Nieuws/Vrouw
672278093
Vrouw

Hoe leg je terreur uit aan kinderen?

Je hart klopt in je keel als je de beelden van Nice ziet; opeens komt de wereld van oorlog en dreiging wéér een stapje dichterbij onze landsgrenzen. Misschien waren de aanslagen in Turkije nog een beetje weg te moffelen als ‘ver weg’ en ‘weet je nog hoe lang we in de auto hebben moeten zitten voor we bij Disneyland waren’. Nu worden er aanslagen gepleegd bij de buren, slechts één deur verder. Hoe leg je dat uit aan kinderen? Opvoedkundige Marina van der Wal legt uit.

Tot en met groep 6 hebben kinderen nog niet zo’n beeld ‘waar Frankrijk en daarmee ook Nice ligt’ op de kaart. Vanaf groep 7 is dit anders: dan weten ze hoe ongelooflijk dichtbij het onheil van gisteravond gekomen is. Deze monsters zijn niet zomaar onder een kinderbed weg te jagen.

En ga maar eens uitleggen in wat voor een wereld onze kinderen opgroeien! Sterker nog: zijn wij niet een beetje schuldig aan de keuze, dat onze kinderen geboren zijn in een wereld die in vuur en vlam lijkt te (gaan) staan?

Wat doe je om gerust te stellen?

Hoe groot of klein je kind ook is; als het bang is voor oorlog en geweld is het eerste dat je doet een vraag stellen: 'vertel eens lieverd?' Angstige kinderen zijn vooral bezig met emoties en het geruststellen met informatie als ‘maar Nice is heel ver weg hoor’ of ‘papa en mama zullen je altijd beschermen’ gaat niet werken. Dat is veel te rationeel.

Jij bent ook niet gerustgesteld door een opmerking als ‘in de geschiedenis van Europa is het wel eens dreigender geweest dan in deze tijd’. Zulke opmerkingen vallen slecht als jij met klamme handen met de afstandsbediening van de tv in je handen zit.

Volle blaas

Wat dat betreft kun je de emoties van kinderen zien als een volle blaas: om rust te creëren, is leeglopen het belangrijkste. Met een belangrijk verschil: emoties ‘lopen in stukjes en beetjes leeg’. Niet in één keer.

Vraag je kind(eren) om te vertellen. ‘Vertel eens…’ ‘Heb je dit gehoord?’ ‘Wat vind je er van?’ Voorkom vóór alles om je eigen verhaal in je vragen te verpakken. ‘ja, dat vindt mama ook…’ is géén handige opmerking als je een kind wilt laten uitpraten over grote emoties.

Kop en staart

Kinderen vertellen hun verhaal op een totaal andere manier dan volwassenen dit doen. Wij gaan er eens ‘goed voor zitten’ en hebben over het algemeen een gesprek met een kop en een staart. Kinderen vertellen hun verhaal in stukjes en beetjes.

Straks, als ze een boterham eten, vanavond aan tafel nog een beetje en morgen… Overmorgen… uit laten praten en daarmee rust bieden is belangrijker – zelfs véél belangrijker dan vertellen ‘hoe het zit en wat we er aan moeten doen’.

Slechte concentratie

Soms gaat die communicatie zelfs zonder woorden en vertelt hun gedrag of hun lijfje dat ze zich zorgen maken: snel aangebrand, buikpijn, hoofdpijn of bijvoorbeeld een slechte concentratie. Het is verstandig om daar alert op te zijn en dezelfde vragen te stellen. Voorkom vragen als ‘maak je je zorgen over…’

Maar vertel wat je ziet en nodig uit om hun eigen verhaal te vertellen (ik zie je somber boven je tekening zitten, vertel eens…). De kans is er namelijk zo maar dat het leven van jouw zoon of dochter – terecht – gewoon is doorgegaan en hij of zij zich inmiddels druk maakt over een ruzie met een vriendje. Ook daar moet ruimte voor blijven!

Onderhuidse spanningen

Kinderen die angstig zijn vragen niet om een grote mensen oplossing maar zoeken een plek om beschutting te zoeken. Die bied je ze als je ze laat uitpraten, je armen om ze heen slaat en er allereerst voor zorgt dat de plek thuis veilig en goed is om naar terug te gaan.

Wat dat betreft is het misschien tijd om de irritatie met je partner even te laten rusten en nu te zorgen dat ‘thuis’ een plek is waar geen onderhuidse spanningen zijn. In ieder geval niet die spanningen waar je zelf invloed op hebt. Veiligheid in deze wereld begint thuis. Dat is misschien wel het allerbelangrijkste wat we ons moeten beseffen.

Jouw verhaal op VROUW.nl

Was jij bij de aanslag in Nice of ken je iemand die daar was?

Vertel ons dan hier jouw verhaal

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.