Vrouw/Opgebiecht
513812429
Opgebiecht

'Mijn hart is nog steeds bij mijn ex'

"Ik woonde nog bij mijn ouders toen ik hem ontmoette. Hij werkte bij de kiosk waar ik sigaretten voor mijn vader haalde. Onze kletspraatjes werden steeds persoonlijker en op den duur ging ik elke middag even langs. Hij was superknap, maar wat me vooral in hem aantrok was de herkenning. Alsof we één ziel hadden."

"We zaten in dezelfde situatie, hadden allebei een liefdeloze opvoeding gehad met veel te strenge ouders. Maar hij durfde veel meer, was bijvoorbeeld al uit huis. Ik bewonderde hem en voelde me door zijn steun sterk genoeg om ook tegen mijn ouders te zeggen 'Ik ga!' Van mijn spaarrekening, die eigenlijk voor mijn studie was bedoeld, zijn we gaan reizen."

Vastigheid

"We trouwden dolverliefd in Las Vegas, woonden een tijdje in Mexico, hadden overal leuke baantjes in de buitenlucht... Als we meer van de wereld wilden zien, trokken we verder. Het was net een romantische film. Maar na twee jaar verlangde ik naar vastigheid. We konden toch niet altijd blijven flierefluiten?"

"Ik wilde terug naar Nederland om een toekomst op te bouwen. Van hem hoefde het niet, maar hij stemde toe, want hij hield van mij. Vastigheid regelen, dat viel even tegen. We hadden geen van beiden een opleiding afgemaakt. Hij vond werk als magazijnmedewerker, ik als receptioniste. En het enige wat we konden betalen was een kleine flat in een treurige buurt."

Pil vergeten

"Werken, tv-kijken, sappelen... Dat werd ons nieuwe leven. We praatten minder, de stiltes werden pijnlijk. Hadden wij eigenlijk wel zo’n goede relatie, nu er geen avontuur meer was? Toen ik hem op een zaterdagochtend met hangende schouders uit het raam zag staren, raakte ik in paniek."

"Hij was niet gelukkig, zoveel was duidelijk. Ik was doodsbang dat hij me zou verlaten. Nu weet ik hoe stom het was, maar vanaf dat moment ging ik de pil af en toe stiekem 'vergeten'. Hij vond ons te jong voor kinderen, we waren begin twintig, maar wat nou als er een ‘ongelukje’ gebeurde? Dan zou hij zeker blijven…"

Onbezonnenheid

"Onze dochter werd geboren en heus, ik zag dat hij van haar hield. Maar haar komst betekende nóg minder vrijheid. Dat had ik in mijn onbezonnenheid zwaar onderschat. Hoe heerlijk ik het ook vond om moeder te zijn, ik voelde me vreselijk schuldig als ik hem uitgeblust met haar door de supermarkt zag sjokken."

"We verdienden niet eens genoeg om op vakantie te gaan. Uiteindelijk heb ik hem huilend opgebiecht dat ons kind geen ongelukje was, dat ik de pil expres was vergeten. Ik kon niet leven met zo’n groot geheim. Maar hij niet met de waarheid. Hij vertrok... Het vertrouwen was weg en hij voelde zich gevangen in het leven dat ik voor hem had bepaald."

Geen passie

"Het is acht jaar geleden en ik heb inmiddels een nieuwe relatie. Maar met hem is het zo anders. Hij is lief en we kunnen samen goed praten, maar ik voel geen passie. Als ik eerlijk ben, heb ik vooral weer een man in mijn leven omdat ik dat beter vond voor mijn dochter. Zij heeft een vader nodig en die rol past hem prima. Maar diepe liefde voel ik niet voor hem."

"Mijn hart is nog steeds bij mijn ex. Hij is weer gaan reizen en komt een paar keer per jaar naar Nederland om zijn dochter te zien. Ik moet dan mijn best doen om niet te veel te stralen. Het liefst zou ik hem vastpakken en nooit meer loslaten, maar ik doe eerder beleefd. Als hij weer vertrekt, ga ik een beetje dood vanbinnen. Ik moet ermee leven dat ik mijn grote liefde kwijt ben."

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.