Vrouw/Columns & Opinie
651224323
Columns & Opinie

Feuilleton - De Vechtscheiding

Deel 5: ’Zal ik die heerlijke barman naar de hotelkamer lokken?’

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (14). Ze lijken het perfecte plaatje te leven, maar dan slaat het noodlot toe en staan Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar. Elke week delen ze hun verhaal vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

Mijn eerste regel bij een crisis: ’Blijf kalm en neem afstand.’ En dus raap ik mijn rokje, bloes en zijn telefoon weer op en loop ermee naar de badkamer. Adem in: dit kan niet waar zijn. Dit mag niet. En adem uit: we hebben het perfect samen. Waarom doet hij dit? Ik moet nu ingrijpen.

Terwijl ik me aankleed, bedenk ik dat ik eigenlijk niet eens weet van wie het appje is. Misschien ken ik haar wel. In de badkamer klik ik op het scherm: Sara! Een oud-collega die onlangs weer bij ons is komen werken. Als ik het niet dacht. Schijnheilig stuk vreten. Walgend gooi ik zijn telefoon in de wc-pot en spoel door.

De hotelbar

Wat nu? Ik besluit een drankje te gaan doen in de hotelbar. Even afstand nemen is goed en dan kan ik bedenken wat ik nu wil gaan doen. Voor de zekerheid neem ik Bas’ creditcard mee. Hij ligt nog steeds vastgebonden op het bed en kijkt me hulpeloos aan. Straks gaat hij nog smeken. Vervolgens ga ik naar de bar.

Ik hijs me op een barkruk in het achterste gedeelte van de bar, pak de cocktailkaart en prik er blind een uit. Te veel alcohol en te veel calorieën, maar de cocktail shakende barkeeper is een genot om naar te kijken. Zal ik hem naar boven lokken en dan voor de ogen van Bas seks met hem hebben?

Ik giechel. Nee, er moet een constructiever plan komen. Dit is gewoon een midlifedingetje van Bas. Hij wilde gewoon even iets anders. Sara is tenslotte niet echt een partij voor hem. Veel te grof en onbehouwen. Waarschijnlijk was het de spanning van ’iets totaal anders’ en heeft hij nu al spijt. Je zult zien dat hij met hangende pootjes terugkomt. Spijt als haren op zijn hoofd en met zijn armen vol met rozen. Ik wenk voor nog een cocktail.

Geen bas

Na mijn tweede drankje ben ik weer helemaal rustig en ga ik terug naar boven. Daar werkt de sleutel niet. Shit, ben ik nou zo teut dat ik niet eens meer een deur openkrijg. Na lang rommelen en rammelen aan de deur daal ik weer af naar de receptie. „Kamer 42?” vraagt de receptiepop. „Uw man heeft net uitgecheckt.”

Ik voel hoe ik van kleur verschiet. Shit, hoe is hij losgekomen? Heeft hij hulp gehad? En zie ik de receptioniste grijnzen? Ik glimlach stijfjes, draai me om en bel dan een taxi.

Zij auto staat nog niet op onze oprijlaan. Hij zal dan nog wel onderweg zijn. De taxi reed ook erg hard en nam een kortere weg die ik nog niet kende. Ik ga alvast het bed verwarmen. Ik heb me voorgenomen om geen scène te maken, maar een volwassen gesprek te voeren. Natuurlijk zal ik zeggen dat hij me gekwetst heeft en dat deze relatie echt moet stoppen, maar ik denk dat hij dat al heeft geregeld.

Dan maak ik er ook geen woorden meer aan vuil. Dat kunnen niet veel vrouwen. Ik dommel weg en schrik na een uurtje weer wakker. Geen Bas. Een uur later nog niet en weer en uur later nog steeds geen Bas. Zal er iets gebeurd zijn? Het is inmiddels ochtend en ik heb nog steeds niets van hem gehoord. Hij kan natuurlijk ook niet bellen. Ik heb zijn telefoon verzopen!

Ik blijf bij haar

Waarschijnlijk is hij naar het huis van zijn moeder gegaan omdat hij zijn gezin niet wakker wilde maken. Het is inmiddels half 8. Ik kan mijn schoonmoeder wel wekken en om de sleutels vragen. Dan rij ik daar naar toe met ontbijt, zodat we samen even rustig kunnen praten.

Met verse roombotercroissants kom ik bij het huis van zijn moeder aan. Geen Bas. Een mokerslag in mijn gezicht. Hij zou toch niet... Ik voel de inhoud van mijn maag omhoog komen. Snel eet ik een croissant, haal diep adem en app naar Sara: ’Is Bas bij jou?’ Ik zie meteen twee blauwe vinkjes verschijnen. Dan blijft het heel lang stil. Ik app nog een keer: ’Sara???’ ik kijk om me heen of er nog meer te eten is. De koektrommel. Prima.

Dan gaat de telefoon. „Met mij,” zegt Bas. „We moeten praten.” Ik slik en hervind mijn kalmte weer: „Ja, inderdaad. Ik zit nu bij je moeder. Kom je hierheen?” Bas blijft stil. „Bas,” zeg ik ferm: „Je hebt me natuurlijk gekwetst, maar dat gebeurt in de beste relaties. Ik kan je vergeven. Breek die onzin met Sara af en kom nu hier naartoe. Hier komen we wel weer uit.” Ik hoor hem diep adem halen en dan zegt hij: „Dat wil ik niet. Ik blijf bij Sara”.

De Vechtscheiding teruglezen?

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.