Vrouw/Glossy
525342630
Glossy

Patricia voelde dat de diagnose MS niet klopte: De arts wist niet wat hij zag!

Patricia Vorstenbos

Patricia Vorstenbos

Van een energieke vrouw veranderde Patricia Vorstenbos (45) in een kasplantje. Maar de diagnose MS geloofde ze niet dus ging ze op onderzoek uit. Echtgenoot Cor en vriendin Corine waren sceptisch maar bleven haar steunen. "Zelf vond ik het ook heftig om dit pad te bewandelen; ik ging toch tegen de neuroloog in."

Patricia Vorstenbos

Patricia Vorstenbos

"Ik was net 40, zelfstandig ondernemer en hartstikke fit, toen ik ineens dubbel zag. Ik dacht eerst dat er iets met mijn lenzen was. Binnen twee weken belandde ik via de lenzenspecialist bij de neuroloog. Een MRI-scan liet witte vlekken op mijn hersenen zien: littekenweefsel van ontstekingen. Bijna direct kreeg ik het stempel MS, een chronische aandoening van het centrale zenuwstelsel.

Aangezichtsverlamming

Ik schrok me kapot! Ik kreeg prednison om de symptomen te onderdrukken, maar die hielp niet. Al snel voelde ik me ongelooflijk beroerd. Ik kreeg een aangezichtsverlamming. Als ik wilde drinken, liep het met een straaltje mijn mond weer uit en ik kon niet slapen omdat mijn ene ooglid niet meer dicht wilde.

Wat gebeurde er met me? Twee jaar daarvoor had ik nog een marathon gelopen en nu kon ik niets meer! Ik zweette als een gek, sliep soms wel 24 uur achter elkaar en had last van urineverlies. Allemaal klachten die bij MS kúnnen horen.

Wachtlijst

Maar een stemmetje in mij zei: 'Het klopt niet.' Dus ben ik gaan zoeken op internet. Mijn man Cor noemde me 'Mrs Google' omdat ik dag en nacht met een laptop in bed lag. Toen ik op lyme stuitte, wist ik: 'Dit is het!' Ik heb een afspraak geregeld in Duitsland, waar ze veel verder zijn op lymegebied maar werd geplaatst op een maandenlange wachtlijst.

Een kennis kende een MS-én lymedeskundige die aan bioresonantie deed. Dan worden met een apparaat de trillingen van organen gemeten en wordt zo een eventuele disbalans opgespoord. Cor is wetenschapper; hij steunde mij, maar keek wel als een havik over mijn schouder mee.

Borrelia

Zelf vond ik het ook heftig om dit pad te bewandelen; ik ging toch tegen de neuroloog in. Maar ik had sterk het gevoel dat ik naar deze therapeut moest gaan. Cor zei: 'Je kunt het toch allebei doen? Dus ook de afspraak in Duitsland laten staan?'

Bij de therapeut bleek met honderd procent zekerheid dat ik lyme had. Ik drong er daarna bij mijn neuroloog op aan dat ik antibiotica zou krijgen om borrelia (deze bacterie veroorzaakt de ziekte van Lyme, red.) te bestrijden. Na veel discussies kreeg ik de medicijnen via de huisarts. En… mijn dubbelbeeld verdween!

Homeopathische kuren

Ik kreeg zware homeopathische kuren en langzaam knapte ik op. Vier jaar lang ben ik behandeld, met ups and downs. Maar na twee maanden stond ik wel weer met Cor in het bos en kon ik zelfs weer een beetje dribbelen! Ik heb staan jánken van blijdschap. Maar ik had ook nog steeds slechte dagen; dan lag ik op bed te huilen.

Zodra ik toch weer die pijn in mijn been voelde, fluisterde een duiveltje in mijn oor: 'Je hebt wel MS!' Toch zette ik door, probeerde positief te blijven. Lang kon ik geen mensen om me heen hebben, maar mijn vriendin Corine bleef lieve kaartjes sturen en heeft nooit een onvertogen woord gezegd over het pad dat ik bewandelde.

Hittepit

Ze zei: 'Je bent oud en wijs genoeg, ik steun je.' Al keek ze op afstand natuurlijk wel: wat is ze allemaal aan het doen met die pillen en poeders? Cor was echt mijn rots in de branding. Hij veegde zijn agenda leeg, was bij elke test en uitslag.

Ik ben best een 'hittepetit' en wat doe je als je je niet lekker voelt? Je reageert je af op degene die het dichtst bij je staat. Hij heeft het allemaal met de mantel der liefde bedekt. Dat vindt hij vanzelfsprekend, maar er zijn genoeg partners van ernstig zieken die er vandoor gaan of het niet aankunnen. Onze relatie is er alleen maar sterker door geworden.

Nepal

Een half jaar geleden bleek dat de bacterie uit mijn lichaam verdwenen was. De afspraak in Keulen had ik al afgezegd. Ik ben wel teruggegaan naar de neuroloog voor een nieuwe MRI-scan. Mijn hoofd was schoon, de arts wist niet wat hij zag! Ik heb het hem nooit kwalijk genomen dat hij de diagnose MS stelde - die klachten lijken erg op lyme - wél dat hij niet naar mij heeft geluisterd.

Nu ben ik Patricia 3.0; ik heb meer energie dan voor mijn ziekte omdat ik anders in het leven sta. Vroeger was ik zeer prestatiegericht, nu zijn andere dingen belangrijk. Ik ben sjaals gaan ontwerpen die ik in Nepal laat produceren zodat de mensen daar ook een eerlijk inkomen hebben.

Mantelzorger

En ik ben mantelzorger. Ik snap nu dat lyme mij belangrijke lessen heeft willen leren. Ik geef lezingen en advies en heb een boek geschreven in de hoop anderen te kunnen helpen. Veel mensen met deze symptomen worden naar de psycholoog gestuurd. Zo van 'Het zal wel aan je bovenkamer liggen'.

Ik raad echt niemand af om naar een arts te gaan, ik geloof juist dat reguliere en alternatieve geneeskunde elkaar kunnen aanvullen. Maar mijn boodschap is wel: 'Blijf zelf nadenken en luister naar je gevoel'. Want dat heeft mij gered."

Patricia schreef Mijn leven stond stil, een boek over ziek zijn, positief blijven en luisteren naar het stemmetje vanbinnen.

Lees de verhalen van Patricia's echtgenoot en vriendin in de VROUW Glossy die nu in de winkel ligt.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.