Nieuws/Vrouw
519957772
Vrouw

Wat te doen? Hester (40) heeft al 3 kinderen maar haar eierstokken rammelen nog...

Baby kijkt in camera

Baby kijkt in camera

Met drie prachtige kinderen voelt de wens van VROUW-journalist Hester Zitvast voor een vierde als hebberig én riskant, want inmiddels is ze 40. "Compleet gezin? Mijn eierstokken denken daar totaal anders over."

Baby kijkt in camera

Baby kijkt in camera

'Een slimme meid krijgt haar kinderen op tijd!' luidt de uitdrukking die artsen je maar wat graag in je vruchtbare periode meegeven. En terecht; de wetenschap heeft allang bewezen dat je eitjesvoorraad er niet verser op wordt.

Tweede leg

Maar soms is het niet anders. Dan kom je de ware pas tegen na je 35e. Of het lukt gewoon niet eerder. Of je krijgt kansen op carrièregebied die je niet wilt laten lopen.

Bij mij kwam er een tweede leg. Nadat ik mijn eerste twee kinderen op mijn 23e en 26e kreeg, kwam nummer drie (van een nieuwe partner) toen ik 36 was. Ineens kreeg ik te maken met extra prenatale screening, want ik was al zó oud. Zo oud? Tachtig is pas oud! Ik vond het maar confronterend.

Dichtknijpen

Gelukkig lieten alle uitslagen prachtige resultaten zien en beviel ik van onze kerngezonde dochter Belle. Ik dacht dat ik compleet was. Of beter: dat mijn gezin compleet was. Met drie gezonde kinderen mag je je handen dichtknijpen en dat doe ik ook.

Het is alleen een beetje jammer dat die rammelende eierstokken daar anders over lijken te denken. Ik moet niet denken aan nog een zwangerschap en nog een bevalling, want daar ben ik niet zo goed in, maar het idee dat ik nooit meer een kersverse eigen baby in mijn armen heb, maakt me intens verdrietig.

Miskraam

Daarbij verwacht ik dat mijn oudste twee ergens ook wel een keer uitvliegen en onze jongste dus helemaal 'alleen' achterblijft. Ik gun haar een een broertje of zusje om mee te spelen. Ze vraagt er ook regelmatig om. 'Maak jij voor mij nog een baby? Doe maar een zusje, dat vind ik het leukst.' Het is een oergevoel, een diepgeworteld verlangen.

Dat laat zich niet zomaar door statistieken en cijfers wegdrukken. Ik weet ook wel dat vanaf mijn 35e mijn vruchtbaarheid verminderd is en dat ik nu, na mijn 40e, nog maar 8% kans heb op een natuurlijke zwangerschap. En ja, de kans op een miskraam is groter (inmiddels 33% en bij vrouwen boven de 45 maar liefst 50 tot 75%) en ook de kans op vroeggeboorte is gestegen.

Syndroom van Down

Tel daarbij op dat je een verhoogd risico loopt op doodgeboorte, zwangerschapsvergiftiging, borstkanker, het syndroom van Down of andere afwijkingen bij de baby én een keizersnee en je vraagt je af waarom 40-plussers zich überhaupt nog in deze kamikaze van ellende willen storten.

De klok tikt door en mijn vriend en ik zijn er nog niet uit. "Bij twijfel niet doen", roept onze omgeving met daarbij de wijze blik alsof ze ons de tip van de eeuw geven. "Koester wat je hebt, tel je zegeningen", hoor ik ook te pas en te onpas.

Nog meer liefde

Vriendinnen wijzen mij op de vrijheden die mij te wachten staan. "Belle is net naar de kleuterschool, je hebt je handen weer wat meer vrij. Geniet daar nou eens van. Je moet er toch niet denken om wéér een paar jaar van je leven te zwelgen in poepluiers, zure melkkots en slapeloze nachten?"

Kijk en daar zit 'm dus de crux: ik moet daar dus wél aan denken. Want inherent aan die luiers en drukte, staat zo'n warm klein hoopje mens dat ik wel zou willen opvreten van liefde.

Groot gezin

Dat de omgeving tegen is, is mij inmiddels wel duidelijk. Het is bezorgdheid en ze zien natuurlijk ook wat ik al wel heb. Er is nog niemand naar mij toegekomen die zegt het volledig te begrijpen.

Ik wil gewoon een groot gezin… Inherent aan die zure kots staat een broertje of zusje voor Belle, nóg een extra lid aan onze eettafel. Nog meer plezier. Nog meer liefde.

Lees Hesters hele verhaal nu in VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf).

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.