Vrouw/Columns & Opinie
456102396
Columns & Opinie

Opinie

’Klopt, scheiden is lijden, maar vechten is niet nodig’

Maar liefst 40% van de huwelijken eindigt in een scheiding. Gelukkig lopen er steeds minder van die scheidingen uit op een vechtscheiding, maar nog steeds staat 1 op de 17 scheidende koppels als kemphanen tegenover elkaar. VROUW-collega Vala, zelf zeer amicaal gescheiden, snapt daar niks van.

Onlangs kregen mijn ex-man en ik een compliment van de juf van onze zoon. Dat ze het zo fijn vindt dat wij altijd samen naar de oudergesprekken komen. Dat wij in harmonie co-ouderen over onze kinderen. ’Dat het zo dus ook kan’, aldus juf. Daar mochten we ’trots op zijn’, zei ze. Dat is natuurlijk leuk om te horen, maar trots zijn we niet.

Vechtscheiding

Want waarop zouden we trots moeten zijn? Dat wij, twee volwassen mensen die samen kinderen hebben, normaal met elkaar omgaan? Dat ís toch ook gewoon normaal? Als gescheiden vrouw en moeder heb ik het fenomeen vechtscheiding nooit begrepen. Toen mijn man en ik uit elkaar gingen was de eerste beslissing die we maakten dat we dat vriendschappelijk zouden doen. Omdat we kinderen hebben, maar vooral ook: omdat we dan weliswaar geen geliefden meer waren, maar er was nog wel sprake van vriendschap.

’Houden van’ is meer dan alleen romantische liefde. Een huwelijk gaat vooral ook over vriendschap, waardering en respect voor de ander. De romantische liefde tussen mijn ex-man en mij is er niet meer. Maar houden doen we nog steeds van elkaar. En dat zullen we altijd blijven doen.

Verdrietig

Vooropgesteld: scheiden is heel verdrietig. Dat doe je niet zomaar. Je gaat niet bij je partner weg omdat-ie voor de zoveelste keer de vuilnisbak niet buiten heeft gezet. Uit elkaar gaan, zeker als er kinderen in het spel zijn, doe je alleen maar als het écht niet meer gaat. Omdat je elkaar bent kwijtgeraakt. Het betekent vaak dat er nare dingen gebeurd zijn. Dat je elkaar gekwetst hebt. Dat je elkaar misschien wel dingen hebt aangedaan die niet fraai zijn.

Daarover mag je boos, verdrietig en gefrustreerdzijn. Je kunt elkaar verwijten maken en ruziën, dat hoort erbij. Ook wij hebben dat gedaan. Maar uiteindelijk blijf je nog steeds die twee mensen die elkaar ooit de liefsten van de wereld vonden. Dat was niet voor niets. Ik ben blij dat ik niet meer met hem getrouwd ben, maar hij blijft die lieve, slimme, grappige man op wie ik ooit verliefd werd; hij is niet opeens een ander persoon geworden.

Uitzonderingen

We pasten uiteindelijk niet bij elkaar en er zijn dingen gebeurd die ons uit elkaar gedreven hebben. Maar ik zou niet weten waarom dat een reden is om elkaar te haten. Natuurlijk, zijn er uitzonderingen. Soms gebeuren er dingen in een huwelijk waardoor je echt niet meer met elkaar door één deur kunt. Als je geslagen wordt, als je partner chronisch vreemdgaat, of stiekem al het spaargeld blijkt te vergokken en je daardoor met je kinderen in de schuldsanering terechtkomt, kan ik me voorstellen dat je er wel klaar mee bent.

Dat je geen zin hebt in samen Sinterklaas vieren en dat je liever niet meer samen aan zo’n minitafeltje zit tegenover de juf. Maar laten we eerlijk zijn: in de meeste gevallen is een scheiding een geval van domweg ’uit elkaar gegroeid’ zijn. Is er geen sprake van groot bedrog, geweld of andere excessen. En dan moet je, als redelijke volwassene, dus gewoon over jezelf heen kunnen stappen en normaal blijven doen. Je realiseren dat waar er twee scheiden, er doorgaans ook twee ’schuld’ hebben. En jij dus net zo goed een aandeel hebt in de breuk.

Keuze

Hij was misschien een l*l, maar jij was vast ook een tr*t. Constateer het, maak elkaar excuses en wees vervolgens ’even goede vrienden’. Het is tenslotte al naar genoeg om je partner kwijt te zijn, maar op deze manier ben je dan in ieder geval nog een vriend rijker. Ja, scheiden is lijden. Maar het hoeft geen lijdenswég te worden, als je ervoor kiest om die richting gewoon niet op te lopen. Dat is het in veel gevallen namelijk: een kéuze.

Net zoals je er ooit voor koos je leven met die persoon te delen. En je bent verantwoordelijk voor je eigen keuzes en de gevolgen die die hebben. Helemaal als je samen kinderen hebt, want hún keuze was het in ieder geval niet. Laat de juf dus vooral vertellen hoe trots ze is op jullie kínd, als jullie sámen tegenover haar zitten. Niet hoe trots ze is op júllie. We zijn tenslotte geen kleuters. Dus voor normaal doen hoeven we ook geen sticker. Toch?

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.
safe-and-fast iconVeilig betalen
box icon14 dagen bedenktijd
safe-and-fast iconVeilig betalen
box icon14 dagen bedenktijd