Vrouw/Mama
625440358
Mama

Blog - De weg naar alleenstaand moederschap

Deel 26: ’Als ik andere vrouwen kan steunen, is mijn missie geslaagd’

Isabelle Don Griot (36) was er vroeger van overtuigd dat ze jong moeder zou worden, maar haar relatie strandde en het leven liep anders dan gedacht. Op haar 30e kreeg ze een maagverkleinende operatie. Dit zorgde er niet alleen voor dat Isabelle er anders uit ging zien, maar ook dat ze anders over zaken in het leven ging nadenken. Met deze blog neemt Isabelle je wekelijks mee in haar leven als toekomstige BAM-mer: bewust alleenstaande moeder. Deze week Deel 26: de reacties op de zwangerschap.

Het goede nieuws

Het is zo’n lekker gevoel om te mogen delen dat je zwanger bent. Ik heb gewacht tot een goede 12 wekenecho om het de wereld in te slingeren. Er is het afgelopen jaar zo met mij meegeleefd, en ik deelde er natuurlijk voldoende over dat ik het de mensen ook een soort van ’verschuldigd’ was. Met regelmaat kreeg ik dan ook van kennissen de vraag hoe het traject op dit moment ging en ik vond het steeds lastiger worden om te moeten liegen. Heerlijk als het dan out in the open is.

Voordat ik het op sociale media zou zetten, wilde ik het een aantal mensen persoonlijk vertellen. Zo belde ik twee tantes en een aantal goede vrienden om het nieuws te vertellen. Het grappige is, ik heb een lichtelijke belangst en bel zelden tot nooit, dus toen ik mijn vrienden belde in plaats van ze een WhatsApp-bericht te sturen, wisten ze eigenlijk al genoeg en hoefde ik het ze niet eens meer te vertellen. De reacties waren allemaal zo leuk en positief, dat het mij ook een instant boost gaf.

De reacties

Ondanks dat ik dacht dat de meeste mensen wel van mijn BAM-moederschapstraject afwisten, kreeg ik na het delen op Facebook toch een aantal reacties van kennissen die blijkbaar het afgelopen anderhalf jaar onder een steen hadden gelegen.

’Gefeliciteerd, ik wist helemaal niet dat je een vriend had’. ’Wow wat gaaf, je hebt je vriend goed verborgen gehouden’. ’Wat leuk dat ik je mag feliciteren, is het wel gepland? Want je hebt volgens mij geen relatie’. Deze reacties maakten mij een beetje kwetsbaar, want hoe zouden ze reageren als ik zou zeggen dat ik geen relatie heb en het gepland alleen ga doen? Gelukkig waren de reacties positief toen ik het ze vertelde. ’Oh ja, dat kan natuurlijk ook nog, helemaal niet aan gedacht’.

Ook werd mij weer duidelijk waarom ik het zo belangrijk vind om mijn verhaal openlijk en eerlijk te blijven delen. Zo kreeg ik een aantal reacties: ’Als ik jaren geleden had geweten wat er allemaal kon, dan was ik er ook voor gegaan’. ’Als er toen mensen zo open over hadden verteld, had ik er ook voor durven gaan’. ’Accepteren dat ik geen moeder zou worden was zo moeilijk, mooi dat je je hart volgt’.

En dat is hoe het is. Ik ben gezegend met open minded ouders, met wie ik alles kan bespreken. Waar er ruimte is om achter dromen en wensen aan te gaan. Waar niets zomaar van tafel wordt geveegd en niet veel gek of vreemd gevonden wordt.

Daardoor kon ik in volle vaart achter mijn kinderwens aan gaan, zonder twijfel, en was de keuze om BAM-mama te worden ’makkelijker’ gemaakt. Als ik voor een aantal vrouwen die persoon kan zijn die ze missen, dat steuntje in de rug dat ze het wel kunnen, dan doe ik dat met heel veel liefde en is mijn missie geslaagd.

Isabelle schreef ook het boek BAM! Moeder worden doe je zo maar niet! over het traject van een BAM-moeder.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.