Vrouw/Seks & Relaties
597906840
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 67: ’We vrijen alsof we nog getrouwd zijn’

“De beste seks ever”, zucht Bas voldaan.

“De beste seks ever”, zucht Bas voldaan.

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

“De beste seks ever”, zucht Bas voldaan.

“De beste seks ever”, zucht Bas voldaan.

„De beste seks ever”, zucht Bas voldaan. Ik hum een beetje. Ik ben te veel in de war om een helder oordeel over de seks te vellen. Hebben we echt de liefde weer bedreven? Ik denk terug aan het laatste uur. ’Net als vroeger’, denk ik. ’Of toch niet?’, piept een klein stemmetje in mijn hoofd. Sommige dingen waren toch echt anders.

Opvallend

Hij pakte bijvoorbeeld mijn polsen in een hand en hield zo mijn armen boven mijn hoofd. Zou dat een pose van Sara zijn? En toen ik mijn onderlijf een beetje optilde van het bed, gebeurde er ook iets opvallends. Vroeger gold dat als duidelijke hint. Billen iets van het bed. Need I say more? Er was een tijd waarop hij meteen afdaalde naar mijn lagere regionen. Nu negeert Bas de tip. Jammer. Van de andere kant: hij was daar toch niet zo goed in als Samuel.

Spijt

„Spijt”, vraagt Bas. Ik schud mijn hoofd. Ik heb nog geen idee wat deze vrijpartij betekent, maar ik wil in ieder geval niet dat Bas denkt dat ik er spijt van heb. Zo’n vrouw ben ik niet. Ik neem verantwoordelijkheid voor mijn daden. „Ik zie aan je denkrimpel dat je ergens aan denkt.”

Bas die vraagt of ik ergens aan denk. Dat is ook nieuw. „Ging het zo slecht bij je ouders?”, gaat hij zachtjes verder. Ik knik. Dat lijkt me een beter antwoord dan de opmerking dat hij nieuwe sekstrucjes heeft geleerd en de vraag die nu opeens bij me opkomt: ’Was het ook zo makkelijk om mij te bedriegen?’

„Mijn ouders hebben geldproblemen”, begin ik. „Lang verhaal, maar waar het op neerkomt is dat ze graag al het geld terug hebben.” „En dat heb je niet?” „Nee, ik heb een deel gebruikt.” „Hoeveel?” „Ongeveer een kwart.” Ondanks de vrijpartij kan ik het beter vaag houden. „En nu?” Ik haal mijn schouders op. Ik weet oprecht niet hoe ik nu verder moet. Ik kan overmaken wat ik heb en beloven de rest zo snel mogelijk terug te betalen, maar hoe spaar ik voor die afbetaling?

Rollercoaster

„Moeten we zaken gaan regelen”, oppert Bas. „Dan weet je waar je aan toe bent en kun je afspraken met anderen, zoals je ouders, gaan maken.” Ik vrees dat hij gelijk heeft. Dit is het enige juiste om nu te gaan doen. „Wat stel je voor”, vraag ik schor.

„Iets met het huis. Een goede regeling hoe we kunnen delen of het huis verkopen?” Zijn woorden blijven in de lucht hangen terwijl ik het voor mezelf probeer te bevatten: dus ik word getroost terwijl ik onder de douche sta, we vrijen alsof we nog gewoon getrouwd zijn en bij het naspel stelt hij voor om het huis te verkopen. Is dit een rollercoaster of een rondje spookhuis? Van de andere kant weet ik ook wel dat hij wat betreft het huis gelijk heeft.

Schone lei

„Ik denk dat verkoop het beste is”, gaat Bas verder. „Dan krijgen we allebei geld en kunnen we met een schone lei beginnen.” De schone lei geeft me rillingen „Wil je dat”, vraag ik. „Ja.” Ik kruip wat verder bij hem vandaan. Dat merkt hij. „He Noekie. Niet doen. Niet boos worden nu. De vrijpartij was toch heerlijk?” Ik knik zonder iets te zeggen en dus gaat hij verder: „Jij weet toch ook dat we allebei verder moeten? Dan kan ik toch beter morgen het huis te koop zetten?”

Ik zeg nog steeds niets. Hij verstevigt zijn greep. „Dit is toch een mooi afscheid.” Eigenlijk wil ik zoveel zeggen, maar waar begin ik? Bij mijn tranen onder de douche. Zijn ontrouw, het ongemak bij mijn ouders, bij de vrijpartij die lekker was, maar ook vreemd, bij alles wat er het laatste jaar gebeurd is?

Vliegensvlug

„Misschien moeten we het niet zelf verkopen. We kunnen beter vragen of Joost het doet”, zeg ik uiteindelijk. Bas knikt instemmend. Dan gaat zijn telefoon. Hij draait vliegensvlug weg, maar ik kan nog net een blik op zijn scherm werpen. Sara. Hoe vaak zou ik hem hebben gebeld terwijl hij tegen haar aan lag? Hij gebaart verontschuldigend. Dan staat hij op en loopt de gang op.

Een paar minuten later is hij terug. „Sorry, ik moet gaan”, mompelt hij en begint zich aan te kleden. Verbijsterd kijk ik hem na.

Onnozel

De volgende week bel ik de bank om het geld te regelen. Dan regel ik een bos bloemen voor mijn ouders. „Dank voor de lening. Ik betaal de rest zo snel mogelijk terug.” Uit voorzorg geef ik hun nummer een eigen ringtone. Zo word ik gewaarschuwd als ze bellen.

Terwijl ik hun adres en de tekst doorgeef aan de bloemist loopt Joost mijn kamer in. „Bingo”, zegt hij als ik klaar ben met de bloemist. „We hebben vanavond al een bezichtiging voor jullie huis.” „Bezichtiging”, vraag ik onnozel. „Waarom?”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.