Vrouw/Columns & Opinie
596727517
Columns & Opinie

’Ja, ik wind me op over de Dansmarathon’

Heel Nederland viel de afgelopen week over het gefaalde De Dansmarathon heen. Ook Marjolein Hurkmans keek. Maar haar viel het vooral op hoe weinig aandacht er was voor het goede doel waar de show zogenaamd aan verbonden was.

„Voor mij hadden jullie het niet hoeven doen. Ik waardeer de inzet, echt waar. Maar het gaf me toch een beetje een schuldgevoel; die zombiesnoetjes op de dansvloer, de van pijn huilende mensen... En dan die jongen die er bijna in bleef. Twee magere pootjes onder een spijkerbermuda en een verbeten gezichtje. Senne moest en zou door. Dansen tot hij er letterlijk bij neerviel. Dat gebeurde net niet. Hij werd uiteindelijk de dansvloer af getild, omdat ie zijn benen niet meer kon bewegen. Nog tegenstribbelend ook, want hij kon nog best, vond-ie zelf. Nee lieve schat, je kon echt niet meer. Net als die mevrouw in het regenboogshirt die op een brancard de tent werd uitgedragen. Gutgutgut, mensen, wat doen jullie jezelf aan?

Ik ben gekke Henkie niet

Want we kunnen natuurlijk de makers van het programma wel de schuld geven, die dit onzalige programma-idee hebben bedacht, maar uiteindelijk zijn het de kandidaten die zich hebben ingeschreven en die niet na een paar uur denken: ‘ja dahag, ik ben gekke Henkie niet. Ik heb hier nou een avondje staan dansen op een niet heel zuiver bij stem zijnde schare volkszangers. En nou ga ik naar huis. Met de voetjes omhoog, toedeloe!’

Squid Game

Want niemand werd gedwongen met een mes op de keel om door te gaan. Om maar meteen de veel gebruikte vergelijking met Squid Game onderuit te halen: of doodgeschoten op het moment dat hij of zij het strijdtoneel wenste te verlaten. Een ton is veel geld en helemaal als je in een land woont waar de daklozen bij bosjes onder een brug creperen en mensen niks te eten hebben. Maar dit is Nederland. Ook hier leven mensen onder de armoedegrens, maar het is hier niet zo bedroevend gesteld dat je jezelf kapot moet dansen voor een boterham met kaas.

Zoenen voor een ton

Wat dat betreft had je trouwens beter een dag later mee kunnen doen met het nieuwe programma van Linda. Kon je een ton verdienen door een potje te zoenen met een wildvreemde. Scheelt een heleboel blaren. Even tandenpoetsen na afloop en cashen. Hoppa.

Bedroevende kijkcijfers

Welja Hurkmans, ga jij je nou ook nog eens druk maken over die Dansmarathon van SBS? Ja, want ik heb dus wel gekeken. Ik lees overal vlammende betogen over de dansmislukking, maar de kijkcijfers waren bedroevend. Ik vermoed dat ik dus zo ongeveer de enige was die rond een uur ’s middags op zaterdag ook de paren zichzelf door de ellende heen zag worstelen. Ik was aan het klussen en daardoor was mijn muziekinstallatie ontkoppeld. Bij wijze van afleiding stond de televisie aan. Vandaar dat ik misschien wel de enige ben die toch ergens heeft gehoord dat deze hele show was georganiseerd voor mensen met longklachten…

Niet dat er tussen de bedrijven door een arts kwam uitleggen wat COPD was en wat permanente kortademigheid met de mensen doet of zo. En er was ook geen sprake van zo’n groot matrixbord dat aangaf hoeveel geld er werd binnen gedanst voor bijvoorbeeld onderzoek. Dat de Vriendenloterij er mee te maken had, was wel duidelijk. Net als dat er bij een supermarktketen een boormachine in de aanbieding was. Ik zag beide commercials diverse malen langskomen. Maar ik heb al een boormachine. En het is dat een enkele keer een van de dansers het had over die longklachten, anders was het totaal aan me voorbij gegaan dat deze hele kermis dus ook voor mij was georganiseerd. Joh…

Longziektes

Aandacht voor het nut van medische tape; als dat de inzet was geweest, had ik het nog begrepen. Ik heb wat benen en voetjes roze en blauw bepleisterd gezien, maar wat nou helemaal het doel was met betrekking tot longaandoeningen? Het is mij een volslagen raadsel. Hadden die mensen op de dansvloer geld ingelegd? Werden ze gesponsord voor iedere minuut die ze het langer vol zouden houden? Of was dat hele verhaal over die aandacht voor longziektes alleen maar een aanleiding om het slechtste tv-programma van 2021 te kunnen organiseren?

Ik heb dus longklachten. Mijn longen zijn beschadigd door bestralingen. Ik ben een van die mensen die baat zouden moeten hebben bij al dat gebeul, de pijn en de tranen van anderen. Maar hoe dan? Ik heb het nagevraagd aan de mensen om me heen: was het jou opgevallen dat die marathon het Longfonds was? Niemand die het door had gehad. Dus waarin zit dan de clou?

Ik voel me misbruikt

Ik word daar een beetje moe van; tv-acties waaraan een ziekte is verbonden zonder dat je enig idee hebt hoe de patiënten en artsen die met de aandoening te maken er beter van worden. Het voelt als misbruik. Van twee kanten: honderden mensen die zichzelf naar de verdommenis helpen voor de camera en duizenden mensen met, in dit geval, een longaandoening die als excuus worden gebruikt voor deze onzinnige exercitie.

Doe volgende keer gewoon een collectebus

Echt jongens, volgende keer gewoon lekker thuisblijven. En als er dan iemand met een collectebus langs de deur komt, niet achter de bank kruipen maar opendoen en je kleingeld doneren. Beter voor je fysieke gestel en het goede doel van keuze heeft er ook echt wat aan. Of zet al je fysieke kwaliteiten in om een keer te gaan wandelen met je oma met COPD. Daar worden zowel jij als zij beter van.

Overigens zegt het Longfonds zelf dat ze volledig achter het programma staan en dat ze niet het idee hebben dat de mensen die meededen erg hebben geleden. „We hebben van hen begrepen dat de gezondheid van de deelnemers geen moment in gevaar is geweest”, staat in een schriftelijke reactie van het Fonds aan het ANP.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.