Vrouw/Culinair
570680078
Culinair

Ineens ben ik een oud wijf geworden Zal ik aan de botox gaan?

Ik ben jarig vandaag. Dat zeg ik niet alleen tegen jullie, dat zeg ik tegen iedereen. Tegen de juffrouw bij de kassa van de supermarkt, tegen de man die me tegemoet loopt op straat, tegen de jongen bij de benzinepomp… Ik ben een enorm kinderachtige jarige. Iedereen moet vandaag weten ik het middelpunt van het universum ben.

Minder leuk: de leeftijd die ineens achter mijn naam hangt. Ik herinner me nog dat ik net kon rekenen en in mijn kinderbedje uitrekende hoe oud ik zou zijn als het van 1999 over zou springen naar het jaar 2000. En dat ik daarna verschrikkelijk moest huilen. 35… Dan was ik hoogbejaard.

En daarna ging ik uitrekenen hoe oud mijn moeder dan zou zijn en moest ik nog harder huilen, want zo oud werd niemand. Tegen die tijd was ze vast dood. Er kwam een heel infuus aan warme chocolademelk aan te pas voor ik weer een beetje tot bedaren was gekomen.

Oud wijf

Mijn moeder leeft nog steeds. En ze ziet er ook niet uit of ze ieder moment kan omvallen. En nu ik vandaag 54 word, vind ik 35 ineens heel erg jong en fris. Want iedereen kan het verder wel blij roepen: “50 is het nieuwe 30 en 60 het nieuwe 40…” En: “Je bent zo jong als je je voelt.” In de praktijk voel ik me gewoon even een heel oud wijf.

Er zijn rimpels om mijn ogen verschenen die echt niet passen bij die zogenaamde gevoelsleeftijd, door de overgangshormonen heb ik haren op mijn kin en als ik lang in kleermakerszit heb gezeten, moet ik mezelf uit die houding wrikken omdat mijn spieren stram zijn geworden. Dat had ik echt niet toen ik nog fris en fruitig was. Dus dahag, met je 50 is het nieuwe 30!

Balans

Het is ook wel zo’n moment om de balans op te maken; je verjaardag. Wat heb ik ervan gemaakt vorig jaar? Ik heb veel gebakken en gekookt, maar ook veel laten bezorgen door thuisbezorgd.nl; ik ben van een geboren brunette naar een kunstmatige blondine gegaan (ook weer een ouderdomdingetje: mijn haar werd te grijs om het donker te houden).

Ik ben 19 kilo afgevallen en ga met angst en beven iedere vrijdag op de weegschaal, omdat ik bang ben weer aan te komen. En als reactie op de verdwenen ponden, heb ik in het afgelopen jaar meer nieuwe kleren gekocht dan in de vijf jaar daarvoor.

Sentimentele liedjes

Dochter ging naar Londen en ik heb dagenlang sentimentele liedjes gedraaid omdat ik haar zo miste (en voor mijn verjaardag is ze teruggekomen, hoera, we hebben haar gisteren van de trein gehaald, beste verjaardagscadeau ooit).

Oudste komt niet meer elk weekend langs zoals toen hij net op zichzelf woonde (maar ik hoef maar kaasfondue te maken en hij staat voor de deur), ik heb ontelbare babytruitjes gebreid voor de zwangere vriendin, de zwangere stagiaire en het aanloopkind dat met zijn vriendin een baby verwacht.

De aanstaande papa is niet uit mij geboren, maar wel met mijn gezin vergroeid, dus ik word toch een beetje oma komend jaar.

Omagedrag

Ik ben nog steeds getrouwd met dezelfde man, die overigens vindt dat ik moet stoppen met die babytruitjes, want volgens hem ben ik namelijk geen oud wijf en ga ik me ouder voelen dan ik ben door omagedrag te vertonen.

We zijn met z’n tweeën op vakantie geweest, twee weken lang en dat bleek nog steeds prima te doen zonder afleidende kinderen, dus ik vermoed dat we nog wel even bijtekenen.

Verder: mijn favoriete band ging uit elkaar, maar de frontman is mijn schoonzoon, dus van echt afscheid nemen was geen sprake. En hij speelt nou de hele dag Nirvana op zijn gitaar en dat is ook weer leuk.

Botox?

Al met al, ik mag dan een oud wijf zijn, ik heb wel een leuk leven. Nou nog van die rimpels om mijn ogen af. Zal ik aan de botox of de fillers gaan? Dillema’s dillema’s. Laat ik eerst maar eens een taart gaan bakken.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.