Vrouw/Columns & Opinie
647104720
Columns & Opinie

'Mama, je komt toch wel naar mijn eindpresentatie?'

Zo tegen het einde van het jaar stroomt de agenda vol met eindpresentaties op school en opvang. VROUW-redacteur Daphne van Rossum windt zich erover op dat het meestal op onmogelijke tijden is ingepland. "Vooral tegen het einde van het jaar, merk ik dat ik soms moeite heb om alle ballen in de lucht te houden."

Het is halfnegen. Ik heb mijn dochter naar school gebracht. De haartjes zijn nog nat. Ze haalt haar lunchtrommel uit haar tas en staat te dralen voor de klasdeur. "Kom je vandaag om half 2 naar onze eindpresentatie?". Smekende ogen.

Vergadering

Ik denk aan mijn drukke werkagenda. De vergadering rond de lunch. Waarom wordt dit niet wat efficiënter ingepland? Op woensdagmiddag of op vrijdagmiddag. Dan kun je over het algemeen iets beter vrij plannen dan op een maandag midden op de dag. Ik durf het haast niet aan mijn baas te vragen en aan mijn collega’s te vertellen dat ik niet bij die brainstorm kan zijn.

Dus zeg ik tegen mijn jongste 'Maar natuurlijk ben ik er!' Mijn dochter begroet me heel blij. Rent met uitgestrekte armpjes op me af. Glunderend laat ze me zien waar ze het hele jaar al zo hard aan werkt. Want ik heb mazzel. Dat mijn baas zo soepel is geweest dat ik de rest van de middag thuis mag werken. En dat een lieve collega mijn plaats wilde innemen. Ik mag van geluk spreken, met zulke begripvolle collega's!

De klas zit vol andere ouders, vaders en moeders en zelfs opa’s en oma’s, die geboeid naar de presentatie kijken. Toch denk ik stiekem 'Werkt hier dan niemand? Hoe regelen anderen dat?' Misschien gaat ook mijn school, net als die van een collega, ooit werken met een livestream. En kan ik de presentatie vanaf mijn werk met een schuin oog volgen.

Goedkeurende blik

Ik zie dat de juf me een goedkeurende blik toewerpt. Je merkt dat het op prijs wordt gesteld dat je er bent. Ik zou willen dat ik meer zichtbaar was op school, maar na mijn scheiding moet ik hard werken om de huur van onze flat te betalen en te zorgen dat we de maand doorkomen.

De afscheidstoneelvoorstelling moet nog komen (op woensdagmiddag, pffff) en ook op de opvang is er een open dag. Dat zie ik dan wel weer, hoe ik dat red. En ja. natuurlijk wilde ik zelf kinderen en wist ik waar ik aan begon. Maar je blijft in een spagaat zitten. Vooral tegen het einde van het jaar, merk ik dat ik soms moeite heb om alle ballen in de lucht te houden.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.