Vrouw/Marjolein kookt over
442368647
Marjolein kookt over

Marjolein kookt over

’Dit is waarom ik geen docu over zielige vissen ga kijken...’

Note to myself: nog beter opletten waar en welke vis ik koop.

Note to myself: nog beter opletten waar en welke vis ik koop.

’Ik eet nooit meer vis’, appt oudste zoon. Waarvan akte. Ik hoop dat het om iets tijdelijks gaat. Op zijn twaalfde riep hij: ’Ik eet nooit meer vlees’ en toen hoopte ik dat ook. Hij is nu 27, zelfs mijn vermaarde worstenbroodjes kunnen hem niet verleiden. Al vijftien jaar sjouw ik met tofoeburgers achter die jongen aan.

Note to myself: nog beter opletten waar en welke vis ik koop.

Note to myself: nog beter opletten waar en welke vis ik koop.

En met vis. Want die keiharde afspraak heb ik indertijd wel gemaakt: ’Geen vlees? Prima, maar je bent wel in de groei en ik wil dat je alle voedingstoffen binnenkrijgt, dus ik stel voor dat je dan wel vis blijft eten.’ Dat zei ik ook uit praktisch oogpunt. Het scheelt toch een slok op een borrel bij de gezellige familiebarbecues en feestelijke etentjes. Dat van die geroosterde bloemkool als pièce de résistance heb ik nooit zo in de vingers gekregen. Maar met een moot zalm, een kabeljauwhaasje, coquilles en garnalen, kom ik een heel eind. Dat laat ik me niet zomaar afpakken.

Seaspiracy

’Mam, het is wel een kijktip hoor’, verzucht zoonlief erachteraan. ’Echt, je móet kijken. Seaspiracy staat op Netflix. Als je die documentaire gezien hebt, eet jij ook nooit meer vis.’ Met een beter tegenargument had hij niet aan kunnen komen. Als ik iets zeker weet, is dat ik deze docu even gevoeglijk aan me voorbij laat gaan.

Ik scheid mijn afval, doe boodschappen met een eigen tas en koop nooit meer een plastic zakje, ik gebruik ledlampen, ik eet iedere week minstens vier keer vegetarisch en koop alleen vlees en vis waarvan ik vrij zeker denk te weten dat de dieren een redelijk leven hebben gehad voor ze op mijn bord belanden. Ik beperk me zoveel mogelijk tot lokale producten, lees fanatiek de productinformatie (hele uitdaging: zo’n leesbril met een mondkapje), onze gezinsauto is elektrisch en ik doe de was zo koud mogelijk. Op geen enkele slaapkamer brandt de verwarming en als ik een leuk vaasje zoek of een gezellige stoel, kijk ik eerst bij de kringloop. Ik doe best wel mijn best.

Er is een grens

Maar er is een grens. En die wordt overschreden als de levensvreugde buitenproportioneel wordt aangetast. Die hele lockdown doet al een aardige duit in het zakje. Het wordt er allemaal niet leuker op. Een verregaande afkalving (raar woord in dit kader) van het voedingspatroon ernaast, zie ik echt niet zitten.

Eyeopener

Ik geloof echt dat Seaspiracy een heel goed gemaakte film is. Hoewel ik op internet lees dat de makers vegan zijn en dat niet alle cijfers kloppen. Dat neemt niet weg dat zelfs als je de boodschap die wordt uitgedragen halveert, er nog steeds een heleboel mis blijkt te zijn met de visserij. Ooit las ik het boek ’Mijn Jaar van het Vlees’. Dat was ook al zo’n eyeopener. Een Japanse journalist was een jaar lang in de Amerikaanse vleesindustrie gedoken en de resultaten van haar onderzoek waren behoorlijk verontrustend. In een andere reportage zag ik ooit wat het telen van soja deed met het regenwoud.

Politiek incorrect

Is er meer? ja, er is meer. Sanne Vogel deed onlangs uitgebreid uit de doeken hoe koeien en kalfjes harteloos uit elkaar worden gerukt zodat wij dagelijks onze boterham kunnen beleggen met een plakje kaas. Met de vlieguren die worden gemaakt voor de olijfolie in mijn voorraadkast en de wijn in mijn bijkeuken, wordt zoveel kerosine uitgestoten dat het een schande is; chocolade, ook die claimt slaafvrij te zijn, komt uit fabrieken met discutabele arbeidsomstandigheden en dan zijn er ook nog een heleboel dingen die we ineens niet meer mogen eten omdat de namen politiek incorrect zijn. En koolhydraten? Die zijn ook heel slecht. Daar krijg je enge ziektes van en een dikke kont.

Leven van de lucht

Om een deugmens te zijn, kun je maar op een ding hopen; dat breatharians toch gelijk hebben en dat het mogelijk is om te leven van de lucht en de energie van de zon (ja echt, die stroming bestaat. Zoek maar op op internet).

Eerlijk? Daar geloof ik dus niks van. Ik denk dat wij mensen voedsel nodig hebben. En dat we anders gewoon dood gaan. En ik denk ook dat er heel veel misstanden in de wereld zijn en dat de voedselindustrie enorm op de schop moet. Maar ondertussen moet er wel eten op tafel komen. Als we alles van ons bord weren, waar een smet aanhangt, dan houdt het op. Dat is niet te doen. na het lezen van ’Mijn jaar van het vlees’ ben ik niet fulltime vegetariër geworden. Ik ben wel minder vlees gaan eten en eet nooit vlees waarvan ik de herkomst en samenstelling niet ken, zoals een hamburger die ik niet zelf heb gemaakt of een kant- en klare bolognesesaus.

Kop in het zand

Ik weet dat er nu mensen zijn die vinden dat ik mijn kop in het zand steek, een hypocriet die de zieke waarheid niet wil weten. Maar weet je, soms neem ik gewoon iets voor kennisgeving aan. Er is veel mis met de visserij. Dat is geen nieuws. Dat wisten we al. Ik hoef het niet nog een keer te zien in al zijn lelijkheid. Note to myself: nog beter opletten waar en welke vis ik koop. Actiepunt: updaten viswijzer.

Ik laat me niet de lust ontnemen

Ja, de wereld gaat naar de kloten. Ja, we moeten beter met de aarde omgaan, minder verspillen, verantwoordelijker gedrag vertonen als het gaat om energiebronnen, minder vlees en vis eten, plofkippen boycotten en geen exotische vruchten in laten vliegen als we ook gewoon een appeltje kunnen eten. Ik weet het en ik doe er iets mee. Maar ik laat me niet de lust tot eten ontnemen. Als u het verder niet erg vindt (en zo wel, dan nog!), zet ik vanavond gewoon een leuke romcom op.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo