Nieuws/Vrouw
459757256
Vrouw

Annemarie en haar gezin slapen in één bed: Ja, mijn vriend en ik zijn nog altijd intiem

De meeste opvoeddeskundigen raden het af, maar Annemarie (35), haar man en hun drie kinderen, slapen elke avond samen. “Ik zou me een beetje ongemakkelijk voelen als ik tijdens de daad ineens door mijn kinderen zou worden aangekeken, maar daar komen ze dan vast wel weer overheen.”

Annemarie: “Mijn schoonzusje woont in Nieuw-Zeeland en is heel erg pro-borstvoeding en voor natuurlijk ouderschap. Door haar ging ik me erin verdiepen en raakte ik ook overtuigd. Je wacht negen maanden vol spanning op een kindje. Dan is het toch krom om hem of haar, als het er dan eindelijk is, op een eigen kamertje te leggen?

Beschermingsdrang

Mijn vriend en ik hebben drie jongens; een van vijf, een van drie en een van negen maanden. De oudste sliep vanaf dag één tussen ons in. Bang om op hem te rollen, ben ik niet echt geweest. Mijn beschermingsdrang was zó sterk, dat ik van ieder zuchtje of steuntje wakker werd. En als mijn vriend zich omdraaide in zijn slaap, legde ik instinctief een arm om de baby heen.

Uiteraard sliep ik daardoor zelf heel slecht, maar hem troosten in bed vond ik een stuk makkelijker dan iedere keer op te moeten staan om naar zijn kamertje te lopen. Daarnaast wilde ik niets liever dan hem bij me hebben en leek een eigen bed me zo eenzaam voor hem, zo koud. Die aanpak is ons zo goed bevallen, dat we het met de twee jongsten precies zo hebben aangepakt.

Liefde en geborgenheid

Vooral in het begin vond ik het moeilijk om open te zijn over onze slaapsituatie. Veel mensen vinden toch dat een kindje in een eigen bed ‘hoort’ te slapen. Dat is ook wat opvoeddeskundigen vaak zeggen. Maar bij mij gaat dat er niet in. Ik vind het juist mooi om mijn kinderen in de eerste jaren van hun leven mee te geven dat ik er altijd voor ze ben.

Nachtmerrie, niet lekker of gewoon verdrietig? Ik ben er direct bij. Dat is toch prachtig?! Ik ben ervan overtuigd dat kinderen die zoveel liefde en geborgenheid ervaren, fijne en zelfverzekerde volwassenen zullen worden. Voor mijn gevoel denken steeds meer mensen zo, want het is nu al veel meer geaccepteerd om samen met je kind(eren) te slapen dan een paar jaar terug.

Geïmproviseerd bed

Inmiddels slapen we nu dus met zijn vijven op de kamer. Mijn vriend heeft een groot bed gemaakt van steigerhout en daarnaast staat aan de ene kant een ledikantje en aan de andere kant een eenpersoonsbed. Aan het voeteneinde staat nog een bed, daar slaapt onze oudste in. Op die manier slaapt hij wel bij ons, maar heeft hij ook zijn eigen plekje.

Ik verwacht dat het moment waarop ze ‘uit bed’ willen zich vanzelf aandient. De oudste is nu vijf jaar en hij zegt dat hij op zijn zesde in zijn eigen bed wil slapen. Helemaal prima natuurlijk, maar als hij er dan nog niet klaar voor is, is dat ook goed.

Ik vind het alleen maar gezellig om ze zo dichtbij me te hebben. Ze zijn maar zo kort klein, voor je het weet zijn ze aan het puberen. En een puber gaat écht niet bij zijn ouders op de kamer slapen.

Weinig slaap

Slapen doe ik al vijf jaar niet geweldig, maar ik ben erachter gekomen dat ik prima functioneer op niet al te veel slaap. Natuurlijk is dat ook een kwestie van op tijd naar bed gaan, gezond eten en niet hele avonden op de bank hangen. Maar dat heb ik er graag voor over, want ik vind het heerlijk om ’s avonds met mijn hele gezin in slaap te mogen vallen.

Het is mijn taak als moeder om ze overal tegen te beschermen en ze een veilig gevoel te geven. En hoe kan dat nu beter dan wanneer ze bij mij in bed liggen?

Ouders van wie de kinderen op een eigen kamertje slapen, zeggen vaak heel trots dat hun kleine de hele nacht heeft doorgeslapen. Of je hebt ’m gewoon niet gehoord, denk ik dan. Wil je een klein kindje dan al aan stress blootstellen?

Ongemakkelijk

Of mijn vriend en ik nog tijd voor elkaar overhouden? Ik denk dat gezinnen met drie kinderen sowieso weinig tijd overhouden, haha. Maar intiem zijn we zeker, ik denk dat onze drie kinderen het bewijs daarvoor zijn. Er rust nog altijd een flink taboe op seks. Kinderen mogen niets zien en er niets van meekrijgen, terwijl het iets heel normaals is.

Toegegeven; ik zou me ook een beetje ongemakkelijk voelen als ik tijdens de daad ineens door mijn kinderen zou worden aangekeken, maar daar komen ze dan vast wel weer overheen. De kleintjes krijgen echt niet mee dat papa en ik iets ‘geks’ doen. En als ze zich er toch ongemakkelijk bij voelen, dan gaan ze lekker ergens anders slapen.”

Jij op VROUW

Wil jij ook je verhaal delen?

Stuur ons een berichtje…

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.