Vrouw/Mama
5517394
Mama

Open brief

’Steek je middelvinger maar op naar papa’

Beste gescheiden moeder van het meisje bij mijn zoon in de klas, ik snap dat een scheiding pijn doet. Helemaal als je je bedrogen voelt, of misschien wel echt bedrogen bent, door de vader van je kind. Je moet afscheid nemen van het idee dat je samen lang en gelukkig zult leven en je moet proberen de puzzelstukjes van je leven op een andere manier in elkaar te passen. Ook al lijkt dat misschien wel nooit te gaan lukken. Maar wat er ook is gebeurd, alsjeblieft: realiseer je dat júllie elkaar misschien wel nooit meer willen zien, maar dat dat voor je kind niet opgaat.

Ik ving op dat je je dochter aanspoorde om haar middelvinger tegen haar vader op te steken bij een onverwachte ontmoeting. Gepaard gaande met een minder flatteuze benaming in plaats van ’papa’. Misschien heel verleidelijk als je gekwetst bent, maar ontzettend schadelijk voor je kind.

Probeer te bedenken dat wanneer je gaat scheiden en je kinderen hebt met de persoon van wie je scheidt, je nog steeds de verplichting hebt om op een normale manier met je ex om te gaan – in ieder geval totdat jullie kinderen volwassen zijn. En met ’volwassen’ bedoel ik niet ’oud genoeg om hatelijke berichten heen en weer te sturen’.

Schuldig

Jij en je ex hebben waarschijnlijk nog minstens één ding gemeen: jullie houden allebei van je kinderen, willen het beste voor hen. Dit betekent dat je je kinderen niet tegen je ex kunt inzetten. Ze zijn geen pionnen, geen prijzen die je kunt ’winnen’. En het zijn geen spelers die een team moeten kiezen. Ze zijn nog steeds je kinderen, net als vroeger, en ze moeten van elke ouder kunnen houden zonder zich daar schuldig over te voelen.

Kinderen zijn niet oud genoeg om de verantwoordelijkheid voor alle emoties en interacties van een huwelijk te dragen. En ze zijn evenmin oud genoeg om de emoties die gepaard gaan met een scheiding aan te kunnen. Maar dat vergeten helaas nog veel ouders in hun woede en verdriet.

Wraakgevoelens

Wrok- en wraakgevoelens zijn heel normaal als je gekwetst bent. Ik begrijp het, echt. Maar kun je je kinderen niet het beste laten zien hoe je samen door zo’n ellendige periode heen komt?

Misschien dat je kind dan nog steeds lijdt onder de scheiding, maar geloof me: wanneer ze ouder worden, zullen ze het ontzettend waarderen dat ze twee ouders hadden die hun best deden om in te zien dat een slechte partner niet direct een slechte vader of moeder hoeft te zijn.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.