Vrouw/Columns & Opinie
651803195
Columns & Opinie

NIEUW: Maartje zoekt een man, de column

Deel 1: ’En zo had ik een date geregeld via Marktplaats’

Bij het afscheid op de fiets zoende hij me. „Zie ik je snel weer?”

Bij het afscheid op de fiets zoende hij me. „Zie ik je snel weer?”

Maartje is 33 jaar en woont samen met haar 5-jarige dochtertje in Amsterdam. Na een 10-jarige relatie is ze nu al een aantal jaar single. En zelfs met aardig wat ’date-ervaring’ op zak blijven mannen en de datingwereld haar verbazen. Bij VROUW deelt Maartje wekelijks haar meest bizarre date-avonturen.

Bij het afscheid op de fiets zoende hij me. „Zie ik je snel weer?”

Bij het afscheid op de fiets zoende hij me. „Zie ik je snel weer?”

Tóch een Marktplaatsgekkie

Ik ergerde me er al maanden aan: de tafellamp die ik van mijn ex had gekregen stond nog altijd pontificaal in mijn woonkamer. Hoewel hij nog steeds goed in mijn interieur paste, besloot ik dat ’ie weg moest. Ik bestelde een nieuwe en zette de oude op Marktplaats.

De lamp bleek in trek. Ik had meteen een koper; volgens Marktplaats ook een Amsterdammer. Op deze warme maandagavond zou hij de lamp om 20.30 uur bij me komen afhalen. „Ik geef je voor de zekerheid even mijn nummer”, stuurde ik in de Marktplaats-chat. Ik vergeet dit soort afspraken nogal snel en bovendien heb ik al zo veel ’gekkies’ gehad, die nooit kwamen opdagen. Maar om half negen ging de bel en stond er een ontzettend lekker ding van bijna twee meter voor mijn deur.

De lamp was verkocht en hij kennelijk ook, want die avond volgde er een appje: „Heb je zin om binnenkort een drankje te doen? En hoe heet je eigenlijk?” O, het geflirt dat ik had opgevangen tijdens de snelle overdracht was dus echt.

En zo had ik een week later een date geregeld via Marktplaats en zaten we weer een week later op het terras aan het water. De zwoele zomeravond vloog voorbij. We hadden lol en tegelijkertijd ook al serieuze gesprekken. Bij het afscheid op de fiets zoende hij me. „Zie ik je snel weer?”

Couple goals

De weken daarop zagen we elkaar vrijwel non stop. We deden drankjes en dineerden door de hele stad. We zaten zoenend op het terras, liepen hand in hand langs de grachten en zaten half in elkaar verstrengeld op een steiger aan de Amstel. Ik kon bijna niet geloven hoe spontaan en vanzelf dit ging. Alsof alles eindelijk klopte.

Op een zondag nodigde hij me voor het eerst bij hem thuis uit. „Laten we er een lazy sunday van maken”, zei hij in zijn voicenote. We keken Mocro Maffia, bestelden McDonald’s, dronken witte wijn en lagen dicht tegen elkaar aan op de bank. Het was een kwestie van tijd tot niemand nog iets meekreeg van wat er in de serie gebeurde…

De dag erop zocht hij contact met me, maar opeens kon hij het alleen nog maar over seks hebben. Alsof hij niet 1001 andere onderwerpen kon aansnijden. Maar goed, we waren er allebei op gebrand om elkaar te zien, dus ’s ochtends voordat ik op werktrip naar Parijs ging, kwam hij nog bij me langs. Ik had donuts gehaald, maar werd direct opgetild en naar de slaapkamer gebracht. Een uur later pakten we allebei dezelfde metro. Hij naar zijn werk en ik naar het opstappunt van de Thalys. Hij droeg m’n koffertje en zwaaide me uit met wel honderd kusjes.

Gekke sfeer

Op reis hielden we contact, maar het ging minder spontaan en gezellig dan voorheen. Ik liet vriendinnen meelezen, omdat ik steeds meer begon te twijfelen aan zijn intenties. Ik zag spoken, zeiden ze. Hij was helemaal weg van mij. Toch voelde het niet goed. Eenmaal terug vroeg-ie met weinig enthousiasme of ik de volgende dag met hem wilde lunchen, zonder de flirterige opmerkingen en complimentjes van voorheen. Om die gekke sfeer te doorbreken, appte ik op mijn liefst „Ja leuk lunchen. Megazin om je te zien!”

Vierentwintig uur gingen voorbij en ik had nog steeds geen reactie op mijn (te?) blije appje. Het was zelfs al lunchtijd. Ik besloot mijn zinnen te verzetten en met een vriendin naar het strand te gaan, toen hij appte: „Kunnen wij praten?”

Daar gaan we. ’Kunnen wij praten?’ is in geen enkele wereld goed nieuws.

„Yes, bel me maar”, zei ik.

„Ik bel je straks, goed?”

Hij repte met geen woord meer over de door hem voorgestelde lunch. Híj wilde praten en nu liet hij míj wachten?! Hier kon ik echt even niets mee, dus ik liet zijn appje onbeantwoord.

Kamervragen & excuses

Later belde hij om af te spreken, maar ik had er een hard hoofd in dat dit nog wat zou worden, dus stelde ik voor om te FaceTimen. „Ik ben dit weekend mijn ex tegengekomen op een festival en vanaf dat moment ben ik eigenlijk non stop met haar geweest”, zei hij. „Ik ben hier nog niet klaar voor. Oh en ik was ook een andere dame aan het daten. Haar ga ik straks hetzelfde nieuws melden.”

Nog steeds ben ik er trots op hoe kalm ik hierop heb gereageerd. „Dus die dagen dat je zoenend met mij door de stad liep, deed je dat ook met haar?” „Ehh ja.” „En jullie hadden ook seks?” „Eh ja.” Er volgde een mix van kamervragen - van mij - en excuses - van hem. Mijn teleurstelling werd met elk antwoord groter, mijn verbazing niet. „Begrijp me niet verkeerd. Ik vind je een hartstikke leuke meid, maar ik heb een enorme wake-up call gehad dit weekend. Er zijn gewoon nog te veel obstakels, waardoor ik het op dit moment niet zie gebeuren”, zei hij. Maar zijn pogingen om zijn nieuws nog enigszins te verzachten, waren aan dovemansoren besteed. Na drie kwartier hingen we op. Ik wiste zijn foto’s en verwijderde zijn nummer. Case closed. Tóch weer een Marktplaatsgekkie.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.