Vrouw/Hoe gaat het nu met
453775649
Hoe gaat het nu met

Hoe gaat het nu met

Wendy’s zoontje (2) overleed: Zijn laatste kus hield mij staande

Wendy en Lennart

Wendy en Lennart

Ruim vier jaar geleden plaatsten we de blog van Henrieke Schoonekamp die bij de politie werkt. Ze schreef dat ze was gevraagd door Wendy Marsman om vingerafdrukken van het raam te nemen. Vingerafdrukken van haar overleden peuter Lennart (2). Een niet alledaags klusje, waar ook nog eens een prachtig cadeautje uit voortkwam: een laatste kus van het ventje dat met zijn snoetje tegen het raam gedrukt had gestaan.

Wendy en Lennart

Wendy en Lennart

Maandenlang was het verhaal het best gelezen item op VROUW.nl. We kregen honderden lieve en hartverwarmende reacties. De impact van het verhaal was groot. Recent hoorden we dat Wendy graag wil vertellen hoe het nu met haar gaat. Dus nemen we contact met haar op.

Twee jongens

Wendy: „Ik had nooit kunnen vermoeden dat de impact van het verhaal van Henrieke zo groot zou zijn. Mensen reageren vanuit hun eigen pijn. Vanuit hun eigen idee hoe het zou zijn als je kind overlijdt. Zelfs onbekenden wensten mij sterkte.”

„Mensen denken dat ik nog dagelijks last heb van het overlijden van mijn kind. Dat is niet zo. We hebben nog twee jongens van 18 en 16. Lennart zou nu 10 zijn geweest. Het leven gaat door, je hebt er zelf een keuze in hoe je met dit soort ingrijpende dingen omgaat.”

Scheiden

„Veel mensen zeiden dat ons leven zou ophouden, dat we nu ook wel zouden gaan scheiden. Dat ons het ergste was overkomen dat iemand kon overkomen. En dat is ook zo. De eerste weken na zijn dood heb ik dankzij Lennarts kus uit mijn bed kunnen komen. Ik zag de kus als een teken van hem, als een kus uit de hemel. Dat gaf mij de kracht om de eerste periode na zijn dood door te gaan.”

„De vondst van de kus heeft mijn leven compleet veranderd. Ik was bang voor het leven, durfde nooit iets. Ik wuifde vaak mijn gevoel weg. Na De Kus volgde ik meer mijn gevoel en overtuiging. Zo heb ik het gemis van mijn zoon kunnen verweven in mijn leven.”

Koortsstuipen

„Ik heb het lang niet durven uitspreken, maar er was iets in Lennart dat niet goed zat. Hij had vaak koortsstuipen. Dan dacht ik: ’Nog eentje en je gaat’. Vanaf zijn geboorte had ik een voorgevoel dat hij niet oud zou worden. Dat hij overleed in zijn bedje op de dag van zijn tweede verjaardag bevestigde mijn gevoel dat hij niet gezond was, ook al is er geen doodsoorzaak gevonden.”

„Misschien was mijn rouwproces daarom ook anders. Na Lennarts dood ben ik gaan leven naar mijn hart. Ik volgde een opleiding tot kindercoach en deed een basistraining NLP. Ook schrijf ik een boek over alles wat ik heb meegemaakt. Ik ben levenscoach geworden voor kinderen en volwassenen.”

Miskraam

„Ik begeleid mensen bij het verwerken van de dood, een miskraam of het verlies van gezondheid. Iedereen krijgt levenslessen en de vraag is of je er iets kunt uithalen. Daar help ik mensen mee. Ook mijn man is gaan doorleren en zich blijven ontwikkelen. We zijn juist zelfs meer naar elkaar toe gegroeid. We hebben een ’nieuw’ leven opgebouwd: mét gemis maar met twee heerlijke kinderen, met elkaar en vele nieuwe dingen. Daar zijn we gelukkig mee.”

Over haar rouwproces na de dood van Lennart schreef Wendy het boek De laatste kus - Leven op mijn manier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.