Vrouw/Verhalen achter het nieuws
539129096
Verhalen achter het nieuws

Verhalen achter het nieuws

Nadia: Mijn zoon (4) zit noodgedwongen thuis

Hoewel je het niet direct ziet, loopt Glenn (4) achter op leeftijdsgenootjes: hij heeft een achterstand in spraak maar ook in taalbegrip. Ouders Nadia (33) en Dennis (35) doen er alles aan zodat Glenn op latere leeftijd zo min mogelijk van deze taalontwikkelingsstoornis merkt. Zo ging hij al naar een speciale behandelgroep voor kinderen tot 4 jaar - STER - en gaat hij na de coronaperiode naar een speciale basisschool. Maar voorlopig zit Glenn noodgedwongen thuis. Nadia: „Ik ben bang dat hij terugvalt.”

In eerste instantie zie je niks aan Glenn: hij is een lief, vrolijk en sociaal jongetje. Pas als je hem met andere leeftijdsgenootjes vergelijkt, merk je verschil: hij kan zich moeilijk verstaanbaar maken, begrijpt niet altijd even goed wat z’n vriendjes bedoelen en is stiller. Maar er is hoop want met de juiste begeleiding hoeft Glenn als hij ouder is niks meer van zijn stoornis te merken.

Glenn kan niet naar een reguliere basisschool vertelt zijn moeder Nadia: „De behandelgroep waar hij tot nu toe terecht kan, heeft maximaal tien kinderen met vier leidsters, en zelfs dat is te veel voor hem. En reguliere basisscholen hebben nog veel grotere klassen. Het moet speciaal basisonderwijs zijn, en die hebben wachtlijsten van minmaal een jaar.”

Speciaal basisonderwijs

Eigenlijk zou 9 april Glenns laatste dag bij STER zijn voor hij zou doorstromen naar het speciaal basisonderwijs. Maar ook voor Glenn gooide corona roet in het eten. „STER bleef ons tot de laatste dag dingen sturen die we met hem konden doen. Dat hielp enorm. Nu de scholen weer opengaan mag hij vandaag nog een ochtendje komen spelen en afscheid nemen om het goed af te sluiten. Maar dan houdt het daar voor Glenn echt op omdat hij nu immers 4 jaar is.”

Vanwege corona houden sommige scholen nieuwe leerlingen, die nog niet leerplichtig zijn, nog even af. Dit heeft als gevolg dat de wachttijden nog langer worden. Nadia maakt zich zorgen. „Glenn heeft echt professionele begeleiding nodig. Samen met zijn huidige behandelgroep hebben we er keihard aan gewerkt om Glenn te krijgen waar hij nu is. Hij heeft wel een achterstand, maar heeft grote sprongen gemaakt op het gebied van taalbegrip; we kunnen op een bepaald niveau met hem communiceren. Hij heeft echt school nodig om op dit niveau te blijven en verder te komen.”

Thuis werkt niet

Die eerste coronaweken zat Glenn thuis en hebben Nadia en haar partner de begeleiding zelf proberen op te pakken. Maar dat bleek al snel te hoog gegrepen: „We liepen op ons tandvlees. We hebben alles in huis gehaald om hem te kunnen begeleiden, maar wij hebben er geen opleiding voor gedaan. Hoe graag ik ook wil, ik kan niet geven wat hij nodig heeft. En daar word ik heel verdrietig van.”

Glenn ging om die reden naar een opvang die zich had aangepast aan de huidige situatie. Maar nu de scholen opengaan, gaat ook deze opvang weer over op de standaardroosters, en kan Glenn ook hier niet meer terecht. Het gevolg is dat Glenn tot oktober moet thuiszitten. Nadia: „Ik vind het belangrijk dat hij lekker in z’n vel zit, gewoon kind kan zijn. Wij kunnen hem handreikingen geven, ondersteunen en tot bepaalde hoogte dingen aanleren. Maar daar houdt het voor ons wel een beetje op. Bij die weken waarin hij naar happy2move ging, heeft hij heel veel baat gehad. En wij ook: dan was hij thuis rustiger. Ik ben gewoon bang dat hij terugvalt.”

Poppenkast

Nadia heeft inmiddels een CJG-coach ingeschakeld: iemand die haar helpt en ondersteunt. Al verandert die steun niets aan de wachttijden. „Er moet een tijdelijke oplossing komen. Al is het maar dat hij ergens een paar dagen terecht kan zodat die achterstand niet verder oploopt. Straks kan hij naar school en wordt er van mij verwacht dat ik de hele poppenkast weer opentrek. Prima, maar dat doe ik dan liever nu al.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.