Vrouw/Opgebiecht
489023390
Opgebiecht

Opgebiecht

’Door mij is mijn veel te knappe collega ontslagen’

’Tot mijn grote ergernis wilde mijn baas het idee van mijn concurrente.’

’Tot mijn grote ergernis wilde mijn baas het idee van mijn concurrente.’

Dit keer biecht een vrouw op dat ze haar bloedmooie concurrente de laan heeft uitgestuurd.

’Tot mijn grote ergernis wilde mijn baas het idee van mijn concurrente.’

’Tot mijn grote ergernis wilde mijn baas het idee van mijn concurrente.’

Ik heb een paar weken geleden iets heel erg gedaan. Door mij is mijn vrouwelijke collega de laan uitgestuurd. Eerlijk gezegd lucht het ontzettend op. Zij kreeg álle aandacht, complimentjes én goede opdrachten. Gelukkig heeft nog niemand door dat ik de aanstichtster ben geweest. Toegeven? Nooit, tenminste; niet hardop…

Sophie Lorén

Het was de manier waarop ze het kantoor binnenliep op haar eerste dag; kin omhoog, boezem trots naar voren en pratend als Brugman alsof ze hier al vijf jaar werkte. Haar hele aura stond me meteen al niet aan. Bovendien zag ze eruit als een stoerdere, jongere versie van Sophia Lorén.

Bij de koffieautomaat hing iedereen aan haar lippen; ze had de hele wereld rondgereisd, reed motor en was net weer vrijgezel. Bla bla bla, ik werd met de seconde giftiger. Hoezo was zij opeens ‘the talk of the town’ Ík was voorheen altijd de gangmaker.

Woedend

Een paar maanden later mochten we onze ideeën pitchen voor een grote klant, die wij als klein, jong reclamebureau al heel lang wilden binnenhalen. Mijn ziel in zaligheid zat in die pitch. Tot mijn grote ergernis wilde mijn baas het idee van mijn concurrente. Na de vergadering kwam iedereen naar haar toe om haar te feliciteren. Gespeeld deed ik mee, maar vanbinnen kookte ik.

Een paar dagen later ging het hele team naar beneden in het ‘barretje’ in ons gebouw om het begin van het weekend in te luiden. Met tegenzin ging ik een uurtje later alsnog naar beneden. Het was tenslotte ook mijn vrijdagavond. Mokkend zat ik achter mijn gin-tonic te luisteren naar het gebral van mijn concurrente. Honderduit was ze aan het vertellen over de eerste meeting met de grote klant. Ik moest even frisse lucht. Niet veel later kwam mevrouw, duidelijk aangeschoten met een stel andere collega’s in dezelfde staat, ook naar buiten.

Aangeschoten

Net op het moment dat ik aanstalten maakte om weg te gaan, begon ze in de groep over onze baas. Ze lalde dat ze hem incompetent en behoorlijk arrogant vond. Daarbij zorgde hij alleen maar voor ruis tussen haar en de klant. Ze zei zelfs dat hij soms wel heel erg dichtbij stond. Mijn oren spitsten zich. Moest ik hier iets mee doen?

Die ochtend daarna stond ik in dubio, maar het duiveltje won het van het engeltje. Ik besloot haar bij de koffieautomaat hierover uit de tent te lokken. Ik was het namelijk helemaal vergeten… Ze nam me volledig in vertrouwen, terwijl ze vurig aan haar klaagzang begon, kwam de baas binnen. Dit was mijn kans. In plaats van haar te sussen en te waarschuwen, liet ik haar lekker doorrazen. Met haar rug stond ze naar hem toe, dus ze zag hem helemaal niet aankomen.

Koffieautomaat

Voor dat ik het wist, ontplofte de baas. ’Ik denk dat wij even moeten praten’, brulde hij tegen mijn concurrente. Ik keek haar nog medelevend aan. En maakte een handgebaar, dat ik hem ook niet had gezien. Ze mocht haar spullen pakken. Op staande voet ontslaan kon hij niet, maar haar gezicht hoefde ze hier niet meer te laten zien. Een collega zonder loyaliteit moest hij niet.

Of ik spijt heb? Misschien een beetje. Aan de andere kant kreeg ik weer alle aandacht, zoals ik wilde. Of ik ooit zou kunnen opschieten met een knappe vrouwelijke collega? Ik betwijfel het…

Wil je niets van VROUW missen?

Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.