Vrouw/Seks & Relaties
662884085
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding 101 - ’Ik vlij mijn hoofd tegen zijn borst’

„Ik ben niet een advocaat van het eindeloze rekken. Als je dat niet bevalt, dan zoek je maar een ander. Weer een ander.”

„Ik ben niet een advocaat van het eindeloze rekken. Als je dat niet bevalt, dan zoek je maar een ander. Weer een ander.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

„Ik ben niet een advocaat van het eindeloze rekken. Als je dat niet bevalt, dan zoek je maar een ander. Weer een ander.”

„Ik ben niet een advocaat van het eindeloze rekken. Als je dat niet bevalt, dan zoek je maar een ander. Weer een ander.”

Brandweerman

Een paar gespierde armen tillen me op. Met alle kracht die ik heb, sla ik mijn ogen op. Een brandweerman! Ik word door een brandweerman naar buiten gedragen. Ik vlij mijn hoofd tegen zijn borst. Dan komt het langzaam terug. Samuel hield voet bij stuk: wij gaan ons niet langer verstoppen. Lente was daar woedend over. Ze liep stampvoetend het huis uit en nam daarna haar telefoon niet meer op. Ook Storm negeerde mij. Ik zat moederziel alleen thuis en toen heb ik een wijntje gedronken. Daarna ben ik op de bank in slaap gevallen.

De brandweerman stapt over de lege flessen. Ik doe mijn mond open om iets te zeggen, maar hij draait geschrokken zijn hoofd af. „Praat maar even niet”, zegt hij kortaf. Eenmaal buiten legt hij me op het gras. Ik kijk op en zie Lente, Storm en Bas. Ze kijken op me neer. „Het vuurwerk komt toch pas om 12 uur,” brabbel ik. Mijn tong voelt als leer. „Nee, Anouk”, antwoordt Bas scherp. „Het vuurwerk komt als de drank op is. Zoals nu.” Ik kom langzaam overeind. In de tuin staan brandweermannen. Ze blussen het tuinhuis. Het knallen van het vuurwerk stopt.

Advocaat

Mijn smoezelige advocaat gluurt over de rand van zijn bril. Verbeeld ik het me of kijkt hij echt naar mijn benen? Gegeneerd stop ik ze dieper weg onder mijn stoel: „Dus het tuinhuisje is weg?” „Ja”, antwoord ik. „Door een ongeluk. Maar je krijgt niets terug, want het huisje zat niet in de verzekering?” Ik knik weer. Die verdomde Bas. Hij zou na de verbouwing de verzekering aanpassen en dat heeft hij niet gedaan. ’Te druk.’ Ammehoela. ’Te druk met jou bedonderen met Sara,’ zal hij bedoelen.

„Je moet opnieuw een taxateur laten komen. En snel. Des te sneller dit is geregeld, des te beter”, gaat mijn advocaat verder. Ik knik. „Dat is prima, maar ik wil niet dat Bas er dan bij is.” „Omdat?” „Ik vertrouw hem niet.” Mijn advocaat begint te lachen: „Dat lijkt me dan wederzijds. Ik vrees alleen dat er niets anders op zit. Hij mag erbij zijn. Regel iemand die je vertrouwt. Dan kunnen we verder. Nu ligt alles stil.” Ik haal ongeïnteresseerd mijn schouders op. „Ja, en? Dat maakt mij niet uit. Ik heb geen haast.” Vermoeid doet de advocaat zijn bril af en wrijft over zijn gezicht: „Ik ben niet een advocaat van het eindeloze rekken. Als je dat niet bevalt, dan zoek je maar een ander. Weer een ander”, voegt hij daar aan toe.

App

Zwaar geïrriteerd sta ik drie kwartier later buiten. Natuurlijk heeft de advocaat gelijk. Maar ik ben ook blij dat de deal nog niet beklonken was. Stel je voor dat ik Bas net had uitgekocht en het huisje was daarna in vlammen opgegaan. Dat had me veel geld gekost. Van de andere kant heb ik Bas nu nodig. Het klinkt raar, maar alleen Bas kan me helpen bij de ruzie met de kinderen over Samuel. Ik app hem. „Laten we Matthijs vragen voor de taxatie.” Matthijs is een gemeenschappelijke vriend. Hij heeft met Bas gestudeerd en ik ben door hem ’ingewerkt.’

Bas antwoordt met een duim. „Was een mooie vuurwerkshow hè?” voegt hij daar aan toe. Ik antwoord met een heilige smiley. „Die liefde voor vuurwerk heeft hij van mij”, gaat Bas trots verder. Ik stuur het meest neutrale hoofd dat ik bij de smileys kan vinden. „En dan nog iets…” app ik er achteraan. „Sara is dit jaar ook welkom op de verjaardag van de kinderen. Als jij dat wilt. Ik vind dat wij dit soort zaken beslissen. Wat vind jij?” Tevreden kijk ik naar mijn scherm. Wat ben ik lekker verantwoord en volwassen bezig.

Wind van voren

Sara en Storm zijn minder enthousiast. Bij de volgende Ouderschap Blijft sessie krijg ik de wind van voren. Ik dacht dat ik bonuspunten had, maar daar merk ik in praktijk weinig van. „Het is onze verjaardag”, tiert Lente. Storm knikt instemmend. „Dus wij bepalen wie er mag komen”, vult hij zijn zus aan. „Daar maak je een denkfout”, zegt Bas rustig. „Wie betaalt, bepaalt. En dat zijn je ouders.” „Dan vieren we het niet.” De tweeling slaat tegelijk hun armen over elkaar. „We kunnen jullie niet verplichten te komen”, zeg ik, „maar als wij willen vieren dat we twee fantastische kinderen hebben, dan vieren we het. En dat is dit jaar met onze nieuwe partners.”

„Ik ga mooi niemand uitnodigen. Zo awkward die relatie van jullie.”

„We kunnen jullie niet verplichten mensen uit te nodigen; maar denk je echt dat dat helpt? Wij gaan onze relatie niet meer verborgen houden. Dus mensen komen er toch wel achter.”

De tweeling wisselt blikken met elkaar en dan fluistert Lente iets in het oor van Storm. Ze draait zich naar ons en zegt: „Oké. Dan willen wij dat de dj mag komen.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.