Nieuws/Vrouw
565570578
Vrouw

'Reuze handig... een handtas'

vrouw met dec inhoud van haar handtas

vrouw met dec inhoud van haar handtas

Zes jaar geleden was ik in New York met mijn vader en zwager. Een jaar daarvoor had mijn vader en passant op zijn verjaardag gevraagd wie zin had om met hem mee te gaan. Een dergelijke vraag krijg je niet vaak voorgeschoteld. In een fractie van een seconde wees mijn wijsvinger resoluut naar het plafond evenals die van mijn zwager. New York stond nog op zijn bucketlist en mijn moeder heeft niet veel op met drukke mega steden. Vandaar zijn genereuze verzoek.

vrouw met dec inhoud van haar handtas

vrouw met dec inhoud van haar handtas

Ergens op de derde dag van ons verblijf liep ik in een chique winkelstraat langs een etalage met handtassen. In mijn beleving zagen ze er allemaal even prachtig uit, maar één exemplaar sprong eruit; fel oranje van kleur, gemaakt van ogenschijnlijk krokodillenleer en voorzien van een potsierlijke sluiting.

Stemmetje

Qua formaat opvallend, maar ook weer niet tè groot. Ik was op slag verliefd (voor zover je dat kan zijn op een voorwerp). Ik sommeerde mijn vader en zwager buiten even te wachten. In mijn hoofd hoorde ik - bij het binnenlopen van de winkel - een stemmetje zeggen 'Willem, pas op... een handtas in New York kost je een vermogen. Je houdt van je vrouw, maar liefde kent ook (financiële) grenzen'.

Ik negeerde de stem en liep resoluut op de verkoper af, die mij op een typisch New Yorkse wijze begroette 'Hi sir, how can I help you? Are you fine today?'. Mijn ferme Hollandse handdruk - die hem zichtbaar 'verraste' - was de opmaat naar een potje stevig onderhandelen. Uiteindelijk liep ik met een grote grijns op mijn gezicht en 275 dollar lichter de winkel uit. 'Hiermee scoor ik punten bij mijn vrouw', hoor ik mezelf nog denken.

Tegenvaller

Eenmaal thuis kon ik niet wachten om haar blik te zien bij het aanschouwen van Het New Yorkse Pronkstuk. Tot mijn verbazing, of liever gezegd ontzetting, reageerde ze wat lauwtjes.

'Wat lief Jan Willem dat je wat voor me hebt meegebracht. Dat had echt niet gehoeven hoor. Wat een opvallende kleur heb je uitgekozen en wat een opvallend formaat. Bijzonder hoor'. De verwachte explosie van enthousiasme bleef uit. Ik snapte er niets van. De teleurstelling was goed af te lezen op mijn gezicht.

Verlengstuk

Inmiddels weet ik dat een handtas voor een vrouw net zoiets kan zijn als een voetbalschoen voor mijn zoontje. Het moet mooi ogen, het moet goed aanvoelen, het moet toch ook praktisch zijn. Een handtas is een verlengstuk van wie je als vrouw wilt zijn. En dat kan soms van dag tot dag verschillen.

Vandaar dat de meeste vrouwen over meerdere handtassen beschikken. Van praktische exemplaren tot opvallende, kekke exemplaren afgestemd op de outfit van die dag. Mijn les is dat ik nimmer meer een handtas koop voor mijn lief zonder dat ze er zelf bij is. Net zoals ik geen kicks koop voor mijn zoon terwijl hij elders is.

Bende

Als man vind ik een handtas vooral ook een reuze handig voorwerp. Scheelt toch weer volle zakken als je op stap bent. Ik werp ook altijd graag even een vluchtige blik in de handtas van een vrouw. Doorgaans tref ik een bende van jewelste aan. Een ongelooflijke rotzooi.

Gelukkig is er altijd nog wat ruimte naast de make-up spulletjes, pennen, labello, borstel, deo, paracetamol-strips, tampons en zoveel meer voor mijn eigen sleutels, bankpasjes, telefoon en als ik geluk heb mijn brillenhoes. Belangrijk is wel - zeker als je ver van huis bent - dat ik haar niet uit het oog verlies, want voor je het weet sta je als ontredderde, anonieme burger op het plaatselijke politiebureau uit te leggen dat ik toch echt Jan Willem Vaartjes ben.

Ps: De tas was van nep-krokodillenleer

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.