Vrouw/Columns & Opinie
668026741
Columns & Opinie

’Ook mensen die anders denken dan jij, hebben vrijheid van meningsuiting’

Ik was 23 toen ik een abortus onderging. Vind je dat stom? Dat mag. Maar ik was net begonnen aan een nieuwe studie, de verwekker kende ik nog maar kort, ik woonde in een studentenhuis en ik had een spiraaltje. Ik was niet onvoorbereid met iemand de koffer ingedoken zonder bereid te zijn achteraf de consequenties te aanvaarden. Ik was ervan overtuigd dat ik de juiste voorzorgsmaatregelen had genomen.

En zelfs dat was allemaal niet van belang geweest als ik eraan toe was geweest moeder te worden. En dat was ik niet. Ik was zelf nauwelijks volwassen. Ik heb er lang over nagedacht, een paar dagen gehuild en daarna heb ik een afspraak gemaakt en de zwangerschap laten afbreken. Ik heb nooit spijt gehad van de beslissing.

Eigen mening

Ik neem het je niet kwalijk als je vindt dat ik dat kindje had moeten houden en dat jij dat in mijn plaats zeker zou hebben gedaan. Je mag vinden dat ieder kind het recht heeft geboren te worden en dat abortus bij wet misschien zelfs verboden zou moeten zijn. Het is jouw goede recht een eigen mening te hebben en dat recht verdwijnt niet als jouw mening lijnrecht staat tegenover die van mij.

Baas-in-eigen-buik

Ik ben deze blog met opzet begonnen met de abortus die ik ooit onderging. Daarmee wilde ik meteen een ding heel duidelijk maken: ik ben niet tegen zwangerschapsonderbreking. In mijn werkkamer hangt een grote persfoto van een baas-in-eigen-buik-demonstratie. Volgens mijn persoonlijke mening heeft iedere vrouw het recht te beslissen of ze er aan toe is om moeder te worden. Net als elke man het recht heeft om de vaderrol te weigeren. Je kan niemand dwingen verantwoordelijkheid te nemen voor iets of iemand waar hij of zij niet aan toe is.

Ik snap dat dit hard aankomt bij iedere alleenstaande moeder die nou briesend deze column leest en nog steeds woedend is op de klootzak die haar liet zitten toen ze zwanger bleek. Maar zoals jij het recht had die zwangerschap af te breken of het kind na de geboorte af te staan (of dat juist niet te doen) zo had hij ook het recht om zich niet in de vaderrol te laten dwingen. Het is niet zo dat hij wel moet, omdat jij dat voor hem hebt besloten.

Boos?

Ben je al heel boos op me nu? Prima. Daar ging het me om. Want boos zijn is goed. Dat mag. Je mening formuleren en geven is je goed recht en het niet met elkaar eens mogen zijn een van de verworvenheden van onze maatschappij.

Prolife commercial

Er was commotie bij de koffieautomaten deze week. Een prolife-organisatie had een commercial laten maken onder het motto De Week van het Leven waarin ze ongewenst zwangeren aanspoorden het kindje te houden en niet te laten aborteren. Nogal wat mensen spraken er schande van. Hoe kun je zo’n boodschap verspreiden in 2021? Hoe durf je er zo’n achterhaalde mening op na te houden? En: waarom wordt zo’n commercial niet verboden? De Reclame Code Commissie ontving bijna 700 klachten over de spotjes die de boodschap uitdroegen dat ieder ongeboren kind een toekomst verdient, dat abortus het die toekomst ontneemt en dat het tijd wordt dat er werk wordt gemaakt van echte hulp aan moeder en kind...

Zolang het maar niet kwetsend is

Ik werd daar een beetje verdrietig van. Niet van de pro-lifecampagne, die is er immers ieder jaar. In de tijd dat ik mijn zwangerschap af liet breken, hingen er overal posters met dezelfde strekking. Waar ik pas echt treurig van werd was van het gegeven dat mensen dus kennelijk vinden dat het recht op vrijheid van meningsuiting is voorbehouden aan mensen die er dezelfde mening op nahouden als jij. Ik ben het inhoudelijk niet eens met de campagne, dat moge duidelijk zijn; maar als die mensen dat nou vinden, waarom mogen ze dat dan niet zeggen? Alleen omdat ik het er niet mee eens ben? Hoe onwelgevallig de boodschap van deze organisatie ons ook mag zijn, ze hebben er het recht op reclamezendtijd te kopen en die boodschap te verkondigen. Zoals jij thuis het recht hebt om vervolgens naar de televisie te schreeuwen dat je het een achterlijke commercial vindt. Want dat mag jij ook weer vinden. Zolang een mening niet kwetsend, bedreigend en/of beledigend is, hebben we er recht op onze mening te delen. Wat trouwens niet hetzelfde is als opdringen! Het aanvallen van jonge vrouwen bij abortusklinieken, ze de weg versperren en nare foto’s onder de neus drukken, is een heel ander verhaal.

Heropvoedingskamp

Ik mag mijn mening hebben, jij de jouwe en daarvoor worden we in Nederland niet gearresteerd, mits we niet met van alles en nog wat gaan lopen gooien natuurlijk. En dat heeft niet alleen met abortus te maken, maar ook met al dan niet vaccineren en de kleur van de knecht van Sinterklaas. Je mag argumenten aandragen om anderen te overtuigen van je gelijk, maar je mag ze niet naar het leven staan en ze ook de mond niet snoeren. Ja, ik ben nog steeds voor baas in eigen buik. Maar mensen die dat niet zijn, hebben ook het recht hun kant van het verhaal te vertellen. Als we dat gaan verbieden, is het einde zoek en zitten andersdenkenden binnen de kortste keren ergens in een heropvoedingskamp. Laten we die kant niet opgaan.

Ik heb ook rechten

En dan nog even dit: het recht op een mening verplicht anderen niet naar je te luisteren. Wegzappen is ook een optie. En je mag mij ook best een domme koe vinden met een rotkop. Maar dat hoef je niet per se wekelijks aan me te melden via social media. Vrijheid van meningsuiting, prima. Maar dat geanonimiseerd in mijn gezicht schreeuwen op Facebook, Twitter en Insta, vind ik toch ietwat onaangenaam. Kom met argumenten en ik luister, gooi er een scheldwoord tegenaan en ik delete je bericht na de eerste zin. Dat is dan weer mijn recht.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.