Vrouw/Praat Mee
545837597
Praat Mee

Praat mee

Meisjes van 16: Ik was alleen maar boos en opstandig

Meisjes van 16; Boudewijn de Groot zong al eens een liedje over hun grenzeloze naïviteit. Jij, lieve Amalia, bent vandaag 16. Jij bent verstandig. Jij laat je huiswerk vandaag voorgaan op een groot feest. Misschien zijn het ook wel jouw ouders die verstandig zijn en zeggen dat je dat moet doen, maar jij luistert tenminste. Je weet dat er op jouw schouders een grote verantwoordelijkheid rust. En ik zie dat je alles in je hebt om dat je die taak naar behoren uit te voeren. Daar is niks naïefs aan…

Zelf was ik een stuk minder verstandig op mijn zestiende. Ik was afgestroomd (’afgezakt’ heette dat toen nog) van havo naar mavo omdat ik niet goed stil kon zitten en alles wat er op het schoolplein gebeurde interessanter vond dan wat er op het schoolbord werd geschreven.

Punk en een tattoo

Ik was punk met zwart haar en een hondenband om mijn nek, want dat was hip toen. En had mijn moeder een hartstilstand bezorgd door zonder toestemming een grote tattoo te nemen op mijn arm bij Tattoo Peter op de Wallen. Ik kan me het gesprek vanuit de telefooncel met mijn moeder nog goed herinneren. Het was een wonder dat ik nog thuis mocht komen...

Gescheiden

Ik voelde me opstandig toen ik zestien was. Het was eigenlijk niet mijn leukste tijd. Mijn ouders waren gescheiden en om naar mijn middelbare school te komen, moest ik vanuit mijn nieuwe woonplaats anderhalf uur heen en anderhalf uur terug reizen met de bus, metro en tram.

Toen ik genoeg gespaard had van mijn bijbaantje borden wassen kon ik dan eindelijk een spuuglelijke gele brommer kopen in de uitverkoop. Ik schaamde me heel erg voor die Tomos en parkeerde ‘m het liefst zo ver mogelijk van school vandaan.

Dorp

Eigenlijk kan ik me niet zo veel leuks herinneren van die periode. Ik was eigenlijk alleen maar boos. Boos op mijn ouders. Op mijn moeder, omdat ze een nieuwe partner had en besloot om in een stom dorp te gaan wonen waar ik niemand kende.

Op dat stomme dorp waar ik moest gaan wonen én op de tieners in dat stomme dorp die mij met de nek aankeken en geen enkele poging deden om met mij in contact te komen. Want punk én import. Ik weet niet wat ze erger vonden.

Vrouwenpraatgroep

Mijn moeder leefde alternatief. Wij aten groenteprutjes en zuurdesembrood voor het hip werd en hadden onkruid in de tuin. Mijn moeder zat in een vrouwenpraatgroep. Alles was anders dan bij de buren met hun keurig aangeharkte tuinen. Maar als je zestien bent, wil je helemaal niet anders zijn. En toch ook weer wel. Ik vond het maar ingewikkeld.

Aan zestien heb ik dus geen goede herinneringen. Het werd bij mij pas leuker met zeventien, achttien en negentien toen ik alsnog doorstroomde naar de havo en op kamers ging in de stad waar mijn vrienden woonden.

Mijn haar werd weer blond in ik werd minder boos.

Wat deed jij toen je zestien was. Hoe kijk jij terug op dat levensjaar? Praat mee!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.