Vrouw/Alles komt goed
567847950
Alles komt goed

Alles komt goed

Deel 14: ’Bespreek het voor de zekerheid even met de gynaecoloog’

Renée Brouwer heeft vier kinderen. In juli 2018 verloor ze tijdens haar vakantie in Spanje haar ongeboren tweelingdochters waar ze later het boek Alles komt goed over schreef. Momenteel is ze zwanger van haar vijfde kindje en voor VROUW schrijft ze elke week over het verloop van haar huidige zwangerschap.

Verlof

Yes, het is weer tijd voor een echo. Het is vandaag 10 oktober en ik ben precies 25 weken zwanger. Ik ben benieuwd hoe het met de baby gaat. Ik voel haar nu elke dag meerdere keren en vooral ’s avonds is ze lekker druk. Het gekke is dat ik soms echt denk: ’Hè, wat voel ik nou?’ O ja, ik heb een baby in mijn buik…

Juist omdat ik me er niet teveel mee bezig wil houden om zo ontspannen mogelijk deze zwangerschap door te komen, richt ik me de laatste tijd vooral op werk. Als freelance journalist kan ik overal werken waar ik wil, het enige wat ik nodig heb zijn mijn laptop en telefoon, maar de bank in onze woonkamer is tegenwoordig mijn favoriet. Lekker onder een dekentje met een kruikje tegen mijn buik. Heerlijk! De dagen gaan verrassend snel zo en ik kom alsnog tijd tekort. Over negen weken ga ik al met verlof…

Hartje

„Laten we maar eens gaan kijken”, zegt de echoscopist als ik plaatsneem op het ligbedje en zij de echokop op mijn buik zet. „Hoe gaat het met de kleine?” Vrijwel direct zien we een baby op het zwart-witte scherm verschijnen. Alsof we even een kijkje in outer space nemen… Onbewust houd ik mijn adem in. Klopt er nog een hartje? Ja. Oké, gelukkig…

„Ah, dat is een sterk kloppend hartje”, zegt de echoscopist. „Luister maar.” Als we het hartje van onze dochter duidelijk horen, glimlach ik naar mijn vriend. That’s our girl. Terwijl de echoscopist alle metingen verricht, horen we een’keurig!’, ’perfect!’ en ’zoo!’ voorbij komen. Dat klinkt goed! „Kunt u misschien een schatting van haar gewicht geven?” vraag ik nieuwsgierig. „Jazeker”, zegt de echoscopist. „Als ik alle metingen heb ingevoerd, wordt er automatisch een geschat gewicht berekend. Ik meet nog even haar bovenbenen op en dan kijk ik ook nog naar haar maagje en blaas.”

Ik knik. „Uitstekend”, zegt de vrouw vervolgens. „Alles ziet er goed uit en ze heeft mooie lange benen.” Ik glimlach. „Dat zei uw collega laatst ook al…” Ze lacht. „Ja, zulke dingen zien we graag. Voor nu kan ik niks anders zeggen dan dat alles er keurig uitziet. Je mag je buik schoonmaken en omhoog komen, dan voer ik alle gegevens in.”

Lekker dikkertje

Tevreden werk ik me met behulp van mijn vriend omhoog. Terwijl ik mijn buik schoonveeg, laat de echoscopist opnieuw een opgewekte ’zo!’ horen. „Alles goed?” vraag ik direct. „Jazeker”, antwoordt ze. „Jullie dochter is al een lekker dikkerdje: haar gewicht wordt met deze metingen geschat op ruim 900 gram. Bijna 1 kilo dus!”

„1 kilo?” roep ik verbaasd. „Maar baby’s zijn rond deze termijn toch rond de 600 gram?” (Toevallig had ik dat net opgezocht in de wachtkamer…) „Dat klopt, maar je hebt er altijd uitschieters tussen zitten. En liever wat extra spek dan niet, toch?” Ik knik. „Maar kan het verder geen kwaad? Ik bedoel: hoeven we ons geen zorgen te maken?” Ze schudt haar hoofd. „Nee hoor, dat denk ik niet. Maar bespreek het voor de zekerheid anders even met de gynaecoloog zo. Daar is ze voor.”

Zwangerschapssuiker

Eenmaal in de spreekkamer van de gynaecoloog worden we direct gerustgesteld. „Alles ziet er goed uit. Ze scoort overal wat boven gemiddeld, maar aangezien jullie andere kinderen dat ook deden en jullie zelf ook lang zijn, is er geen reden voor zorgen. Sommige baby’s zijn gewoon wat zwaarder dan anderen. Daarnaast ben je tijdens je vorige zwangerschappen ook meerdere keren getest op zwangerschapssuiker en dat had je alle keren niet. Ik verwacht dus niet dat je dat deze zwangerschap zal ontwikkelen, want dat zou een hoger gewicht van de baby alsnog kunnen verklaren. Laten we het over een aantal weken voor de zekerheid nog eens testen. Hebben jullie misschien nog vragen?”

„Ja, ik heb er een”, zeg ik. „Stel dat ze in deze lijn zo doorgaat, heb ik dan straks een tientonner die ik moet baren? Ik bedoel: ze moet er ook nog uit hè?”

De gynaecoloog lacht. „Een tientonner zal ze in ieder geval niet worden, maar ik begrijp je vraag. We gaan het gewoon goed in de gaten houden. Bij de volgende echo - over vier weken - wordt er weer een schatting van haar gewicht gemaakt. En zoals de echoscopist al zei: ’Liever wat zwaarder dan te licht’. Dit is gewoon een lekkere pittige tante…”

Ik knik. Dat is ze zeker…

Volg René ook op Instagram.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.