Nieuws/Vrouw
524505495
Vrouw

Ans loopt voor de 51e keer de Nijmeegse Vierdaagse: Eigenlijk hou ik niet van wandelen

Ans loopt voor de 51e keer de Nijmeegse Vierdaagse: Eigenlijk hou ik niet van wandelen

Ans loopt voor de 51e keer de Nijmeegse Vierdaagse: Eigenlijk hou ik niet van wandelen

Op oudere leeftijd nog de 30, 40 of 50 kilometer in de Nijmeegse Vierdaagse (16-19 juli) lopen? Deze stoere wandelaars draaien hun hand er niet voor om. Ans Willemse (72, alleenstaand) loopt de Nijmeegse Vierdaagse alweer voor de 51e keer.

Ans loopt voor de 51e keer de Nijmeegse Vierdaagse: Eigenlijk hou ik niet van wandelen

Ans loopt voor de 51e keer de Nijmeegse Vierdaagse: Eigenlijk hou ik niet van wandelen

Ik liep mijn eerste Vierdaagse toen ik achttien was, samen met mijn tweelingzus. We trokken behoorlijk wat bekijks: twee blonde meiden in precies hetzelfde rokje en vestje. Mijn moeder maakte speciaal voor ons kleren in de kleuren van de Vierdaagse: groen en oranje. Dat vond ze leuk om te doen. Die eerste keer ging ik huilend over de finish. Het was zo leuk geweest en nou duurde het een heel jaar voordat ik weer mocht...

Glunderen met de gladiolen

Mijn zus en ik waren de enige twee uit het gezin van acht kinderen die met de vierdaagsekoorts waren behept. We hebben ’m vaak samen gelopen. Hoewel mijn moeder zich zorgen maakte over onze voeten en de blaren, stond ze bij de finish trots te glunderen met de gladiolen. Er zijn jaren geweest waarin ik vijftien bossen bloemen mee naar huis moest torsen.

Dit jaar loop ik mijn 51e, voor het eerst sinds 25 jaar op andere schoenen. Ik ben enorm gehecht aan mijn vorige paar, maar afgelopen jaar kreeg ik ineens pijn. Bleken de zolen helemaal doorgesleten. Of ik m’n nieuwe schoenen heb ingelopen? Welnee joh. Nergens voor nodig. Ik koop ze gewoon een maat te groot. Je voeten zwellen toch op.

Alleen wandelen

Eigenlijk hou ik helemaal niet van wandelen. Ik train ook nooit. Geen zin in. Tot de dag waarop ze in Nijmegen de tribunes gaan opbouwen, ben ik nauwelijks met de Vierdaagse bezig. Maar dan slaat de koorts toe! Mijn zus loopt niet meer mee. Twee jaar geleden raakte ze geblesseerd, waardoor ze vier minuten te laat finishte. Dan lig je eruit en moet je opnieuw loten.

Nee, ze staat niet aan de finish. Daar kan ze niet tegen. Ik vind het niet jammer dat ik alleen loop, hoor. In mijn eentje kan ik met iedereen kletsen zonder dat ik verantwoordelijk voor m’n wandelmaatjes ben.

Doodvermoeiend

Mijn mooiste ervaring? Elk jaar gebeurt er wel iets moois. Vroeger wandelden mijn zus en ik weleens een stukje op met een groepje militairen. Zij liepen zo hard, dat was doodvermoeiend. Vorig jaar, mijn 50e keer, liepen mijn kleinkinderen de laatste tien kilometer mee.”

Dit verhaal lees je in ZOMER, het magazine dat deze zomer iedere zaterdag bij De Telegraaf zit.

Jij op VROUW.nl

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.