Vrouw/Seks & Relaties
629885607
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 76: ’Ze bindt mijn handen vast en ritst mijn gulp open’

“Wilde je dit allemaal met me doen?” Ik begin behoorlijk opgewonden te raken. “Ja”, zucht ze.

“Wilde je dit allemaal met me doen?” Ik begin behoorlijk opgewonden te raken. “Ja”, zucht ze.

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Bas.

“Wilde je dit allemaal met me doen?” Ik begin behoorlijk opgewonden te raken. “Ja”, zucht ze.

“Wilde je dit allemaal met me doen?” Ik begin behoorlijk opgewonden te raken. “Ja”, zucht ze.

De pillen van Sara’s ex werkten prima. Zolang je niet aan seks denkt, maar bijvoorbeeld aan schoenzooltjes of bushaltes, gebeurt er niets. Zodra je echter wel aan iets lekkers denkt, barst het enthousiasme uit je broek. Ik kan daar prima mee overweg en vreesde dan ook niet de uitwerking van de pil tijdens het sporttournooi.

Verleiding

Waar ik wel voor vreesde was het gedram van Sara. Waarom kon ze het nou niet gewoon op z’n beloop laten? Waarom moest ze koste wat kost haar zin krijgen? Ik duw haar op de bank. Verschrikt kijkt ze op: „Zullen we niet eerst naar boven gaan?” „Nee,” brom ik: „We doen het hier. Nu. Voor het raam. Jij wilde toch zo graag?” Ik sjor haar rokje omhoog en trek haar slipje naar beneden. Met een hand voel ik of ze opgewonden is. Net wat ik dacht. Ze wil maar al te graag.

Ik duw haar op haar buik en trek ik haar aan haar heupen omhoog. Even ziet het er heel aantrekkelijk uit, maar dan bedenk ik me. Dit is precies wat ze wil. Ik negeer de verleiding en sla de hand aan mezelf. Net als ze vragend omkijkt kom ik genietend klaar. „Zo. En nu voetbal,” zeg ik. Ik trek mijn kleren aan en ga naar de badkamer op me op te frissen.

Schijnheilig

De volgende dag heb ik overleg over de verkoop van Anouks aandelen. Ze is te laat en gaat dan nog heel lang naar het toilet. „Kunnen we nu beginnen?” snauw ik. „Uiteraard,” zegt ze terwijl ze schijnheilig glimlacht en uitgebreid haar tas begint leeg te halen: een agenda, een flesje water, kassabonnen, een toilettas. Onvoorstelbaar hoeveel spullen er in zo’n kleine tas kunnen. Ze diept een stapel papieren op die ze demonstratief op volgorde gaat leggen. „Zo!”

Ze pakt het bovenste papier en leest uitgebreid het complete saaie verhaal, inclusief alle notariële bepalingen. „Anouk. Dit weet ik al. Wat ik wil weten is aan wie jullie ze hebben verkocht?” Ze heft haar hand op ten teken dat ze nog niet klaar is en ratelt vrolijk verder over de financiële mogelijkheden en de juridische consequenties. Het gaat maar door en door. Er lijkt geen eind aan te komen.

Gelukkig wordt ze onderbroken door haar assistente. „Je bezoek is er.” „Stuur maar door”, antwoordt Anouk. „En daarom, lieverd”, zeg ze met veel nadruk op ’lieverd’. „En daarom heb ik besloten om niet heel ver te gaan zoeken. De oplossing moet dichtbij blijven. Zodat het vertrouwd aanvoelt. Zeg maar als familie.” Perfect timing. Op dat moment vliegt de deur open en klinkt een stem: „Hallo broertje.”

Geen goed nieuws

„Je spiegelbeeld liep langs”, zegt Sara aan het eind van de dag. Ik knik. „Dat was mijn broer.” Ik zie dat Sara schrikt. Ze kent de verhalen en ze weet dat dit geen goed nieuws is. Ik vertel haar waarom Casper op kantoor was. „Baal je?” „Ja, ik wilde eindelijk los zijn van mijn broer. En nu zit ik weer met hem opgescheept. Erger nog. Hij kan alles bepalen, want hij heeft de meerderheid van de aandelen.”

We zijn samen onderweg naar een huis dat we in de verkoop hebben genomen. Het is een van de meest luxueuze villa’s die er in het dorp staan. Een prachtig jaren ’30-gebouw met de inrichting van nu. Het staat al tijden leeg. Blijkbaar is er geen markt voor.

Excuses

„Ik wilde nog mijn excuses maken voor zondag. Ik had dat nooit zonder jouw toestemming mogen doen. Maar ik ga het goed maken,” voegt ze er aan toe. Ze opent de deur en ik kijk in een hele grote hal. „Kom maar mee.” Ze trekt me aan de hand mee naar een volgende kamer. Het is er aardedonker. Op de tast lopen we naar voren. Daar drukt ze me in een stoel.

Ik kijk om me heen: een groot scherm en een paar comfortabele stoelen. Het is een privé bioscoop! Wat gaaf. Sara bindt mijn handen vast aan de stoel en ritst mijn gulp open en gaat op haar knieën voor me zitten. „Kijk eens,” zegt ze. Het grote scherm springt aan en de film begint. Eigenlijk is het geen film. Het is meer een compilatie van alle pikante scènes uit de filmgeschiedenis. Ik herken Richard Gere, Patrick Swayze pottenbakkend in Ghost en een scene uit The Unbearable Lightness of Being.

„Wilde je dit allemaal met me doen?” Ik begin behoorlijk opgewonden te raken. „Ja,” zucht ze. „Alles wat een baby kan opleveren.” Bam. Ik val weer op aarde. Ik denk weer terug aan het gedoe om de tweeling te krijgen. Het gezeur erover en de geplande seks. Dat nooit meer. „Sorry schat,” zeg ik resoluut. „Ik wil geen gedwongen seks om een baby. Ik wil gewoon leuke seks. Ze verstijft: „Ik begrijp het,” mompelt ze. Dan staat ze op en loopt weg.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.