Nieuws/Vrouw
447445163
Vrouw

Wooninspecteur Nancy is alert op huiselijk geweld: Mama is alweer boos op mij

Roel Burgler / Hollandse Hoogte

Roel Burgler / Hollandse Hoogte

Eigenlijk is het Nancy’s taak om te inspecteren of een woning in goede staat is achtergelaten door een vertrekkende huurder. Maar tijdens die inspecties is ze zich ook bewust van signalen van huiselijk geweld of kindermishandeling, die achter de voordeur schuilgaan. En zodra ze die ziet, trekt ze aan de bel.

Roel Burgler / Hollandse Hoogte

Roel Burgler / Hollandse Hoogte

Nancy (37)* werkt als wooninspecteur voor een sociale woningcorporatie. Als iemand de huur opzegt, doet Nancy een zogenoemde ‘voorcontrole’. Is de woning netjes en moet er onderhoud worden gedaan door de corporatie?

Maar juist doordat Nancy letterlijk een kijkje achter de voordeur neemt, ziet ze dingen die voor de buitenwereld vaak geheim blijven.

Cursus om signalen te herkennen

Bijna een jaar geleden ontving stichting Kadera, een organisatie die helpt huiselijk geweld aan te pakken, subsidie om personeel van woningcorporaties bij te scholen als het gaat om het herkennen van huiselijk geweld. En als het aan de politiek ligt, wordt niet alleen deze branche opgeleid om dit soort signalen te herkennen.

Zo deed PvdA-Kamerlid Kirsten van den Hul vorige week het voorstel om kappers en schoonheidsspecialisten in hun opleiding te leren hoe ze moeten omgaan met signalen van huiselijk geweld.

Rattenlucht

Nancy volgde afgelopen maand zo’n cursus huiselijk geweld, maar anderhalf jaar geleden kreeg ze ook al een training om signalen van geldproblemen en kindermishandeling te herkennen. Nancy: “De dag na die training was het al raak. Ik zou een eindcontrole doen bij een vrouw die met haar driejarige dochtertje woonde.

Toen ik met de auto de straat inreed, stond midden op de weg dat dochtertje. Ze bleef staan en keek mij glazig aan, terwijl elk ander kind door zou lopen. Dat vond ik al vreemd. Maar toen ik in de woning kwam, waren er meer signalen.

Het stonk er heel erg, echt een rattenlucht. En het was er nog steeds heel vies: heel grote vlekken van etensresten en drinken op de wanden en deuren. Ik besefte mij dat het extreem smerig moet zijn geweest toen ze er echt nog woonden.”

De hele tijd mopperen

Maar de smerigheid was nog niet eens het opmerkelijkste signaal. Nancy: “De moeder was de hele tijd aan het mopperen op het kind. Op een gegeven moment liep het meisje naar haar oude slaapkamer. Ze ging in een hoekje staan en zei ze: ‘Mama is alweer boos op mij’.

Ook sloot ze zichzelf met mij op in die slaapkamer, terwijl haar moeder in de woonkamer was. Bij de cursus die ik had gevolgd, had ik geleerd dat kinderen altijd hun ouders in de gaten blijven houden als er vreemden in huis zijn. Maar dit meisje sloot haar moeder heel doelbewust buiten. Toen dacht ik: dit kan gewoon niet goed zijn.”

Toen Nancy op kantoor het verhaal aan haar collega vertelde, hoorde ze dat die eerder ook al het een en ander was opgevallen. Want het meisje had niet eens een bed gehad toen ze er woonde, ze sliep gewoon op een matrasje op de vloer.

Nancy bracht de wijkcoach op de hoogte van de situatie en die nam contact op met Jeugdhulp. Nancy: “Jeugdhulp gaat dan kijken op welke manier het gezin ondersteuning kan krijgen zodat het kind toch bij de moeder kan blijven wonen.

Ik heb begrepen dat het meisje nog steeds bij de moeder woont, maar dat het gezin heel goed in de gaten wordt gehouden en ondersteuning krijgt.”

Gaten in deuren

Ook in een andere situatie kwam Nancy signalen van mishandeling tegen. “De bewindvoerder (persoon die de financiën regelt, red.) van een huurster had mij benaderd. De ex-partner van de vrouw had het huis kort en klein geslagen.

De huurster wilde op termijn graag verhuizen, maar wilde alvast weten wat de kosten waren van de schade die in de woning was veroorzaakt. Zodat áls ze een nieuwe woning kon krijgen, ze ook een financiële oplossing had voor de schade aan haar huidige woning. Want die zou dan betaald moeten worden.

Ik kende de huurster al langer en ik maakte me altijd al ongerust om haar. Het was een erg kwetsbaar meisje: heel timide, gaf slappe handjes en ze had geen uitgesproken mening. Als ze wel wat wilde vertellen, werd ze meteen gecorrigeerd door haar dominante vriend. Maar toen ik op bezoek ging, was het uit.”

Geblindeerde ramen

Samen met de bewindvoerder liep Nancy door de woning. ‘Wat is hier aan de hand?!’, dacht ik toen ik binnen was. De ramen waren geblindeerd en het bed stond in de woonkamer, terwijl er twee slaapkamers waren. En er was van alles kapot, er zaten gigantische gaten in alle deuren.

De klem bij de voordeur - waarmee je een deur op een kiertje kunt zetten, maar waardoor iemand de woning niet binnen kan - was vernield. Het glas was uit de keukendeur geslagen, maar de splinters hingen er nog aan.

Er waren geen kasten en geen meubels, op een bank na. Maar die was zo kapot dat je er niet op kon zitten. Ik vroeg haar om een schroevendraaier, omdat deurklinken los zaten. Maar die had ze niet, en ze had ook geen mes waarmee ik het kon oplossen, want er was geen bestek in huis.”

Daarnaast was alles enorm vervuild. Bovendien werd Nancy bijna gebeten door de herdershond in de woning. “Die kwam echt op mij afstormen, maar gelukkig sprong de bewindvoerder ertussen. Die hond wilde haar beschermen tegen mij, want die voelde dat zij zich schaamde.

Eigenlijk was het niet eens haar hond, maar de hond van haar ex. Daar mocht ze zogenaamd op passen, maar het was een slimme manier van hem om een reden te hebben om nog langs te komen.”

Onmenselijk

“Dit zijn echt dingen die je niet wilt zien. Het is onmenselijk dat iemand in Nederland zo leeft. Ik heb tegen de bewindvoerder gezegd dat ik meteen een verslag ging maken en dat er hulp ingeschakeld zou worden. Op kantoor heb ik alles van me afgeschreven. Dat is belangrijk voor het dossier, maar ook voor mij. Want anders kan ik het niet afsluiten.”

Nancy merkt dat zij en haar collega’s heel veel dingen al ‘normaal’ zijn gaan vinden, die voor andere mensen abnormaal zijn. Maar toch komen ook zij soms voor verrassingen te staan en blijken sommige huurders zo goed in het ophouden van de schone schijn, dat ook zij niet meteen doorhebben wat er aan de hand is.

Koopziek

Nancy: “We hebben eens een mail ontvangen van een vrouw die al haar intrek had genomen in haar nieuwe woning, maar die vertelde dat het haar niet lukte om de oude woning op de afgesproken datum netjes en leeg achter te laten.

Ze wist niet hoe ze het voor elkaar moest krijgen, maar ze had ook de financiële middelen niet om dubbele huur te betalen of hulp in te schakelen. Tussen de regels door las je dat de vrouw eigenlijk om hulp vroeg.

Toen ik samen met de wijkcoach bij het oude huis langsging, trof ik een tiptop verzorgde dame aan. Beneden zag het er ook nog wel redelijk uit. Ze zei dat wij wel even boven mochten gaan kijken, maar dat zij beneden bleef.

Boven bleek het een enorme puinzooi. Het was ontzettend vervuild en het stond vol met spullen. De hele zolder was volgebouwd, maar ze was al verhuisd. Wij hebben toen een bedrijf gebeld om de woning leeg te ruimen en hebben de financiële kosten hiervoor voorgeschoten. Uiteindelijk zijn er drie zeecontainers vol spullen weggegooid.”

Een collega van mij is met haar in gesprek gegaan om de oorzaak te achterhalen. Ze bleek te zijn mishandeld en had daar zulke littekens aan overgehouden, dat ze een koopverslaving had ontwikkeld om aan de nare gevoelens te ontsnappen.

Maar aan de buitenkant zag je dat echt niet aan haar. Toen ik alles had opgeschreven in het dossier en een collega van mij de vrouw zag, was ze ervan overtuigd dat ik dingen in het dossier had gezet die niet bij deze huurster hoorden. Ze kon het zich gewoon niet voorstellen, die vrouw zag er zo ontzettend verzorgd uit.”

Voorstander

Nancy is voorstander van het geven van cursussen aan verschillende beroepsgroepen om signalen van mishandeling en huiselijk geweld te herkennen. “Als ik de cursus niet had gevolgd, had ik misschien gedacht dat de peuter die zich met mij opsloot op haar slaapkamer een spelletje met mij wilde spelen.

Natuurlijk was het mij ook opgevallen dat er iets niet in de haak was, door het gemopper van de moeder en door de opmerking van de peuter hierover. Maar als ze allebei hun mond hadden gehouden, had ik door alleen de slaapkamersituatie misschien niets doorgehad. Dankzij de cursus wist ik dat deze handeling van haar niet klopte.”

* Nancy is een gefingeerde naam vanwege de vertrouwensrelatie die zij met haar cliënten heeft.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.