Vrouw/Columns & Opinie
456313482
Columns & Opinie

'Soms is gedwongen anticonceptie nodig'

BNN's Vier handen op één buik houdt de gemoederen aardig bezig. Ook de meest recente aflevering - waarin Brenda (17) en Bart (30) een kindje kregen - deed stof opwaaien. VROUW-columnist Hester Zitvast durft het bijna niet te zeggen: "Gedwongen anticonceptie was hier op z'n plek geweest."

Amper 16 jaar, opgegroeid in instellingen, zwanger van een bijna twee keer zo oude man die vanwege psychische problemen zijn dagen in een instelling slijt... Je hoeft geen Dokter Spock te zijn om te weten dat dit niet bepaald een voedingsbodem voor de drie opvoedkundige R'en, rust, regelmaat en reinheid, is. Het intro beloofde al niet veel goeds. En de chaos in de woonkamer en de asbak op tafel ook niet.

Sigaretten en shag

"Zij rookt sigaretten. Dat is minder slecht. Ik rook shag." Bart heeft er verstand van, dat merk je meteen. Bettina Holwerda, die het stel gedurende negen maanden volgde, nuanceert zijn stukje parate kennis enigszins. Roken is natuurlijk hoe dan ook niet goed voor een baby. Maar daar weet Brenda dan weer iets zinnigs op te zeggen: 'Stréss is pas erg voor een baby'.

En als ze niet rookt, krijgt ze stress, dus tel uit je winst. Er gaan aardig wat sigaretten doorheen bij het stel. Het matrasje voor de baby, de box en nog wat andere aangeschafte spullen: het staat allemaal lekker op geur te komen voor als de kleine er zo is. Ik wil er heel graag genuanceerd over schrijven, maar kan het niet...

Roken tijdens je zwangerschap

Roken tijdens je zwangerschap, roken in de buurt van een kind, roken in de buurt van een zwangere...: HET KAN EN MAG NIET, PUNT. Houd op met je praatjes over stress, die maken me ziedend. Je hebt een kindje in je buik, waar je vanaf nu verantwoordelijk voor bent. Voor dat kindje is alleen het allerbeste goed genoeg. En dan heb ik het niet over peperdure merkkleertjes of designmeubeltjes. Dan heb ik het over schone lucht en jouw schone longen.

Als je 16 bent, ben je nog een kind. Dat vind je zelf niet, maar dat is wel zo - trust me been there, done that. En hoe leuk zo'n baby ook lijkt (en is!); je bent er te jong voor. Soms, hoe hard ook, valt er alleen maar te concluderen dat je er (nog te) ongeschikt voor bent. Ik houd er helemaal niet van om keihard te roepen dat iemand geen kinderen zou mogen krijgen. Wie ben ik om dat te bepalen? Maar ik begrijp de emotie wel van mensen die dat toch doen. De gevolgen zijn zo groot. En je zou het voor zo'n onschuldig kindje zo graag anders zien.

Het klopt niet

Als je je bedenkt dat aanstaande adoptieouders aan werkelijk alle denkbare geschiktheids-tests worden onderworpen… En als je dan ook in je achterhoofd houdt dat er zoveel onvruchtbare stellen dromen van een kindje, er werkelijk alles voor over hebben… Dan klopt het gewoon niet dat je mensen ziet roken of hoort zeggen dat het jammer is dat het een meisje is. Het klopt niet, maar het kan helaas wel.

"Ben je alweer aan de pil?", vroeg Bettina na de geboorte. Nee, dat was Brenda nog niet. Het had ook allemaal niet zo'n haast. Dat ze zwanger was geworden, was een wonder; ze is maar twee keer in het jaar vruchtbaar (?) en Bart is voor 99,9% onvruchtbaar (maar heeft al wel meerdere keren zijn exen en nu dus Brenda bezwangerd).

Onder toezicht

Misschien moet Barts zaad nog een keer extra door een test worden getrokken. En dan zit je dus in een tienermoederhuis. Sta je onder toezicht. Staat je kindje onder toezicht. En dan kan dit dus allemaal. Elkaar blijven zien. Seks hebben. En het hele drama nog een keer herhalen. Niemand die er iets tegen doet.

Dus ik schrijf het toch op, heel voorzichtig: soms is gedwongen anticonceptie op z'n plek. Hier bijvoorbeeld. En Brenda, dat bedoel ik echt niet rot. Want meisje, ik zie ook wel dat je een extreem valse start in het leven hebt gehad en dat jouw jeugd een voedingsbodem voor problemen is geweest. Maar... je hebt je handen al zo vol aan jezelf.

Intens pijnlijk

En pas als je goed voor jezelf kunt zorgen, kun je proberen dat ook voor een ander te doen. Ik ben zo blij dat we in Nederland de Kinderbescherming hebben. Dat er wordt ingegrepen als het misgaat. En laten we liever duizend keer iets te vroeg doen, dan een half keer te weinig.

Vier handen op één buik maakt heel goed duidelijk hoe hard dat nodig is. Wat moet het programma intens pijnlijk zijn voor al die stellen die zo vurig op een kindje hopen. Voor mensen die in een adoptieproces zitten, die van A tot Z worden doorgelicht. Ik hoop zo dat ze niet kijken...

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.