Vrouw/VROUW magazine
501609654
VROUW magazine

VROUW magazine

Verhuizen van stad naar platteland: ’Ik vind de rust heel prettig’

Links: Esther, rechts: Anne

Links: Esther, rechts: Anne

Ze lijken lijnrecht tegenover elkaar te staan en proberen elk hun punt te maken. Dit keer twee vrouwen over hun voorkeur voor leven in de stad of op het platteland.

Links: Esther, rechts: Anne

Links: Esther, rechts: Anne

Esther Kroes (53) is bankmanager, heeft een relatie en twee kinderen (22 en 20). Zij verruilde de stad voor een dorpje.

We woonden in een nieuwbouwwijk midden in Arnhem. Het was een soort hofje, een beetje afgeschermd van de drukte, maar we waren toch zo bij de winkels. Het was fijn om alles in de buurt te hebben. De kinderen konden altijd naar school en naar vriendjes en vriendinnetjes lopen of fietsen.

Boerderij

Na mijn scheiding overwoog ik om naar Zutphen te verhuizen; daar wonen mijn ouders. Maar pas als de kinderen van de middelbare school waren. Via internet leerde ik mijn huidige vriend Willem kennen. Hij komt van een boerderij en woont al ruim dertig jaar in Drempt, een klein dorpje dat ook wel ’de poort van de Achterhoek’ wordt genoemd. Dat hij naar Arnhem zou verhuizen, was uitgesloten, dus ben ik vorig jaar bij hem ingetrokken. Dat mijn kinderen inmiddels op kamers wonen, maakte die beslissing wel veel makkelijker. Zij waren niet met mij meegegaan, denk ik.

Ik heb geen spijt en ook geen heimwee naar de stad. In Drempt hebben we een grote tuin, waar ik in Arnhem een postzegel had. In drie minuten ben ik in het bos of zie ik koeien grazen in het land. Je kunt hier de mooiste fietstochten maken. Ik vind de rust heel prettig. En je hebt hier nog ’noaberschap’; iedereen zegt je gedag en er is een rijk verenigingsleven. Nu wonen we in een 2-onder-1-kap, maar ooit willen we hier een boerderijtje kopen. Ik zie daar dan wel wat beesten rondlopen. Kippen. En wie weet alpaca’s. Naar de stad ga ik alleen nog om te winkelen.”

Anna Raymann (70) is getrouwd en heeft drie kinderen en twee kleinkinderen. Zij verhuisde van een dorpje naar de stad.

Rob en ik woonden in Limbricht, een dorpje in Zuid-Limburg met nog geen 3000 inwoners. De omgeving was landelijk, met prachtige bossen, maar geen water. Dat water trok me al toen ik als kind bij mijn lievelingstante en oom in Amsterdam logeerde. Elke zomer was ik daar, bij mijn nichtje. Ik vond het er geweldig. Het was toen al duidelijk dat ik een stadsmens en geen natuurmens was – de natuur maakt me iebelig. Ik heb veel gereisd, maar vind Amsterdam de mooiste stad ter wereld.

Amsterdam op maat

Omdat ik er zo vaak kwam en mensen mij regelmatig om leuke tips vroegen, ben ik een bureautje begonnen dat uitstapjes naar de hoofdstad organiseerde. ’Amsterdam op maat’ heette het. Het gaf me een goed excuus er nog meer te zijn. Ik heb er zelfs tien jaar lang twee nachten per week in het appartement van een kennis geslapen. Ik wilde er naartoe verhuizen, maar daarvoor moest ik Rob overtuigen. Tien jaar geleden duurde het heel lang voordat ons soort huis verkocht werd, dus we besloten het in elk geval alvast te koop te zetten.

Zes weken later waren we het kwijt! Bij Rob had het idee naar Amsterdam te verhuizen inmiddels ook wortel geschoten. We werden ingeloot in een nieuwbouwproject in het centrum, waar we nu zes jaar wonen. Ik voel me elke dag weer een bofferd. Dit is mijn habitat. Rob en ik wandelen veel en ik geniet van al het water en onze prachtige daktuin. Onze kinderen zijn net als ik stadsmensen, onze jongste woont ook in Amsterdam. We hebben allebei geen seconde spijt van ons besluit.”

Meer VROUW

Dit artikel staat in het nieuwe VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf). Als premiumlid kun je het ook (soms al eerder) online lezen.

Wil je niets van VROUW missen?

Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.