehesen!).

Eat your (sweet)heart out

En zo kwam het dat we zaterdag aanklopten bij Susanne (‘zeg maar Suus’) die zich trotse bezitter mag noemen van de grootste collectie trouw- en feestjurken van Nederland. En dat niet alleen: de zaak lag ook nog eens vol met hoeden, diadeempjes, sieraden en allerhande andere bruidsparafernalia! Snoepwinkel; eat your (sweet)heart out! Dit was de hemel.

Van harte namens de mannen

Aan het einde van de middag (en in de mooiste jurk) spraken we onze vriendinnenvows uit (eindigend met: ‘In voor en tegenspoed, tot de dood ons scheidt.’) en voilà, het verbond was compleet. (Suus: ‘Je mag nu je vriendin kussen!’) Thuis wachtten de mannen. Er stond een bos bloemen. ‘Van harte met jullie huwelijk’ stond er op het kaartje.

Als dát geen echte liefde was!

Lees hier deel 4: ’Ik kon niet wachten tot ze het huis uit zouden gaan, dacht ik...’

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.