Nieuws/Vrouw
505100080
Vrouw

'Ik heb spijt van mijn abortus'

De abortuspil is in het nieuws. Door tegenstanders van abortus wordt gezegd dat veel vrouwen daar achteraf spijt van krijgen. Uit onderzoek blijkt dat dat niet zo is; de meeste vrouwen staan ook jaren later nog achter hun beslissing. Ook Michelle en Danielle lieten hun zwangerschap afbreken.

Michelle (49) was een jaar of twintig toen ze op reis zwanger raakte van een Amerikaanse vakantieliefde. “Het was een paar weken na die nacht vol passie dat ik erachter kwam dat ik zwanger was. Terug in Nederland heb ik abortus gepleegd, omdat ik geen alleenstaande moeder wilde zijn.

Mijn vader is op jonge leeftijd overleden en ik heb mijn moeder zien struggelen met vier kleintjes. Dat was niet mijn pad, dacht ik. Toch heb ik later in mijn leven ook niet echt een bestendige relatie gekregen.

Ik heb vijf jaar een relatie gehad met een studiegenoot, maar hij wilde geen kinderen. Daarna ben ik single gebleven, op wat flirts na. Toen ik tegen de veertig liep en mijn kinderwens – die was er al die jaren wel degelijk - nog steeds niet ingelost was, heb ik heel vaak terug aan mijn abortus gedacht. Ik had spijt als haar op mijn hoofd. Had ik het kindje maar gehouden, nu ging het misschien nooit meer lukken! Ik had sterk het gevoel dat ik de boot ging missen.

Wonder

Dat ik rond mijn veertigste nog zwanger ben geworden, is eigenlijk een wonder. En het wrange is: ik ben nog steeds een alleenstaande moeder, want deze man is met de noorderzon vertrokken toen ik een paar maanden zwanger was van mijn dochter. Als ik alles van tevoren had geweten, dan had ik mijn kindje nooit weg laten halen. Dan was ik moeder van twee geweest. Nu ben ik gezien mijn leeftijd daar echt te laat voor.”

Piepjong

Danielle (49) staat er anders in: “Ik ben zwanger geraakt toen ik vrij jong was. Ik was achttien en had een fout vriendje. Zo’n jongen die zich bezighield met de verkeerde zaakjes en in aanraking kwam met de politie. Ik vond het toen heel spannend, maar voelde zelf ook wel dat dit niet de goede vader voor mijn kinderen zou zijn. Mijn moeder heeft mij zelf ook jong gekregen en ik was altijd als de dood om zelf ook jong zwanger te raken. Zo’n lichtend voorbeeld was mijn piepjonge moeder nu ook weer niet.

Dus toen ik prompt wel jong zwanger werd, was mijn keus snel gemaakt. Ik wilde dit kindje niet houden. Heel soms bedenk ik me wel hoe oud dit meisje (ik heb altijd gedacht dat het een meisje zou zijn) nu zou zijn, maar spijt heb ik niet. Ik had dat kindje op dat moment echt niks te bieden. Toen ik zeventien jaar daarna alsnog moeder werd, zat ik in een heel ander vaarwater met een leuke vent en een goede baan. De omstandigheden waren veel beter.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.