Nieuws/Vrouw
671808448
Vrouw

Victoria Koblenko: Ik ben nog niet ontzwangerd

Victoria Koblenko

Victoria Koblenko

Twaalf maanden, twaalf bekende en onbekende vrouwen die het nieuws haalden. Zij vertellen waarom dit jaar voor hen extra speciaal was. Victoria Koblenko (36) beviel 5 augustus van haar eerste kindje, zoon Kiy, die ze kreeg met haar grote liefde, voetballer Evgeniy Levchenko.

Victoria Koblenko

Victoria Koblenko

“Mijn kinderwens was er al zo lang als ik in staat ben om kinderen te krijgen. Ik was enig kind en heb dat altijd als prettig ervaren. Ik heb me nooit zielig gevoeld en had altijd in mijn hoofd dat ik ook ‘een’ baby wilde. Maar nu ik moeder ben en nog niet ontzwangerd, denk ik daar anders over. Als het ooit nog lukt, zou ik gezegend zijn met nog een. De hormonen zijn ingekickt, niet normaal! Ik heb weleens gezegd dat ik tijdelijk ontoerekeningsvatbaar ben, maar inmiddels weet ik: je gevoel kan het soms overnemen, je ratio kan dat en je hart ook, maar die hormonen kunnen je écht het allerhardst regeren.

Uit elkaar

Ik heb altijd kinderen van Lev gewild. Onze relatie liep stuk omdat we over de opvoeding uiteenlopende ideeën hadden. Hij was heel streng over de eerste twee jaar, die dan geheel in het teken van de kinderen moest staan, ten koste van reizen en werk. Zo’n ultimatum vond ik geen basis voor de toekomst. Toen we na jaren weer samenkwamen, hebben we iemand ingeschakeld om zo goed mogelijk met elkaar te kunnen communiceren. Toen zijn we bewust voor een kind gegaan.

De zwangerschap verliep voorzichtig; zo’n drie jaar geleden hoorde ik dat er iets mis was met mijn hormonen en dat zwanger raken niet vanzelfsprekend was. Toch was het snel raak, maar we hebben het vijf maanden met niemand gedeeld omdat we onzeker waren. Ik heb de eerste maanden ook niet gevlogen, terwijl ik eerder impulsief ben dan voorzichtig.

Zen-knop

Tja, en toen was ik moeder. Het heeft me veranderd, absoluut. Ik heb mijn zen-knop gevonden. Een grappige paradox: terwijl ik net leven heb gecreëerd, kan ik het leven ook veel makkelijker aan me voorbij laten gaan. De goede én de slechte dingen, dat gaat heel natuurlijk. We hadden nagedacht over een aantal dingen: over wanneer onze zoon in zijn wiegje zou gaan slapen en naar de crèche zou gaan. Daar zijn we keihard van teruggekomen: hij ligt nog lekker tussen ons in en zijn sociale contacten komen ook na zes maanden wel goed.

Het zal ook wel aan de hormonen liggen, maar ik kan me de tijd nu al niet meer herinneren dat we nog niet met z’n drieën waren. Het is alsof Kiy er altijd al was.”

Tekst: Hanna Gillissen en Tanja Spaander

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.