Nieuws/Vrouw
568016464
Vrouw

'Wat ik van mijn burn-out heb geleerd...'

Hollandse Hoogte

Hollandse Hoogte

Hoe voorkom je een tweede burn-out? Sophie Hilbrand gaat in haar programma Sophie in de mentale kreukels op zoek naar het antwoord. Een antwoord waar journalist Eline Doldersum met smart op wacht ...

Hollandse Hoogte

Hollandse Hoogte

Een toestand van geestelijke uitputting ten gevolge van langdurige stress, is hoe de Van Dale een burn-out omschrijft. Aan die geestelijke uitputting heb ik mezelf ook blootgesteld. Vier jaar lang. Ik werkte me een slag in de rondte, want hé: ik was net afgestudeerd en móest mezelf bewijzen als journalist. Dat ik op den duur geen vrije dag meer overhield kon mij destijds niets schelen.

Tijd voor mezelf

Alléén dacht mijn lijf daar heel anders over. Na vier jaar bikkelen trok het aan de bel. Van het een op het andere moment kon ik niets meer. Niet meer vooruit, niet meer achteruit. Niets. Op advies van de huisarts legde ik mijn werk stil en deed wekenlang niets anders dan slapen, slapen en nog eens slapen. Mijn lijf én vooral mijn hoofd hadden rust nodig.

In het begin vond ik het een enorme opgave om met mijn 25 jaar te stoppen met werken. Ik was nog zo jong. Dan kón je toch niet opgebrand zijn? Ik weet nog dat ik op de redactie verscheen met de mededeling dat ik misschien maar een dagje minder moest gaan werken. Nadat ik vierkant was uitgelachen werd ik naar huis gestuurd; het was tijd om rust te nemen, om aan mezelf te denken.

Denderende trein

Wekenlang heb ik alleen maar dingen gedaan die ik leuk vond. De ene keer was dat urenlang series kijken op de bank en de andere keer was dat thee drinken met vriendinnen. Dan pas merk je hoe belangrijk rust is voor je gezondheid. Mijn lichamelijke klachten, die ik door de stress had opgelopen, verdwenen als sneeuw voor de zon en er was ineens weer ruimte in mijn hoofd.

Alleen dan is het de kunst om deze ontspannen staat van zijn in stand te houden als je besluit om weer aan het werk te gaan. Dat is best een opgave kan ik je vertellen. In het begin ging het mij goed af. Ik begon rustig met een paar dagen en werd nauwlettend in de gaten gehouden door collega's. Zij kenden mij ook langer dan vandaag en snoepten regelmatig weer wat hooi van mijn vork.

Alarmbellen

Wekenlang keuvelde ik een beetje aan, maar onbewust nam ik toch meer op mijn vork dan goed voor mij was. Maar ach, ik was uitgerust, ontspannen, kon het allemaal prima aan. Dat kon ik ook. Tot het werk ineens wel weer héél veel werd en mijn lichaam de alarmbellen weer liet rinkelen. Slapeloze nachten, hoofdpijn, gebrek aan lucht en hartkloppingen waren terug van weggeweest.

Júist door mijn burn-out weet ik dat ik deze alarmsignalen heel serieus moet nemen, want weer een paar weken thuiszitten? Daar zat ik ook niet op te wachten. Dus nam ik weer een beetje gas terug, zei ik wat vaker 'Nee" tegen opdrachtgevers en trok ik wekelijks een vrije dag uit voor mezelf. Gewoon om mijn volle hoofd weer even te legen. Mijn lijf weer even tot rust te laten komen.

Balans

Op het moment gaat het goed. Ik heb een - soort van - balans gevonden tussen werk en privé. Al roept mijn vriend nog steeds regelmatig 'Nu even die laptop dicht'. Dat doe ik dan ook braaf, maar ik kan je vertellen: voor een ambitieuze workaholic blijft het verdomd lastig om tijd voor jezelf te nemen en jezelf die tijd ook te gunnen.

Ik ben dan ook heel benieuwd naar de aflevering van Sophie in de mentale kreukels van vanavond, waarin ze uitzoekt hoe je een tweede burn-out kunt voorkomen. Want ik heb inmiddels aan den lijve ondervonden hoe makkelijk je weer terugvalt in je oude patronen. En een tweede burn-out? Die laat ik net als Sophie liever aan mij voorbijgaan."

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.